Na-aper…..

Donderdag 16 juni. Na-aper zegt Frans tegen mij als ik wat sneu naar mijn lekke voorband sta te kijken. Het is lekke band nummer drie die dag…..  

Het begon die ochtend zo goed. We waren vroeg wakker. Gisteren aangekomen op camping Valle dei Templi in Agrigento en vandaag wilden we op de fiets naar de vallei van de Tempels. Om 10 uur fietsen we vol goede moed omhoog. Google Maps stuurt ons naar de verkeerde ingang en als we eindelijk door hebben waar we moeten zijn ziet Frans dat zijn achterband lek is….. &#@##$@#$…. Dat wordt dus teruglopen in de brandende hitte met het verkeer dat ons aan alle kanten voorbij raast…. Niet leuk. Nog minder leuk is dat even later ook de voorband van de fiets van Frans lek is…. Als je het doet, doe je het ook goed…. maar het maakt het lopen niet makkelijker. Onderweg komen we een reparateur van scooters en motoren tegen en hij verwijst ons naar een fietsenmaker. Gelukkig vlak bij de camping. Deze super reparateur zet binnen 5 minuten 2 nieuwe binnenbanden op de fiets, kosten 10 euro!

Terug op de camping eerst even bijkomen van de forse wandeling in de hitte. ’s Middags trekt het dicht (zee mist) en we besluiten het nogmaals te proberen met Hannes in de fietskar mee. Na twee km staan we weer stil…. Lekke band nummer drie. Opnieuw lopend terug naar de camping. De fietsenmaker is pas om 16:30 weer open, dus vandaag wordt het niet meer ….

Vrijdagochtend een nieuwe poging. Mijn band is gisteren aan het einde van de middag ook in razend tempo gerepareerd en we kunnen weer. De bewolking is weg, dus Hannes blijft thuis. Dat gaan we hem niet aandoen in die brandende hitte. Is voor ons zelf eigenlijk al te veel blijkt later. Maar nu nog met goede moed fietsen we omhoog naar de ingang van de Vallei van de tempels. We parkeren de fietsen en lopen de hoek om naar de ingang. Ai…. daar staat een forse rij in de brandende zon. Een half uur later hebben we ons kaartje en de audio gids. Eerst maar eens in de schaduw een liter water wegwerken en even bijkomen…. Luisteren naar de audio gids.

Agrigento werd in 581 v. Chr. gesticht door de Grieken en groeide uit tot een stad met 200.000 inwoners. Eigenlijk staan de tempels niet in een vallei maar op de top van een heuvel aan de zeekant omringd door de oude stadmuren van Agrigento. Van hieruit prachtig uitzicht over de kust.

De ‘Vallei” is ongeveer 2,5 km lang en dat loop je heen en weer terug….. Het is een fantastische archeologische site maar ook vol in de zon en ondanks dat we er al om 10:00 uur waren is het bloedheet (ver in de 30 graden). We proberen nog wel alles serieus te bekijken, maar het gaat wel iets sneller dan we gewoon zijn….. Achtereenvolgens zien we de tempel van Hera, de zuidelijke stadsmuren, de Concordia tempel en de tempel van Heracles.

Een stuk verder zijn de restanten van een enorme tempel van Zeus te zien, hoewel dit meer op een bouwmarkt in antieke onderdelen lijkt. Wel heel fraai de Telamon (enorm liggend mannelijk beeld).  

Rond 1 uur stappen we weer op onze fietsen en suizen de helling af naar beneden…. zalig wind…. Thuis bij de camper heeft Hannes een doos tissues gevonden. Het heeft gesneeuwd in de camper!

Zaterdag 18 juni, we vertrekken naar een plekje aan ZEE. Eerst rijden we nog langs de Scala dei Turchi (Turkse trap). Kliffen en rotsen met terrasvormige kalksteenformaties en dat alles in een prachtig blauwe zee. Mooi om te zien, maar ook weer erg toeristisch.

We genieten even van het uitzicht en rijden dan een 100 km door naar het westen.

Camping Helios in Triscina de Selinunte is onze bestemming. Een mooi aangelegde camping met veel kuipplanten, mooie struiken (Lantana, Oleander en Plumbago), agaves en palmen. Daarnaast zijn alle plekken keurig bestraat en afgescheiden door aparte balustrades en waterbakjes…. Krijgen een mooi plekje half in de schaduw en op 20 meter van het strand….

