Gribaltar, Granada
Maandag 19 februari rijden we net na de middag de camperplek in de haven vlak voor Gibraltar op. Op de grens Gibraltar en het Spaanse gedeelte (La Linea) ligt Gibraltar National Airport. Dit levert fantastische plaatjes op wanneer er een vliegtuig moet landen of vertrekken. Geen spoorwegovergang maar een vliegtuigwegovergang! ’s Middags op de fiets de grens over, inclusief paspoort controle.
Wat een chaos! Kleine smalle straatjes, veel auto’s en gigantisch veel scooters en motoren. Belangrijkste bezigheid lijkt rondscheuren…. Wij gaan de Rock op. Met de gondel omhoog. De apen zijn leuk, maar voor de rest veel vergane glorie. Het is wat heiig, dus het uitzicht valt helaas wat tegen, maar toch is de hoogte indrukwekkend (426 meter loodrecht naar beneden).
Weer beneden op de fiets dwars door de stad. De avondspits is begonnen en bij het vliegveld aangekomen moet er uitgerekend nu een vliegtuig opstijgen. Er ontstaat een gigantische file voor de grens. Verdeeld in 4 blokken, 3 x 2 rijen auto’s en 1 blok met alleen maar motoren, scooters en wat verdwaalde fietsen. Om de beurt wordt per blok een deel over de grens gelaten…. Te midden van de ronkende motoren en scooters is het uitlaatgassen happen….
Terug bij de camper zitten we tot ’s avonds laat met de deur open, het is warm en we genieten van het uitzicht over Gibraltar, wat een lichtjes.
’s Ochtends opnieuw prachtig weer als we op de fiets de stad in gaan op weg naar het Moors kasteel. Het is nog een aardige zoektocht door al het eenrichtingsverkeer (Groningen is er niets bij!) en het is straf klimmen op de fiets. Het kasteel levert vooral mooie vergezichten over Gibraltar en de omliggende havens.
We klimmen weer omhoog naar de Jewish Gate. Blijkt een hele forse klim naar de Upper Rock en weer terug naar de Lower Rock door het natuurpark.
Tijd voor lunch. We zijn in Engeland, dus Fish & Chips voor Frans. Ik hou het bij Spaanse met vis gevulde paprika’s.
Midden in het centrum ligt de Botanische Tuin. Prachtige succulenten collectie, allerlei bijzondere bomen, oleanders, bougainville, etc. Maar ook de processie rups. Het is hier echt een plaag. Maar mooi park en oase van rust midden in deze bruisende chaotische stad.
Terug weer in dezelfde file als gisteren, maar ditmaal zonder vliegtuig. Blijkt dus de normale gang van zaken….
Woensdagochtend rijden we na de camperservice het binnenland in en al snel komen we steeds hoger. Het landschap wordt steeds stiller en kaler. Prachtig uitzicht over de bergen richting de kust. We zien Gibraltar en zelfs de tegenoverliggende Marokkaanse kust (de zuilen van Hercules).
Frans luistert/kijkt intussen naar de streaming van de ploegenachtervolging op de Olympische Spelen. Al mopperend als zo nu en dan de verbinding en het beeld wegvalt….. Na de middag rijden we Ronda binnen en parkeren op de camperplek aan de rand van het stadje. Snel weer op de fiets de stad. De oude stad van Ronda wordt door een kloof, ontstaan door de rivier de Guadalevin, gescheiden van het nieuwere gedeelte. We parkeren de fietsen bij de hangende tuinen van Cuenca aan de rand van de kloof en lopen het historische centrum in.
Eerste waar we tegen aan lopen is de 18e eeuwse arena. We hebben niets met stierenvechten maar toch is het interessant om te zien hoe dit er vroeger (en nu) aan toeging en vooral ook de bijbehorende paardendressuurschool.
We lopen over de Puente de Nuevo, die oud en nieuw Ronda met elkaar verbindt. Prachtige vergezichten over de omringende landerijen en de stad.
We slenteren door de Ciudad Antigua met zijn mooie smalle straatjes met oude paleizen, kerken en moskeeën.
We zijn nog lang niet uitgekeken, dus morgen gaan we weer verder. Het is koud geweest vannacht (maar net boven het vriespunt), maar al snel warmt het weer op in het zonnetje. We lopen over de Puente de Nuevo naar de andere kant van het historisch centrum, waar Ronda hoog boven de rotsen uittorent over het omringende land.
Casa de Bosco verrast ons met mooie patio’s, tegelwerk en prachtig uitzicht van de vele terrassen. We dalen een stukje af naar de Arco Arabe tussen de bloeiende amandelbomen.
Terug omhoog bezoeken we het archeologisch museum in het paleis Mondragon. Een mooie collectie van prehistorie tot en met de Romeinen, maar vooral een schitterend paleis met mooie patio’s, tuinen en terrassen met Moors waterwerk.
