Griekenland Vasteland Noord
Zondag 25 augustus, we gaan op zoek naar koelere oorden in de bergen. Omdat we de 90ste verjaardag van de moeder van Frans in Nederland willen meevieren hebben we vliegtickets geboekt vanuit Thessaloniki en ook een hondenpension voor Sam gevonden. De komende week dus weer noordwaarts, de binnenlanden in. Onderweg rijden we langs een groot stuwmeer met prachtige vergezichten.
Voorbij Vermio rijden we het Seli Ski gebied in en bij een uitzichtpunt vinden we een mooi plekje. Op hoogte kan de motor ook even afkoelen.
De volgende dag ontdekken we waarom toch wel veel mensen belangstelling hadden voor onze camperplek. Een bocht verder in de weg ligt een camping! Beetje maf natuurlijk dat we daar stonden, maar dat wisten wij ook niet!
Vandaag gaan we op weg om het gebied rond Edessa wat beter te bekijken. Eerst de watervallen van Edessa. Midden in stad ligt de Karanos waterval met erachter een grot. Wij hebben pech, niets bijzonders te zien, de afdaling en de grot zijn gesloten. Dan maar op zoek naar de warmwaterbronnen bij Loutraki. Tom voert ons over niet bestaande wegen en hellingen waar we amper op komen. Uiteindelijk vinden we het en we verbazen ons over de vele Bulgaarse en Roemeense badgasten in de warmwaterbronnen. Zelf komen we niet verder dan even pootje baden. Het is echt lekker warm! We overnachten op een grote parkeerplaats vlakbij.
Dinsdag 27 augustus bezoeken we de antieke stad Pella. Hoofdstad van het oude Macedonië. We bekijken eerst de opgravingen. Veel is hier niet te zien. De mozaïeken waar Pella beroemd om is zijn grotendeels verwijderd en in het museum te bezichtigen.
Dus op naar het nieuwe (met EEG gelden gerealiseerde) museum. De mozaïeken zijn inderdaad prachtig en ook de rest van het museum is de moeite waard. Omdat Pella verwoest is door een aardbeving zijn er ook veel gebruiksvoorwerpen gevonden wat een goed beeld geeft van het leven in die tijd.
Na een stop bij de plaatselijke kantina rijden we door naar Halkidiki, Ditmaal het schiereiland Kassandra. We vinden een mooie camping in Sani, Blue Dream. Tot dan toe de duurste camping, maar mooi plekje in de eerste rij met zicht op zee. De camping is nog niet voor een tiende bezet!!!! We drinken in de beachbar op een luxe loungebank met zicht op zee een pilsje (even schrikken bij het betalen, 4 euro per pilsje).
’s Avonds gaan we aan de wandel langs het strand en komen in een super moderne jachthaven met enorme jachten. Sam wordt onverwachts aangevallen door een poes! Hij is helemaal beduusd en houdt er een forse kras op zijn oor aan over. Achter de haven dure winkels, restaurants en een aantal hotels en appartementen complexen. Echt een nieuw modern vakantiedorp. De volgende dagen genieten we van strand, zon en zee. We blazen ons luchtbedje weer op en dobberen lekker wat rond.
Vrijdag 30 augustus. Weer op pad. We rijden een rondje Kassandra. De westkant is erg mooi. De oostkant valt ons tegen, heel erg toeristisch met veel resorts. We rijden door naar het middelste schiereiland van Halkidiki Sithonia.
Op zoek naar een camping vinden we een camping uit de wereld top 20!!!! Camping Ireta. Helaas gaat het bij de receptie al fout. De receptioniste kan alleen Duits spreken en dan ook nog alleen enkele woorden zoals NAME!! RESERVIERUNG!! Dat niveau. Wanneer we aangegeven geen reservering te hebben, ‘mogen’ we kijken. De camping is vrijwel leeg, alleen de rij plaatsen aan de zee is gedeeltelijk bezet. Op veel lege plekken hangt een bordje met reserviert. Terug bij de receptie vragen we hoe dat zit. Met veel moeite (en ergernis om de toon) komen we er achter dat we 2 nachten op een plek aan zee kunnen staan die dan gereserveerd is. Het is een werkelijk schitterend plekje dus dat doen we. We staan pal aan het strand met prachtig uitzicht over de baai. Een waarlijk paradijselijk plekje! Maar wel tegen een prijs. De tot nog toe duurste (36 euro) camping!!!
