Weer in actie…..

Is toch altijd weer even schakelen. Van horizontaal luieren op het strand naar wandelen tussen de ruïnes van oude steden…. Als echte Nederlanders zijn we ook altijd op het heetst van de dag actief. Zo ook nu weer. Woensdag 1 juni breken we op. We rijden naar Paestum, een in de 6^e eeuw voor Chr. door de Grieken gestichte stad (Poseidonia).  Hier staan overblijfselen van drie prachtige tempels; de tempel van Hera, de tempel van Neptunes en de grootste, de tempel van Athene.

De tempels staan te midden van de restanten van de oude stad met openbare gebouwen, wegen, een theater, stadmuren en zelfs een zwembad!

Al met al is een mooie site. We wandelen met veel plezier een tijdje rond. In het bijbehorende museum mooie fresco’s. Toch wel heel fijn dat je die ter plekke kunt zien.

Even bijkomen in de koelte bij Hannes (die stond lekker onder een boom) en snel richting de zee. We kiezen voor een camperplek in Marina Ascea. Als we aankomen zien we een zandbak met zo’n 30 plekken afgescheiden door touwen. Er staan drie campers…. Maar we mogen er niet bij. VOL!!! GERESERVEERD!!! We realiseren ons dat het pinksterweekend eraan komt en dat is voor de Italianen een lang weekend met een vrije dag de donderdag ervoor. Daarbij hebben we al gelezen dat de camping en camperplekken verder naar het zuiden erg druk zijn! Daarom rijden we een stukje terug naar een camperplek bij Acciaroli, bij strandtent Giu Gio.

Eigenlijk best een mooi plekje met zicht op zee en ’s avonds schaduw van een boom. Totdat ’s avonds om 22:00 uur een Italiaans gezin hun camper in onze deur schuift. Er is ruimte zat, er kunnen nog wel 20 campers staan, dus we vragen netjes of ze een stukje verder van ons vandaan willen gaan staan….. Niet dus….. Resultaat is dat wij maar ergens anders gaan staan.

Wij pakken weer op en rijden dezelfde mooie kustweg naar Castellammare di Velia. Hier bevinden zich de ruïnes van de Griekse stad Elea (6^e eeuw v. Chr.). Er is een prachtige Romeinse Poort, de Porta Rosa, uit de 4^e eeuw te zien en verder ruïnes van Romeinse baden, tempels en een citadel. We kunnen geen plekje in de schaduw voor de camper vinden dus het wordt een snel bezoek. Het is ook veel minder te zien als in Paestum. Alleen de citadel met een amfitheater is duidelijk herkenbaar.

Frans gaat terug naar Hannes en ik ga mee met de rondleiding naar de Porta Rosa. De poort ligt net buiten het opgravingsgebied en alleen toegankelijk met een gids. De poort is mooi, maar het verhaal van de gids in het Italiaans duurt mij te lang, dus ik loop alleen weer terug. Zo zonder de groep is het toch wel weer een heel mooi stukje Italië.

Terug bij de camper heeft Frans de airco aanstaan en is het lekker koel. We besluiten toch te proberen een camping wat meer naar het zuiden te vinden. Het eerste stuk langs de kustweg is verboden voor campers!!!. We rijden om hoog door het binnenland. Ook mooi met uitzicht over de bergen en de zee. Wanneer we de kustweg weer opdraaien snappen we ook waarom het eerste stuk verboden was. Het is smal en bochtig, max 50 km per uur. Gelukkig niet heel erg druk, maar de Italianen komen soms de bocht om scheuren….. Prachtige route, maar Frans heeft niet veel tijd om te kijken…

Om half vijf rijden we camping Village Praia a Mare op. Een typisch Italiaanse familiecamping aan het strand. We krijgen een van de laatste plekjes onder het schaduwdoek tussen 3 campers die bij elkaar blijken te horen. Hier blijven we staan tot de pinksterdrukte weer voorbij is. Het Italiaanse familieleven is leuk om mee te maken. De drie families koken voor elkaar en iedere dag is een andere familie aan de beurt. Dan zijn ze ook de hele dag in de weer (althans de vrouwen) om een feestmaal te bereiden. Er wordt zelfs appeltaart gebakken in de meegebrachte oven! ’s Avonds wordt een lange tafel gedekt, alle stoelen verzameld en iedereen zit gezellig de hele avond te eten

Wij genieten van een dagje strand. Huren zelfs de gehate strandstoelen en een parasol!!! Anders kan Hannes immers niet mee naar het strand. Zalig om regelmatig even in zee af te koelen. Het is en blijft warm. Boven de 30 graden en ’s nachts zo’n 28 graden. Zijn wij toch (nog) niet aan gewend.

