Turkije Noordwest

Gisternacht noodweer op de camping Altin camp te Ören. Donder en bliksem en het bleef in de baai hangen. Max bij mij op schoot, echt bang, Sam bij Frans omdat Sam die kans niet wilde missen. We staan op met
stralend weer. Alles lekker opgefrist.. Het is 9 mei en we gaan verder het binnenland in. In Burhaniya vinden we een Kipa (grote supermarkt) en een geldautomaat, dus kunnen we de voorraden weer aanvullen. Opvallend weinig groenten (alleen tomaten, pepers, paprika’s, aubergines, komkommers en uien). Op zich erg lekker, maar het wordt wel eentonig.

We volgen een prachtige weg door de bosrijke heuvels langs de kust, via Ayvalik en Kucukkoy naar Bergama/Pergamon. Ondanks dat het slecht weer geworden, worden we onderweg nog vrolijk toegezwaaid. Bergama is de vroegere acropolis van Pergamum en ligt op een heuvel boven de stad en is al vanuit de verte te zien.

• 

• 

De volgende dag als de groep vertrokken is zoeken we een mooi plekje onder de bomen en gaan per Dolmus (lokale busjes) richting de stad. Voor 1,5 Turkse Lira (ca. 65 cent) worden we vlakbij afgezet. We lopen de weg in naar boven en wat schetst onze verbazing….. een kabelbaan! We wanen ons op wintersport. Als echte verwende toeristen laten we ons boven uitzetten.

• 

• 

• 

• 

In oktober vorig jaar hebben we in Berlijn het panorama van Pergamum gezien (weergave van hoe men dacht dat Pergamum er uit zag  ten tijde van keizer Hadrianus ca 130 v. Chr). Centraal in het panorama stond het theater en dat is ook in het echt de blikvanger. Een hele aparte ervaring om met de kennis van het panorama hier rond te lopen (lopen… 190 treden naar beneden en weer omhoog…stijl!).

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

We blijven nog een nachtje in Bergama. Nu de NKC groep weg is, is ook de wasmachine vrij….
en dan ”s middags nog even de stad in.

• 

• 

• 

• 

12 mei draaien we de pootjes weer onder de camper weg en gaan weer terug naar de kust. Eerst kijken we nog rond bij het Asklepieum, één van de eerste medische centra in de wereld (129 n. Chr.), maar…. zwangere vrouwen en dodelijk zieke mensen waren niet welkom, men wilde de dood buiten de deur houden! Het Asklepieum ligt aan de andere kant van Bergama met prachtig uitzicht op de acropolis van Pergamum. Ook hier weer een prachtig theater maar ook veel baden.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

We rijden door naar Izmir (de op drie na grootste stad van Turkije). Frans had bedacht dat hij wel even in de oude haven wilde kijken. In een Duitse reisgids hadden we een parkeerplaats in het centrum gevonden, dus met de TomTom het centrum in. Met meer geluk dan wijsheid (bijna met de camper dwars door de bazar) mogen we de camper pal in het centrum half voor de slagboom van een andere parkeerplaats van de parkeerwacht wegzetten. Het is zondagmiddag. We lunchen aan de kade en kijken onze ogen uit naar alles wat voorbij komt paraderen. Daarna slenteren we door de bazar en het oude centrum van Izmir.

Wanneer we terugkomen bij de auto is deze behoorlijk klemgezet door andere parkeerders. Met veel moeite krijgen we de auto weer vrij en rijden de stad uit. Op een tolweg blijkt. Net als we aan het kijken zijn hoe we er weer afkunnen worden we geflitst. Op zich geen probleem, maar we hebben nog geen kaartje (je kunt in Turkije de tol niet op de snelweg betalen). Dat betekent loeiende sirenes en zwaailichten als we door het poortje rijden bij het verlaten van de snelweg….. Gelukkig is er niets aan de hand als je binnen 7 dagen een kaartje koopt bij het postkantoor, maar het is wel een rare ervaring. We rijden door naar Pamucak (vlak boven Kusadasi) en vinden weer een schitterend plekje op camping Dereli onder een eucalyptus boom aan het strand uitkijkend over zee en de palmbomen. Hier blijven we een paar dagen!

• 

• 

• 

• 

• 

We horen al snel van vaste gasten dat je met de dolmus overal heen kunt. Naar Efeze (antieke stad), naar Celcuk (stadje in de buurt) en naar Kusadasi. Dat gaan we de komende dagen doen en genieten daarnaast van een zalig strand. Alleen jammer dat er veel zwerfhonden rondlopen die het aan de stok krijgen met Max en Sam. Ze komen niet op de camping, maar liggen wel dreigend op het strand. Het is de eerste keer dat we hier last van hebben. Er zijn altijd wel zwerfhonden maar meestal zijn die heel rustig en heel blij met ietsje aandacht/lekkers.

Dinsdag 8 mei pakken we de Dolmus naar Efeze. Fantastische oude stad en vooral de bibliotheek van Celcus maakt veel indruk. Als wij aankomen zien we achter elkaar 18 touringcar bussen aankomen. De mensen hebben allemaal een stikker met het nummer van hun bus op de borst geplakt en worden bij de ene ingang van de stad gedropt, door het stadje geperst en aan de andere kant weer opgepikt. Dit blijkt een dagelijks terugkerende ritueel te zijn van een toeristisch uitstapje van de grote cruiseschepen die in de haven van Kusadasi liggen….. Gelukkig hebben ze er aardig tempo in dus na een tijdje hebben we het stadje weer met de andere toeristen voor ons zelf. Ook hier weer een groot theater, tempels, badhuizen en ook heel interessant opgravingen van oude woningen met fresco’s en mozaïeken.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

De volgende dag pakken we de dolmus naar Celcuk. In het archeologisch museum daar liggen vele vondsten uit Efeze en het schijnt een erg mooi museum te zijn. Wanneer we er komen blijkt het museum wegens verbouwing gesloten. Celcuk zelf is een aardig stadje en we maken een rondje door het centrum. Opvallend is het enorme aantal mannen dat midden op de dag voor het café zit te spelen….. rummikub! Celcuk is ook een broedplaats voor ooievaars.

Donderdag pakken we opnieuw de dolmus maar nu richting Kusadasi. Die grote cruiseschepen willen we wel eens zien. We hebben mazzel en er liggen 2 grote en een kleinere zeilschip variant. Leuk om even rond te lopen maar voor de rest valt Kusadasi ons tegen. Veel te toeristisch en navenant duur. Wel scoren we een Telegraaf…. De eerste Nederlandse krant in Turkije, dus we zijn weer even bij met het nieuws. Morgen gaan we weer verder richting Zuidwest Turkije.

• 

• 

•