Griekenland Peloponnesos Oost
Wanneer we vrijdagochtend 20 september wakker worden op camping Athens lijkt deze verlaten. Iedereen is vroeg vertrokken en het campingpersoneel is aan de grote schoonmaak bezig. Na een snel ontbijt en de vaste camperroutine (aanvullen water, legen vuilwatertank en toilet) vertrekken we ook. We zijn zo Athene uit en we rijden richting Korinthe. Natuurlijk willen we het kanaal van Korinthe zien. Niet dus… achteraf blijken we er zo overheen gereden te zijn! Eerst maar antiek Korinthe en Akrokorinth bekeken.
De vesting boven op de heuvel ten noorden van de stad is in de Romeinse tijd gebouwd. Door de eeuwen heen heeft iedere bezetter de vesting versterkt. Zo bestaat de toegang uit drie poorten uit verschillende tijdperken, Turks, Frankisch en Byzantijns. We wandelen door de restanten van weleer, bekijken een oud kerkje en genieten van een prachtig uitzicht.
Terug in het dal bezoeken we antiek Korinthe. De opgravingen laten vooral de fundamenten van een grote stad zien, die in de Byzantijnse tijd door aardbevingen werd verwoest.
Dan toch weer terug en op zoek naar het kanaal van Korinthe. Plotsklaps rijden we er over heen! Het kanaal is maar 23 meter breed en op de snelweg zie je het amper. We lopen over de brug, helaas varen er op dat moment geen schepen door het kanaal, maar het is een indrukwekkende scheur in het landschap.
We hebben genoeg gezien voor vandaag en we besluiten een camperplek op te zoeken bij Korfos aan de noordoost kust van de Peloponnesos. We staan aan een baai vlak bij een restaurant en daar eten we ’s avonds lekker vis. We zitten pal aan het water en genieten van boss (geen idee wat het is) en dorade. Zalig!!!
De volgende ochtend rijden we een klein stukje naar het zuidwesten naar Epidaurus, beroemd om zijn theater met een bijna perfecte akoestiek. Inderdaad kun je op de bovenste rij een muntje horen vallen op het toneel. Het theater is prachtig gelegen tegen een heuvel met pijnbomen en wordt ook nu nog gebruikt voor de uitvoering van Grieks drama. Mooie details zijn de bloeiende cyclaampjes in de marmeren voegen van de tribunes.
In de oudheid was Epidaurus een centrum gewijd aan de god van de geneeskunde, Aesculapius. Naast het theater zijn fundamenten van tempels, ziekenzalen, baden en een stadium te zien.
De lucht wordt steeds dreigender en wanneer we in de auto stappen barst een forse bui los. Goede wasbeurt voor de auto! We rijden naar Nafplio, volgens de reisgids een van de elegantste steden van Griekenland met Venetiaanse huizen (Venetiaanse bezetting 1686 -1715) en marmeren plaveisel. Voordat we de stad in gaan, bezoeken we eerst Palamidi, een enorme Venetiaanse citadel gebouwd rond 1712. Het is het grootste vestingcomplex in Griekenland en het bestaat uit een ommuring op de top van een heuvel met daarbinnen zeven forten. We klimmen en klauteren over muren, trappen en restanten van fundamenten en genieten van prachtig uitzicht over Nafplio, de baai (met cruiseschip) en de vesting op het Bourtzi eiland (voormalige woning van de beul!).
Dan parkeren we de auto in de haven en is het tijd om door het mooie stadje te slenteren. Prachtige straatjes met bloeiende klimplanten (bougainville, plumbago, trompetbloemen, etc.), winkeltjes, restaurantjes en barretjes.
We besluiten de auto aan de andere kant van de berg in de baai aan het strand te parkeren voor de nacht.
Zondagochtend 22 september. We hebben weer een mooi plekje gevonden en besluiten een dagje te blijven. Lekker ontbijten in het zonnetje, even zwemmen en in de loop van de middag lopen we naar Nafplio. Volgens de reisgids een wandeling van een half uurtje langs de kust. Nou….. klaarblijkelijk kunnen zij sneller wandelen dan wij! Heen hebben we er een uur over gedaan en terug drie kwartier! Sam is mee en is hier niet blij mee. In Nafplio is het echt zondag. Veel mensen zijn al aan het eten (etenstijden krijgen wij niet echt hoogte van!) en in het centrum zijn veel winkeltjes open. Frans geniet van een GROOT Italiaans IJSJE en we slenteren (we beginnen het flaneren te leren) door het stadje. Terug bij de camper begint het te regenen. Een forse bui met onweer trekt over ons heen. Het is gelijk een stuk frisser geworden.
De volgende dag is het weer tijd om verder te trekken. Eerst een klein stukje noordwaarts terug het binnenland in naar antiek Tiryns. Indrukwekkend door een 700 meter lange Cyclopische muur (genoemd naar de ‘reuzen’ die de enorme blokken op hun plaats hebben gezet) met een dikte van 8 meter.