Gelukkig zal het komende week iets koeler worden.

Maandag 6 juni, tweede pinksterdag wordt hier niet gevierd dus gisteren was de grote uittocht der Italianen die weer aan het werk moeten. Vandaag verlaten wij een vrijwel lege camping. We gaan richting Tropea. Opnieuw een prachtige route langs de kust, maar zelfs al dat moois wordt saai op den duur. De airco bij het rijden is een verademing. Hannes ligt lekker met zijn neus zo ver mogelijk naar voren onder de koele uitstroom…

Als we Tropea inrijden is het ineens weer heel druk. Haast Turkse toestanden met een mannetje op een scooter die ons druk gebarend naar de camping wil leiden…. Toevallig is dat ook net de camping die we zelf uitgezocht hadden… Camping Marina dell ‘Isola. Krijgen een mooi plekje onder de schaduwdoeken aan de zijkant.

Volgende ochtend zijn we vroeg wakker. Onze Duitse buren breken al om 6:30 op en ‘gezellig’ kletsend zijn ze tot 10:00 uur bezig! Ondertussen vertrekken aan de andere kant ook onze Nederlandse buren met de kabel van de elektriciteit nog in de caravan…. dus even roepen voor ze onze luifel ook meenemen…. Kortom we zijn vroeg wakker!!!

De camping ligt aan het strand onder de rotsen waarop Tropea is gebouwd. Via een steile trap omhoog kom je op een plein waar allerlei smalle straatjes, steegjes op uit komen. Het is een leuk stadje met mooie oude gebouwen, maar ook toeristisch met heel veel winkeltjes, restaurants en barretjes. Ik koop nog een mooie lange zijden jurk, nummer 3 al deze reis!!!

We slenteren wat rond, bekijken wat kerkjes en het uitzicht over zee. Natuurlijk belanden we ook op een terrasje. Ik bestel een Aperol Spritz. Zo’n fel oranje drankje in een groot wijnglas met een rietje. Wordt hier ontzettend veel gedronken. Het is een cocktail van likeur, prosecco, soda en ijsblokjes met een schijfje sinaasappel. Zoet en een beetje bitter, niet echt mijn ding. Weten we ook weer.

Terug bij de camper verhuizen we toch naar een plek onder de bomen. Meer in de schaduw en ook nog zicht op zee! We krijgen hier veel meer verkoelende wind. De zee is ruig met hoge golven. Het strand loopt heel steil af in zee met een rand van grind. We zien meerdere mensen fors onderuit gaan in de golven. Ook Hannes heeft het hier niet zo op. Speelt wel met zijn balletje, maar precies aan de rand waar de golven het strand op komen. Wij genieten ’s avonds op het terras aan zee van de zonsondergang met een lekker pizza en een zalige zelfgemaakte tiramisu.

Nog een zalig dagje op ons plekje in de schaduw met uitzicht op zee. We willen ’s middags het klooster boven op de rotsen (was vroeger een eilandje) bezoeken. Helaas gesloten. Er wordt getrouwd!!! Wie? Geen idee, wel allemaal enge mannetjes met zonnebrillen en oortjes…  Maar het is zeker een prachtige locatie voor een trouwerij…

’s Avonds is Frans druk met voetbal kijken en ik loop nog even het stadje in. Het is gezellig druk en het uitzicht met alle lichtjes is fantastisch!

Donderdag 9 juni gaan we echt op weg naar Sicilië. Gaat nog bijna mis, want als we wegrijden worden we door een tunneltje (eenrichtingsverkeer) gestuurd wat eigenlijk niet past. We horen de schotel schuren (brrrr….) Wel weer een prachtige route door de binnenlanden. Eerst een hele serie haarspeldbochten omhoog de bergen in en dan langs een reeks smalle weggetjes en dorpjes naar de E45 in het binnenland.

Bij Villa San Giovanni nemen we de boot naar Sicilië.  Het lijkt maar een heel klein stukje maar het is toch nog 45 minuten varen.

In de haven missen we de afslag naar de snelweg en rijden op de SS114 langs de kust. Mooie route maar wel heel armoedig en vooral vies!!! Overal ligt afval op en naast de weg.

De beoogde camping Paradise vlak voor Taormina blijkt dicht, dus we rijden nog een stukje door naar Mascali, camping Mokamba,  17 km onder Taormina. Mooi plekje onder de bomen met uitzicht op de Etna. Hier gaan we de komende dagen de omgeving verkennen.