Toetje…..

Na Italië als hoofdgerecht, nu het toetje Duitsland. Nog een weekje rondtoeren in een wat aangenamer klimaat in het Zwarte woud.  Vrijdag 8 juli rijden we van Lorrach naar Schopfheim. Moet volgens onze reisgids een prachtig oud en authentiek dorpje zijn….. Nou, we zijn behoorlijk aan het zoeken geweest. En ja…. uiteindelijk vinden we een paar mooie straatjes rond de kerk. Al met al niet helemaal wat wij er van gedacht hadden.

Wel superleuk het koeien pad in Gersbach. We wandelen het 4 km lange Rinderlehrpfad. Onderweg uitleg over letterlijk alles wat met koeien te maken heeft. Het pad loopt mooi over een alm en met het zonnetje erbij genieten we van de vergezichten en koeien met als hoogtepunt een stel wisenten.

In Sankt Blasien hebben we mazzel. Midden in het stadje is nog 1 van de 4 camperplekken vrij! We wandelen nog even rond de indrukwekkende Dom en genieten van een pilsje op een terrasje.

Na een lekker koele nacht (12 graden!), bezoeken we de volgende ochtend eerst nog even de Dom. GROOT!!! en zeer indrukwekkend. Het is de voormalige abdijkerk van een klooster. De koepel is met zijn doorsnede van 36 meter 62 meter hoog één van de grootste in Europa.

Het zonnetje is ondertussen lekker gaan schijnen en we rijden langs de Schluchtsee naar de Wutachschlucht.

De rivier de Wutach heeft hier door eeuwenlange erosie een kloof uitgesleten waar je een prachtige wandeling kunt maken. Helaas hebben meer mensen dat vandaag bedacht…. Geen parkeerplek te vinden…. Dus maar door naar de Gauchachschlucht. Een iets minder bekende kloof in het zelfde gebied. Hier is nog wel plek en we kunnen ook vannacht blijven staan. We maken de wandeling door een deel van de kloof tot de Bergmühle en weer terug. Bij elkaar hebben we zo’n 8 km gelopen. Mooi, maar niet heel bijzonder. We kijken elkaar aan en zeggen tegelijkertijd dat we ook straal verwend zijn met wat wij allemaal al gezien hebben….

De volgende ochtend loopt de parkeerplaats al snel weer helemaal vol. We gaan weer op pad. In de buurt is een Römischer Gutshof (landgoed) en daar gaan we kijken. Veel meer dan fundamenten van een zevental gebouwen zijn het niet, maar het is wel prachtig gelegen in het heuvellandschap.

Dan door naar Schaffhausen, net over de grens in Zwitserland, naar de Rheinfall, de grootste waterval van Europa. Zo toeristisch als ik weet niet wat, maar toch maar eens kijken. We parkeren de auto en lopen met Hannes naar beneden. Toch wel indrukwekkend. 150 meter breed en het water valt 23 meter naar beneden. Het is inderdaad heel druk en heel toeristisch….

Snel weer terug naar Duitsland en op zoek naar een overnachtingsplek. We komen terecht in Moos. Prima plekje in het bos met de Bodensee op een halve kilometer. Mooi uitgangspunt om de volgende dag, maandag 11 juli, op de fiets naar Konstanz te gaan. Ongeveer 27 kilometer langs de Bodensee. Valt een beetje tegen omdat we niet echt pal langs het meer fietsen maar meer door de velden en de lintbebouwing.

Rond de lunch zijn we in Konstanz. Fietsen geparkeerd en lopend door het mooie oude centrum. Veel beschilderde gebouwen en uiteraard ook weer twee mooie kerken. De eerste, de St. Stephans Kirche, heeft prachtige schilderingen. Terwijl ik binnen ben begint het orgel te spelen. Geeft toch wel weer een bijzondere sfeer.

De Dom, die we daarna bezoeken, valt dan eigenlijk wat tegen. Een mengelmoesje van stijlen.

Snel door naar de haven. Hier staat Imperia. Een beeld van Peter Lenk uit 1993 als herinnering aan het Concilie van Konstanz wat tussen 1414 en 1418 plaatsvond. Imperia heeft in haar handen de toenmalige Paus en Keizer.