Dan verder door naar het noorden naar Mycene (bloeitijd tussen 1700 en1100 v. Chr.), op een heuvel gelegen paleis (gewone mensen woonden buiten de stadsmuren). Vooral de gevonden graven zijn interessant. Het zijn zogenaamde bijenkorfgraven waarbij elke cirkel van metselwerk naar boven toe versmald totdat het gewelf met 1 steen gesloten kan worden. In deze graven zijn veel gebruiksvoorwerpen en sieraden gevonden. Beroemd is het door Schliemann gevonden dodenmasker van Agamemnon (ligt in het Nationaal Archeologisch Museum in Athene maar ook in het museum van Mycene???).
Opnieuw naar het zuiden met een kleine stop bij Elliniko. Hier staat een complete piramide. Het stamt uit de 4de eeuw v. Chr. en is waarschijnlijk een fort geweest. Vreemd om dit hier in het Griekse landschap te zien staan! Mooi overigens wel weer de cyclaampjes die op onmogelijke plaatsen tussen de stenen groeien.
Na een lange dag met veel bezienswaardigheden vinden we een plekje aan het strand voor de camper bij Paralio Astros. Even lekker zwemmen en dan languit in de stoel!
Dinsdag 24 september worden wakker met prachtig weer. We rollen de camper uit om even met Sam te zwemmen voor het ontbijt. Douchen met de gieter (gieter gevuld met water uit de camper om even het zout af te spoelen) en dan even opdrogen in het zonnetje.
Plan voor vandaag is een mooie route langs de kust en een stukje door de bergen naar Monemvasia op de rechter vinger onderaan de Peloponnesos. Het eerste gedeelte langs de kust is erg bochtig maar goed te doen. Wanneer we bij Leonidi het binnenland indraaien wordt het lastiger. Het is een steile smalle weg vol haarspeldbochten en ergens halverwege houdt het asfalt op….. Terug is geen optie, draaien lukt niet…. en vooruit….. Met veel moeite lukt het Frans de camper de steile gravelweg op te krijgen. Gelukkig is het maar een stukje van 2 km. Daarna is het weer prachtig asfalt. Het is net alsof het geld opwas.
Onderweg komen we een kudde geiten tegen waar een paar jonge bokken aan het knokken slaan. Het is waarschijnlijk gewoon spel, maar het ziet er spectaculair uit.
In de bergen bloeit nog van alles, zelfs een soort paarse heide. Verder is het landschap kaal met lage struiken. Het eenzame en verlatene heeft wel wat. Bij Monemvasia komen we weer in de bewoonde (toeristische) wereld. Monemvasia is een vestingstadje gelegen op een rots (de oude verwoeste bovenstad ligt 350 meter boven de zee) en heeft als bijnaam ‘het Gibraltar van Griekenland’. De benedenstad is prachtig gerestaureerd en we slenteren met plezier door de nauwe steegjes met prachtige bougainville en andere klimplanten. We klauteren trappen op en trappen af. Er waren 26 kerken in dit kleine stadje!
Op zoek naar een plekje voor de camper rijden we nog een klein stukje zuidelijker naar Agios Fokas. Hier ligt voor de kust een schiereilandje met een kleine begraafplaats. Vlak voor de toegangsweg is een grote vlakte waar we kunnen staan. Er staan al 2 Belgische campers. Tot onze verrassing komen hier 2 kleine dwerg schnauzers uit gesprongen! Vervolgens ook nog een golden retriever en een jack russel dus Sam heeft genoeg speelkameraadjes!
Woensdagochtend rijden we het binnenland in naar Mystras. Deze ‘oude’ stad (gesticht in 1249 door de Franken) ligt op een prachtige plek op een uitloper van het Taigetosgebergte. In de 15e eeuw was de stad een van de laatste grote Byzantijnse culturele centra. We komen aan op de parkeerplaats bij de benedenstad en als we naar boven kijkt zinkt ons de moed in de schoenen. Wat een beklimming! Rustig aan lopen we naar boven. De route loopt over smalle steile paden en trappen langs oude ruines van kerken, kloosters en paleizen. In de kerken nog veel fresco’s, maar doordat de kerken niet meer gebruikt worden ogen ze kaal en verlaten.
Het is warm en we willen zwemmen. Dus rijden we terug naar de kust onder Gytheio aan de oostzijde van de middelvinger onderaan de Peloponnesos. Er staan al zo’n 10 campers aan het strand geparkeerd. Wij schuiven er tussen. Er staat een straffe wind, maar we zwemmen nog even lekker met Sam. Zijn balletje drijft weg en het waait zo hard dat we het balletje maar laten gaan. Te ver weg. We zijn nu halverwege de Peleponnesos.
Frans & Mathilde op reis 