Op het centrale plein staat de kathedraal de Santa Maria la Mayor. Op zich niet zo’n bijzondere kerk ware het niet dat deze over een oude Moorse moskee gebouwd is waarvan nog een paar restanten zichtbaar zijn. We beklimmen de toren met mooi uitzicht over Ronda.
Dan lunch, met huisgemaakte kroketjes!!! Lekker! We wandelen verder over de oude stadmuren naar het paleis del Rey Moro met hangende tuinen boven de kloof en een oude Moorse trappengang naar de rivier. 231 treden naar benden en ook weer omhoog… Heftig! Het water werd in Moorse tijden door slaven langs deze trappen omhoog gezeuld…
Afgesleten, maar genoten van een prachtig stadje, weer terug bij Panter en Sam. Opnieuw een koude nacht en een stralend zonnige ochtend. Tijd voor een ‘we zijn er bijna’ moment. Met al die prachtige vergezichten wil je ook wat kunnen zien door de autoramen, dus je moet wel…
We gaan onderweg naar Malaga. Moet ook zo’n mooie binnenstad hebben, maar helaas rijden we eraan voorbij. Geen camperplek te vinden. Alles is bomvol en we rijden steeds verder langs de kust. Overal camperverbod, soms zelfs om te parkeren! Dan zien we bij Benejarafe ineens wat campers op het strand staan… Direct aansluiten dus. Mooi plekje, op het strand en pal aan zee. We staan bij Chez Matilda…. Hoe toepasselijk…
De volgende ochtend is het opnieuw prachtig weer, maar er staat wel een koude wind. We vermaken ons met de slimmigheidjes van mede camperaars om water uit een stranddouche te tappen…
Helaas komt er rond half twee een einde aan ons verblijf op dit mooie plekje. De politie komt langs ‘coche prohibidos’. Jammer! We rijden een 30 km verder langs de kust naar Torrox Costa. Daar in een droge rivierbedding staan zeker 100 campers en wij sluiten aan. Veel minder mooi plekje, maar wel pal in het centrum aan de boulevard. Tijd voor het echte vakantiewerk. Tapa’s en een drankje!
Regen vannacht en een onrustige nacht. De keerzijde van in het centrum staan. Tegen 12 uur verschijnt ook hier politie. Vriendelijk wordt ons verzocht ook hier te vertrekken. Parkeren mag, maar overnachten niet….. Hier moeten heel wat semi permanente plekken (de zwaar bevochten mooie plekken bij het strand….) ontruimd worden….
We besluiten door te rijden naar de volgende plaats op ons verlanglijstje, Granada met het prachtige Alhambra. Met regenachtig weer rijden we de bergen in. Aan het einde van de middag rijden we camping Reina Isabel in La Zubia, een buitenwijk van Granada, op. Een kleine ommuurde stadscamping.
Het lukt om kaartjes voor Alhambra voor de volgende dag te boeken. Samen met andere Nederlanders nemen we maandagochtend om half elf een taxi naar het Alhambra. We beginnen ons bezoek in de tuinen van het Generalife. Deze hadden we 20 jaar geleden als laatste bezocht toen we al afgesleten waren…. Nu dus vol enthousiasme uitgebreid rondgekeken… Prachtige tuinen met een fantastisch watersysteem (watertrappen!).
Helemaal murf van alle indrukken komen we er weer uit. Even gezeten, wat gegeten en gedronken en weer verder naar de Alcazaba, de oude militaire vesting. Uitzichttorens met mooi uitzicht over Granada en de bergen van de Sierra Nevada.
Uitgeteld wandelen we terug langs de laan met de torens naar de uitgang en de taxi. Om vijf uur zijn we terug op de camping. Wat een dag en wat hebben we veel moois gezien! ’s Avonds begint het te regenen. We hebben enorm mazzel gehad met het mooie weer tot dusverre. Er komen nu echt barre tijden aan als je de weerberichten moet geloven…. We besluiten de ergste regen even af te wachten en gaan ’s middags met de bus Granada in. We bekijken de Kathedraal en de Royal Chapel.
De stad zelf valt ons wat tegen, maar dat komt waarschijnlijk door het mindere weer. We lopen nog even door de bazaar (veel van het zelfde) en eten tapa’s in de binnenstad.
Onderweg lopen we tegen een mooie kerk aan. Onverwachte grandeur achter een kale gevel….
Ondanks de slechte voorspellingen worden we de volgende ochtend wakker met een voorzichtig zonnetje. We breken op. We gokken het erop en gaan toch kijken in het wintersport gebied van de Siërra Nevada. Wie weet komen we toch nog op de ski’s….
Frans & Mathilde op reis 