Het is druk langs de haven. Veerdiensten naar andere stadjes aan de Bodensee en rondvaartboten varen af en aan. Terug bij de fietsen zien we nog een prachtig beeld van Peter Lenk, genaamd Brunnen. Het is een beeldengroep in een waterbassin met allerlei bijzondere figuren. Mooi? Maar wel heel fascinerend.

Terug fietsen we verkeerd. Gelukkig fietst een behulpzame Duitser met ons mee tot we weer bij de goede afslag zijn. Super vriendelijk! Dan weer 27 kilometer terug naar Moos. Hannes vindt de fietskar toch niet echt geweldig. Hij heeft de riem waarmee hij vast zit in de kar doorgebeten! Helaas voor hem betekent dat dat de fietskar van boven dicht moet anders springt hij eruit… Kortom we zijn allemaal blij als we weer bij de camper zijn.

Dinsdag 12 juli, we rijden naar Stetten, vlakbij Meersburg. De camperplek Alte Brennerei is voor ons bekend terrein. Drie jaar geleden zijn we hier ook geweest. Nu is het bomvol. We zijn blij dat we nog een plekje vinden. Na ons zien we de hele dag campers tevergeefs rondrijden…. De warmte uit Italie heeft ons inmiddels weer gevonden. Het is gelukkig niet zo heet als daar, maar toch…. We genieten van een luie middag onder de luifel en ’s avonds een schnitzel bij de Gasthof.

Volgende ochtend verhuizen we naar een wat ruimer plekje. Hannes heeft nu wat meer ruimte om aan de lijn rond te scharrelen. ’s Middags gaan we op de fiets Meersburg in. Nog steeds een mooie en gezellige oude stad. Bij ons vorige bezoek hebben we burcht al bezocht, dus nu beperken we ons tot een rondje slenteren door het oude centrum. Toch zie je ook weer nieuwe dingen. Bijvoorbeeld de Schlosskirche, een barokke kerk uit 1864. Uiteindelijk belanden we op het terras naast het uitzichtpunt. Hier genieten we van het mooie uitzicht onder het genot van een biertje en een flammkuchen.

De hitte heeft ons toch weer ingehaald. Het is bloedheet en we hebben nergens zin meer in. Het is ons ook te druk aan het worden. Het vakantieseizoen is echt losgebroken en het is overal bomvol. Het is mooi geweest. We besluiten morgen naar huis te rijden. Zijn we in het weekend weer thuis voor het ook in Nederland heel warm gaat worden.

’s Avonds eten we nog een laatste keer in de Alte Brennerei. We zitten aan tafel met een stel Duitsers uit de buurt van de Mummelsee. Heel gezellig en zij raden ons aan om via de B462 door het Schwarzwald naar het noorden te rijden. 

De volgende ochtend starten we met een stukje snelweg en dan rijden we de B462 op. Binnendoor over de heuvels, bossen en dalen van het Schwarzwald. Het is een prachtige route, al lukt het door alle omleidingen niet helemaal om de B462 consequent te volgen. We lunchen in het Poppeltal met een broodje worst. Een bolletje met elk 2 halve gerookte metworsten. Smaakt wel, maar wel erg machtig en vooral heeeel veel. Ik rol de helft maar in een servetje voor een andere keer. Bij Pforzheim rijden we de snelweg weer op. Beetje tempo maken.

We stoppen in Ladenburg. Auto op de camperplek en de stad in. We zijn hier eerder geweest en Ladenburg heeft een mooie Alt Stadt. We genieten van een terrasje en een laatste schnitzel.

De laatste dag onderweg. We horen dat het één van de zwarte zaterdagen is. Gelukkig voor ons vooral voor het verkeer naar het Zuiden. Aan de andere kant van de snelweg is het erg druk en staat het vaak stil. Veel vakantiegangers met campers en caravans, en veel met gele kentekens. Vakantie in Nederland is begonnen! Onze reis verloopt vlotjes en om kwart voor vijf rijden we onze oprit op. Na 69 dagen reizen en 6281 kilometer zijn we weer THUIS!