Heenreis naar Griekenland
Zaterdagmiddag 20 april kwart over drie is het eindelijk zover. Wij staan klaar, alles in ingepakt. We gaan een half jaar reizen door Griekenland en Turkije. Nadat we nog even Anno en Ella hebben uitgezwaaid, die met een overvolle Volvo naar Zweden gaan, gaan de hondjes in hun tuig in de camper en vertrekken wij ook.
Nog een klein rondje zwaaien naar de familie in Hoogezand en we zijn op weg. WE ZIJN OP REIS!
Laat vertrokken, dus heel ver komen we niet meer. In Bad Oeijnhausen, Duitsland, rijden we naar een camperplek (parkeerplaats) bij een restaurant en geheel in stijl eten we tapas.
Volgende ochtend wat later dan gedacht weer op pad (de telefoon/wekker stond nog op de wintertijd). Rustig, met een gangetje van 100 km per uur, reizen we door zondags Duitsland. Onder weg zien we het langzaam lente worden. Het gras is groen en de bomen beginnen uit te lopen. We besluiten tot onze eerste wijziging in ons reisschema. In plaats van de noordelijke route over Praag nemen we de zuidelijke route over Oostenrijk, Slovenië en Kroatië. We willen naar warmere temperaturen en we hebben bedacht dat we zo dicht in de buurt van de Plitvice meren komen. Ruim 10 jaar geleden waren we daar ook al eens en vonden het prachtig. Daar willen we graag nog eens rondkijken. Dus onderweg richting Regensburg, Duitsland.
Rond 6 uur stoppen we in Dietfurt a.d. Altmuhl op een camperplek aan het haventje. We kunnen nog net even genieten van een pilsje in de zon.
De volgende dag is het weer omgeslagen en is het grauw en grijs. Door Oostenrijk zelfs zo nu en dan een spatje. Dan, na de zoveelste tunnel komen we weer in de zon. In Maribor, Slovenië, onze volgende stop zitten we zelfs nog even buiten de camper. We verbazen ons over de drukte op maandagavond in dit wintersportstadje buiten het seizoen. Wel gezellig en het plaatsje doet heel vriendelijk aan.
Vandaag (dinsdag 23 april) is het maar een kort stukje naar Korana ( Kroatië), de camping bij de Plitvice meren. Toch doen we er over de binnenwegen best lang over. Harder dan 60 km per uur zit er niet in. Geeft niets want het is een prachtige route.
We komen laat aan op de camping en gelukkig is deze nog open. We vinden een mooi plekje onder de bomen. Prunus, krent, alle vroege voorjaarsbomen staan in bloei.
De volgende morgen is het is prachtig weer en gaan we in korte broek op de fiets naar het Nationaal Park Plitvice. Dat hadden we vast niet gedaan als we ons die klim naar de ingang van het park herinnerd hadden… Na 8 km fietsen (nu ja deels lopen) zijn we er. Total loss…. Na een litertje water komen we weer op gang en genieten van het schitterende park.
Zo vroeg in het seizoen staat het water erg hoog door het smeltwater uit de bergen. De watervallen zijn daardoor spectaculair en de wandelpaden/plankiers staan zelfs gedeeltelijk onder water. Onder de bomen velden witte en gele bos anemonen, gele primula’s en nog veel meer bloeiende lentebodes. De afdaling terug naar de camping is een peulenschil….. maar goed dat het niet andersom was!
Donderdag (25 april) zetten we onze reis weer voort. Terug naar Zagreb en op weg naar Servië. Onderweg een vlak landschap met veel landbouw. Prachtige bloeiende koolzaadvelden zo ver als het oog reikt. Nooit geweten dat hier zoveel koolzaad verbouwd werd! Bij Beograd krijgt TomTom het moeilijk. Onvoldoende kaartinformatie volgens Tom en op voor Tom onbekende wegen draaien we om de stad heen. Gelukkig zijn er voldoende Turkse vrachtwagens die vast dezelfde kant op moeten. Het vinden van een camperplek of camping is lastiger. De Mac Donald niet. We dineren er wel met een McWrap. Uiteindelijk parkeren we de camper maar tussen de vrachtwagens en gaan slapen…. Voor zover je van slapen kunt spreken, wat een drukte van komen en gaan van vrachtwagens!
De volgende ochtend buigen we af richting Bulgarije. Ooit 20 jaar geleden waren we al eens in Bulgarije en hebben we door idiote omstandigheden (geen benzine) het beroemde Rila klooster gemist. Dat willen we nu goedmaken! Bulgarije laat zich van zijn mooie kant zien, ondanks de toch wel schokkende sloppenwijken rond Sofia. Het binnenland ziet er redelijk welvarend uit en de mensen zijn behulpzaam en vriendelijk. We overnachten op 1200 meter hoogte vlak bij het Rila klooster.
De volgende ochtend wil de camper echter niet starten! Gisteren hadden we toch weer problemen met de verlichting, ondanks de uitgebreide controle en een grote beurt voor vertrek. Hetzelfde hadden we vorig jaar in Denemarken. Toen is er een geheel nieuwe unit ingezet. Bij terugkomst van de wintersport in maart hebben we het probleem nogmaals gehad en toen bleek in de garage dat er het een en ander los getrild was. Gezien de kwaliteit van de wegen verbaasde ons dat niet als dat weer het geval zou zijn, dus alle bedrading/stekkers weer aangedrukt en zowaar! Het werkte weer! Tot vanochtend de auto niet wilde starten. Startmotor werkte prima, maar het lampje van de startonderbreking brandt en dus wil de auto niet starten. Na uitgebreid contact met een techneut van de ANWB en een hoop gefriemel weet Frans de camper weer aan de praat te krijgen.
Dus drie maal is scheepsrecht en nu gaan we echt naar het Rila klooster. Meest indrukwekkend zijn de fresco’s en het interieur van de geboortekerk, maar het hele complex is prachtig. Het klooster is nog steeds bewoond en de monniken lopen in traditionele kledij met lang haar en lange baarden.
Wat later dan gepland we weer op pad. Nu richting de kust van Griekenland. We willen naar de zee! Bij Kavala vinden we een camping. Stelt niet veel voor, maar de camping ligt aan zee en we zijn er zat van. Morgen weer verder.
Zondag 28 april, we zijn in Griekenland! Het is prachtig weer, zo’n 25 graden, wat wil je nog meer? Nu nog een leuke camping om een paar dagen te blijven en ons weblog te starten en bij te werken. De camping vinden we in Alexandropolis op zo’n 40 km van de Turkse grens. We krijgen een prachtig plekje pal aan het strand. Hier kunnen we het wel een paar dagen volhouden. 🙂
Frans & Mathilde op reis 