2013 Griekenland Turkije – Griekenland Vasteland Noord Midden (15)

Griekenland Vasteland Noordmidden

Het is zaterdag 17 augustus en we maken een lange dag in de auto. We rijden naar het noorden door het Pindosgebergte. Het is een prachtige route. Tom voert ons langs wegen die niet op de kaart staan, maar gelukkig wel goed berijdbaar. We komen over bergpassen met prachtige vergezichten, langs kleine skigebiedjes en bergdorpjes, door bossen en langs smalle en juist weer hele brede (lege) rivierbeddingen. Kortom genieten! Langs de weg veel wild planten en omdat we hoog zijn, bloeit er nog van alles.

De camperplek die we in Kastoria op het oog hebben blijkt niet meer te bestaan, dus rijden we door naar Florina. Onderweg raken we in een dorpje verzeild in een traditionele optocht. Dansen, trommels en FEEST. Langzaam worden we er doorheen geleid.

Dan weer verder naar Florina. Daar moet een camping zijn. Helaas….. Tom positioneert de via internet gevonden coördinaten midden in het centrum van Florina…. Geen camping dus. Het is inmiddels al laat en we zijn er zat van. We rijden Florina uit richting een nabijgelegen wintersportgebied en vinden een plekje op een groot parkeerterrein bij het skigebied.

Zondagochtend 18 augustus. Even wachten, Mathilde is bloemetjes aan het fotograferen, en als Sam zich geinstalleerd heeft gaat het verder naar de Prespameren. De grens met Albanië en Macedonië loopt dwars door de meren. Het Griekse deel is een Nationaal Park met ongerepte natuur en broedplaats van allerlei zeldzame vogels, waaronder de kroeskoppelikaan.

In Psarades, een vissersdorpje aan de oever van Megali Prespa, worden we aangesproken door een oude Griekse visser. Hij biedt ons een boottochtje aan over het meer. Doen we en even later zitten we in een mooie speedboot en racen we over het meer. We zien oude kloostertjes waar monniken als kluizenaars leefden, iconen die tegen de rotsen aan geschilderd zijn en uiteraard pelikanen. Geweldig uitje!

Na afloop eten we wat in het dorpje en rijden langs de oevers van de meren. Volgens de reisgids zou hier ook strand moeten zijn, maar dat hebben we ondanks dat we wat paden inrijden naar het meer niet gevonden (evenals meerdere campers die we zien rondrijden in ons spoor).

We besluiten te overnachten op de parkeerplaats bij Psarades. De parkeerplaats ligt tegenover de groentetuinen, leuk te zien wat men wel niet allemaal verbouwd en in wat voor hoeveelheden! Veel bonen, tomaten, pepers, paprika’s, aubergines, meloenen….

De volgende ochtend rijden we terug onder Florina langs naar Nympheo. Een Vlachisch dorpje hoog in de bergen. Het dorpje is aangewezen als Unesco gebied. Hier ligt Arctouros, een berenopvang (vergelijkbaar met het berenbos in Nederland). Naast beren worden ook wolven opgevangen, maar dat gedeelte is door de week gesloten. We krijgen een privé rondleiding.

We lopen terug naar het dorpje en wandelen door de mooi gerestaureerde straatjes. Er zijn wat terrasjes, wat winkeltjes en wat restaurantjes en wij maken hier goed gebruik van. Frans eet een soort varkenspoot en ik een plak lamsbout. Smaakt prima. We overnachten op de grote parkeerplaats onder het dorp met prachtig uitzicht over het dal met als enige metgezellen een koppel loslopende paarden. Vind Sam maar niets! Hij houdt ze goed in de gaten!

Dinsdag 20 augustus rijden we de bergen uit naar het Limni Vegoritida. Dit meer, tussen Florina en Edessa in, is een centrum van fruit- en wijnteelt.

In het plaatsje Agios Pandeleimonas kijken we even bij het strandje (grootse plannen en werkzaamheden voor strandvoorzieningen, maar geen toeristen). Sam kan even lekker zwemmen en wij bewonderen de plaatselijke oude vissersbootjes en…. Kroeskoppelikanen!

We eten een broodje aan het meer en besluiten binnendoor richting Kalambaka (de Meteora kloosters) te rijden. Als we onderweg een mooi plekje zien blijven we staan…… Het is een mooie tocht, maar een overnachtingsplek vinden we niet. Uiteindelijk wordt het een plek onder de bomen op camping Meteora Garden, met uitzicht op de kloosters. De volgende ochtend hangen we eerst wat rond. De plek op de camping aan de drukke weg zint ons niet echt. We besluiten alsnog op te breken en te doen waar we hier voor komen, namelijk de beroemde kloosters bekijken. Het eerste klooster wat we bezoeken is Agios Nikolaos. Het klooster bezit een prachtig oud kerkje met schitterende fresco’s. Nergens mag gefotografeerd worden, maar ik doe het stiekem toch (zonder flits). Vanuit de klokkentoren hebben we een geweldig uitzicht over het dal.