Zaterdag 31 augustus. ’s Ochtends om 7 uur ineens forse activiteit bij onze Italiaanse buren. Er komt een donkere lucht aan en om windstoten voor te zijn halen wij de luifel ook maar binnen. De Italianen breken helemaal op en dit gaat met typisch Italiaanse drukte gepaard. Wij zijn dus vroeg op terwijl de regen op de camper roffelt. Dat is lang geleden! Wanneer ik met Sam en de paraplu brood ga halen barst de bom met de receptioniste. Sam waagt het om een plasje te doen in een perkje bij de WC en ik word op het matje geroepen. Krijg een stencil onder de neus gedrukt dat alle honden uitwerpselen opgeruimd moeten worden. Wanneer ik vraag hoe ik een plasje moet opruimen wordt ze alleen maar bozer. Ondertussen staan zo’n 10 huiskatten Sam uit te dagen, dus het is een vrolijke boel.
Kortom ik, wij, hebben het helemaal gehad met deze camping en we breken op. Wanneer we wegrijden klaart het weer op en maken we een prachtig rondje over het schiereiland Sithonia. De ene na de andere prachtige baai met strandjes komt voorbij.
Bij Porto Koufos is op de landtong voor ons nog een mooi plekje vrij. Achter ons een meertje en voor ons het strand en de baai van Porto Koufos.
De volgende ochtend worden we wakker met stralend weer en klingelende belletjes. Vanuit ons bed zien we een grote kudde geiten voorbij trekken. Schitterende beesten. Heel verschillend van grote en ook van kleur. Van diep zwart tot wit en alle schakeringen daartussen.
Na het ontbijt maken we een mooie wandeling rond het meertje achter ons. Het gaat goed met de knie van Frans! Dan is het tijd om te zwemmen, een beetje te zonnen, zwemmen……. De geiten komen ook weer langs en vinden Frans op hun pad. Dat vinden ze toch wel een beetje vreemd…..
’s Avonds lopen we naar het dorpje. Een klein haventje met wat zeiljachten en wat vissersboten en een paar restaurantjes langs de boulevard. Uiteraard eten we vis, maar de prijzen vallen ons niet mee. De meeste vissoorten zijn zo’n 50 euro per kilo! We kiezen een soort makreel. Smaakt prima, alleen erg zout. Als we teruglopen zien we de zon achter de bergen in de baai wegzakken…..
Maandag 2 september is het tijd om weer op pad te gaan. Maar een klein stukje deze keer, want we hebben een mooi vrij camperplekje op het oog vlak bij Toroni. Het is een baaitje met 2 strandjes voor het dorpje met een kantina op de punt. Er staan al 2 Duitse campers en we sluiten aan. Er staat een bordje ‘no camping’, maar wanneer we Maria van de kantina vragen is het prima.
We genieten opnieuw van strand, zon en zee. Wel even opletten want voor het eerst zien we tientallen zee egels. Frans ziet ze te laat, zijn tenen zijn er niet blij mee! ’s Avonds bakt Maria wat souflaki en aardappels voor ons en met een eigen gemaakte tomatensalade eten we zalig in het licht van de ondergaande zon over de baai.
De volgende dag opnieuw een stranddag. Aan het einde van de dag toch een onverwachte verrassing. De auto wil niet starten!
Nadat de Duitsers ons de volgende ochtend geholpen hebben met het starten van de camper vervolgen we ons rondje Sithonia en rijden door naar Gerakini. Daar een dagje op de camping, de was doen en de camper schoonmaken.
Donderdag 5 september brengen we Sam naar het hondenpension in Petrokerasa en rijden dan via de Petraiona grotten, hier zijn menselijke botten van 700.000 voor Christus gevonden, naar ons hotel in Thessaloniki.
’s Avonds vliegen we voor een paar dagen naar Nederland om de 90ste verjaardag van Ma Vermeend te vieren.
Frans & Mathilde op reis 