’s Middags doen we op de fiets even wat boodschappen en zien een Macelleria. Een slagerij speciaalzaak met allerlei lekkere kant en klare dingen…. Yammie!!! Daar hebben we een zalige Insalata di Mare meegenomen… voor morgen, want vanavond gaat de campingbaas pizza bakken. Daar willen we natuurlijk bij zijn! Het worden twee luie dagen. Genieten van de relaxte plek, schaduw, wandelen op het strand en lekker in zee zwemmen.

Eigenlijk wilden we van hieruit op de fiets naar Selinunte. Een archeologische opgraving op ongeveer 10 km van de camping. Maar het is zo heet…… We besluiten het anders te doen.  Dinsdag 21 juni vertrekken we van de camping en rijden eerst naar Selinunte. Om 9:30 staan we met Hannes aan de riem voor de kassa. We nemen gelijk ook kaartjes voor de shuttle, want ook deze site is weer uitgestrekt. Selinunte is een van de belangrijkste archeologische vindplaatsen aan de Middellandse Zee. Gesticht in de 7^e eeuw v. Chr. en al in 409 v. Chr. verwoest door Carthago. Bij de opgravingen zijn acht tempels met kolossale Dorische zuilen en fortificaties gevonden.

Bij binnenkomst zien we een prachtige tempel van Hera, die deels in de jaren 60 herbouwd is. Lijkt me een mooie puzzel als je al die brokstukken ziet liggen…. Heel interessant is dat de ‘machines’ waarmee ‘gebouwd’ werd nagemaakt zijn en je dus kunt zien hoe dat gewerkt heeft.

In het museum veel vondsten ook afkomstig van de Acropolis 2 km verderop waar we met de shuttle naar toe gaan. We hebben samen met Hannes een privé golfkarretje!

De Acropolis is de hoge door muren versterkte stad op de rotsen. Ook hier weer diverse ruïnes van tempels, maar ook restanten van huizen en openbare gebouwen.

Rond 12 uur zijn we uitgekeken en rijden we naar een voorstad van Palermo, Isola delle Femmini. Hier vinden we een plekje in de schaduw van de bomen op camping la Playa. Nou, la Playa stelt hier niet veel voor. Een rotskust aan zee.

’s Avonds krijgen we van de camping beheerster een uitgebreide uitleg hoe we morgen het beste naar Palermo kunnen reizen. Super geregeld.

Woensdagochtend 6 uur….. de wekker??? Oh ja, we gaan naar Palermo. Heel vroeg, zodat we ook vroeg in de  middag weer terug zijn bij Hannes. Om 7:45 lopen we naar het station van Isola delle Femmini en om 8:12 zitten we in de trein. 33 minuten later stappen we uit in Palermo.

Zo vroeg dat de eerste kerk die we willen bezichtigen nog dicht is!!! Eerst dus maar naar Palazzo dei Normandi. Kaartjes gekocht en naar binnen. Als eerste raken we verzeild in een tentoonstelling (wel erg mooi overigens) moderne kunst.

Dat verwacht je niet want we kwamen voor iets heel anders, de Cappella Palatina. In de kapel, gesticht in 1130 door de Normandische koning Roger II, zijn prachtige mozaïeken te zien. Heel mooi is ook het houten plafond, een Arabisch meesterwerk met prachtig reliëf en schilderingen. Echt een kerk waar je stil van wordt, zo bijzonder….

We lopen nog even de tuin in bij het paleis en bewonderen de gigantische boom (Ficus Macrophylla).

Daarna snel door naar de volgende bezienswaardigheid… totdat ik ineens mijn telefoon/camera mis…. ligt nog op de desk bij de dames van de audio guide…. rennend terug, wil buiten adem langs de beveiligers lopen…. wordt tegengehouden.….en dan zie ik gelukkig mijn telefoon nog liggen…. een beveiliger haalt hem voor me op en iedereen is weer blij. Wat een mazzel! Zo iets stoms heb ik weer… maar ook de mazzel dat ik hem weer heb!!!

Dan opnieuw op weg naar de San Giovanni degli Eremiti. Deze kerk is in 1132 gebouwd op de fundamenten van een benedictijnenklooster uit 581. De kerk zelf heeft oosterse kenmerken. Van het oude klooster resteren in de tuin een mooie zuilengang met dubbele zuilen en spitse bogen.