Het volgende klooster wat we bezoeken is Varlaam. Dit klooster uit 1518 is genoemd naar de eerste heremiet die zich in 1350 op deze rots terugtrok. Ook hier weer prachtige fresco’s. Thema’s van de fresco’s zijn eigenlijk altijd het goede en het slechte (hemel en hel) en taferelen uit het leven van Christus. Ieder plekje in de kerken is beschilderd en er hangen veel gouden of zilveren wierrook branders en lampen aan het plafond. Daarnaast met houtsnijwerk versierde wandstoelen en met bladgoud versierde panelen tegen de achterwand van de kerk. Interessant is te zien hoe men vroeger vracht (en ook mensen) van beneden optakelde.

Het volgende klooster wat we bezoeken is Megalo Meteoro. Naar onze mening een van de mooiste kloosters omdat we hier een blik kunnen werpen op het dagelijkse leven vroeger in een klooster. We zien de werkplaats van de timmerman, een wijnmakerij, de oude keuken en de eetzaal.

Daarnaast uiteraard weer prachtige fresco’s in een relatief grote kerk en fantastisch uitzicht over het dal en over de kloosters Varlaam en Roussanou.

Volgende klooster wat we bezoeken is de Agia Triada. Als we aan komen rijden ligt het klooster spectaculair boven op de rots. We zien in eerste instantie niet hoe we hier moeten komen. Eerst dalen we een heel eind af naar beneden en dan klimmen we via trappen, deels in de rotsen uitgehouwen, weer omhoog. Het is een straffe klim en boven valt het klooster ons wat tegen. Het is wat ze noemen kapot gerestaureerd. Met grote betonnen blokken, hoge houten daken. Jammer! Het kerkje is wel weer geweldig.

Het laatste klooster in de rij is het Agios Stefanos. Gelukkig met makkelijke toegang en ook een van de mooiste kloosters. Het is als enige een nonnenklooster en opvallend is de vriendelijke sfeer die het klooster uitstraalt. Veel planten in potten, kleine tuintjes, een kruidentuin en een rozentuin en klimplanten tegen de muren. Ook hier weer een prachtige kerk. Het is een grote kerk met een soort voorportaal voor de eigenlijke kerk, beiden volledig bedekt met fresco’s. De nonnen houden iedereen goed in de gaten, dus hier geen foto’s. We zijn er tegen sluitingstijd en dat betekent dat de nonnen ons op een vriendelijke manier proberen te lozen. Er worden klokken geluid en iedereen wordt vriendelijk doch indringend richting de deuren geleid. Als we naar buiten komen sluit het hek met een definitieve klik achter ons. Wij staan gelukkig aan de goede kant van het hek….

Geen zin om verder te reizen zoeken we een andere camping in het dorp op. Camping Vrachos Kastraki biedt ons een mooi plekje in de schaduw en een lekker authentiek Grieks restaurant. Als we binnenkomen wordt de gril al opgestookt voor de houtskool.

Donderdag 22 augustus dan toch die ‘rust’dag op de camping. Drie wasmachines later en een poetsbeurt van zowel het interieur als het exterieur van de camper zitten we voldaan achter een welverdiend pilsje en glaasje wijn.

De volgende dag is de weblog aan de beurt. Al een tijdje niets aan gedaan, dus foto’s overzetten en uitzoeken. Bedenken wat we ook al niet allemaal gedaan hebben….

Zaterdag bezoeken we het klooster wat we nog niet gezien hadden (was woensdag dicht). Met de bus naar boven en lopend terug is het plan. Het Roussanou klooster blijkt een nonnenklooster te zijn. De ligging is fantastisch. Boven op een berg geplakt lijkt wel. Via een steile trap komen we binnen. We mogen alleen de kerk met de inmiddels bekende fraaie fresco’s te bezichtigen. Valt wat tegen dus.

Ons plan om naar beneden te lopen loopt ook al niet geheel naar wens want we kunnen het op de plattegrond getekende pad niet vinden. De eerste poging strand op een wildpaadje door een beek. De tweede poging is meer succesvol, al is het niet het gezochte pad. Via een smal paadje komen we boven het dorp uit.

Morgen is het weer tijd om verder te trekken. Opnieuw richting het noorden naar de bergen.