We lopen door naar de Kathedraal. De buitenkant is een mengeling van stijlen met een Gotische portiek (1430), de barokke koepel (17^e eeuw) en Normandische elementen (12^e eeuw). Van buiten bijzonder, van binnen wat tegenvallend. Erg chaotisch omdat er ook een verbouwing gaande is.

We besluiten verder te wandelen door de straatjes en steegjes van Palermo. We komen langs prachtige gebouwen, drukke winkelstraatjes, wandelpromenades en allerlei gezellige pleintjes.

We bezoeken nog de Sant’Antonio Abate waar we de klokkentoren beklimmen. Mooi uitzicht over Palermo en de havens.

Tot slot lopen we de San Domenico in. Hier ligt het graf van de in 1992 door de maffia vermoorde rechter Falcone. Bijzonder in deze kerk zijn de beelden van honden die overal in de kerk liggen (tentoonstelling?). Dan is het mooi geweest en we nemen de trein van 14:12 terug naar de camping.

Donderdag 23 juni, vandaag zijn we 27 jaar getrouwd! We willen dit vieren in Cefalu. In 2001 hebben we hier onze 6^e trouwdag gevierd, dus het leek ons wel leuk dit te herhalen. Het is maar een klein stukje vanaf Palermo, dus we draaien bijtijds de tolweg af naar Cefalu….. in de file. Het tolstation werkt niet en dat veroorzaakt een behoorlijke file met voordringende en toeterende Italianen….. Uiteindelijk lukt het toch (cash betalen, 90 cent!!!). We rijden camping Sanfilippo op en vinden een plaatsje onder de bomen. Mooie camping, maar het strand valt tegen. Klein en veel rotsen. Voor Hannes niet echt fijn. We gaan wel met hem het water in, maar spelen met een balletje kan niet door de rotsen. Daardoor krijgt Hannes toch wat meer zeewater binnen (met een balletje in zijn bek lukt hem dat niet). ’s Avonds is hij wat sloom, moet overgeven en wil niet eten. Het is ook zo warm! We doen hem een natte handdoek om en dat vindt hij wel lekker.

Vrijdag 24 juni gaan we ’s avonds Cefalu in. Op de fiets is het ongeveer 4 km voor we in het centrum zijn.

We lopen een tijdje rond door de drukke winkelstraatjes, steegjes en pleintjes. Leuk, maar wel heel erg toeristisch.

Het plein voor de kathedraal is een groot terras geworden met van alle kanten verschillende harde muziek. De kathedraal met zijn Middeleeuwse gevel is mooi en dient ook als decor voor een bruidspaar. We lopen even de kathedraal in waar net een dienst aan de gang is, dus maar snel er weer uit.

We zoeken een leuk terrasje in een zijstraatje en eten een zalige insalate di mare als voorgerecht en daarna gegrilde vis en inktvis. Lekker! Toch nog een luxe dinertje voor onze trouwdag van gisteren.

Zaterdag 25 juni, het blijft snikheet en de vooruitzichten geven alleen nog maar hogere temperaturen aan. We besluiten Sicilië voor gezien te houden en terug te reizen naar het vasteland. De eerste 120 km naar Messina verlopen voorspoedig, maar dan begint het. Tomtom levert ons bij de verkeerde veerbootdienst af. We hebben een retourticket en staan keurig in de rij wanneer de kaartjescontroleur ons eruit plukt (hoezo ervaren reizigers…. hadden we moeten checken!!!). We moeten naar de veerbootterminal van de Bluferries. Op onze tickets staat geen adres, dus op zoek in Google Maps. Yes, gevonden, wij op pad. Midden in het centrum van Messina vinden we de veerbootterminal. GESLOTEN!!! en zo te zien al jaren buiten gebruik, hoewel alle borden hier nog steeds naar toe verwijzen. Twee uur later en de nodige zweetdruppel en …..$%$^&%$#….. woorden hebben we eindelijk de locatie weergevonden waar we ook op Sicilië aangekomen zijn.

Rond drie uur rijden we de boot af en het vasteland van Italië weer op. We moeten dan nog 250 km rijden naar de camping aan de oostkust die we uitgezocht hebben. We besluiten toch door te rijden en om 19:00 uur, net voor de receptie sluit, rijden we camping Onda Azzurra op bij Corigliano-Rossano. De camping ligt mooi in een dennenbos aan een uitgestrekt zand/kiezel strand. We parkeren de auto, maken een wandeling met Hannes en parkeren onszelf op het terras. Een welverdiend pilsje, een glas wijn en pizza’s wachten ons. Hier blijven we een paar dagen.