Overwinterstand

Zondag 8 januari. Het regent in Alvor….. Uitstekend moment om de blog weer eens bij te werken. We beginnen natuurlijk met de beste wensen voor 2023 ofwel op zijn Portugees ‘Feliz Ano 2023”

Na alle drukte van de Marokko reis zijn we ineens in een soort vacuüm beland….. Niets hoeft meer en we kunnen doen waar we zin in hebben wanneer we dat willen. Lekker relaxed gaan de dagen voorbij met wandelen langs het strand, beetje lezen, beetje fietsen, beetje kletsen met andere overwinteraars…. Kortom we zijn in de overwinterstand!

Prachtig plekje op camping Torre de la Pena met uitzicht over de straat van Gibraltar. Aan de overkant (13 km) Marokko. ’s Avonds zie je links de lichtjes van Tarifa (6 km) en recht vooruit Marokko (TangerMed).

Tarifa staat bekend als DE plek voor surfers. Aan het strand zie je ze dan ook in alle soorten en maten. Op de parkeerplaatsen oude busjes met allerlei nationaliteiten jonge surfers die zo goedkoop mogelijk willen genieten van hun sport. Op de campings de wat oudere surf dudes die wat meer eisen aan hun comfort stellen. Maar allen staan, liggen en hangen op de surfplank:

• Golfsurfers liggend in de zee wachtend op de ultieme golf….
• Windsurfers scherend over de golven….
• Windfoilers zwevend boven de golven, vleugelconstructie onder de plank, met zeil aan de mast
• Wingfoilers zwevend boven de golven, vleugelconstructie onder de plank, met opblaasbare wing/vlieger in de handen (geen mast!)
• Kitesurfers hangend aan een vlieger door de wind over de zee geblazen…..

Dit alles bij voorkeur bij zo hard mogelijke wind en die waait er vaak bij Tarifa. We hebben ook lang niet altijd mooi weer. De Spanjaarden klagen dat het nog nooit zo’n lange periode in hun ogen slecht weer is geweest…..

Het weer past helemaal bij onze stemming. Op 9 december staat onze wereld even stil. We ontvangen het verschrikkelijke bericht dat de man van een lieve vriendin is overleden. Dan ben je toch wel heel ver weg……

Wij mogen verder reizen en in Spanje duurt slecht weer gelukkig niet lang.

We verkennen de omgeving op de fiets. We zijn al veel vaker in Tarifa geweest, dus de bezienswaardigheden hebben we al eens gezien. Maar het is gewoon leuk om door het stadje te lopen en te genieten van de kerstsfeer. Natuurlijk kunnen we het ook niet laten om (als de deur openstaat) een kerkje in te lopen. Op de terugweg komen we langs een Chinese bazaar met kerstspullen….. en ja, we gaan door de knieën en kopen een paar slingers met lichtjes. Voortaan is ons dashboard in de camper ’s avonds verlicht…..

En… Frans komt op de bazaar veren tegen, misschien iets voor de deur…. Na een hoop gepuzzel en gedoe werkt het slot weer!!! Voor het eerst sinds we vertrokken zijn kunnen we gewoon weer in en uit de camper. Super! Het weer is inmiddels ook weer helemaal opgeklaard en we genieten nog een paar dagen lekker van de zon.

Maandag 19 december is het dan toch eindelijk weer zover. We gaan op pad. We nemen afscheid van de buren, als je ergens wat langer staat ken je toch ineens een hoop mensen…. We gaan niet ver vandaag. Zo’n 30 kilometer naar het westen naar Bolonia. Een in de winter uitgestorven surfparadijsje aan een prachtig strand. Normaal mogen hier geen campers aan het strand staan, maar nu worden we gedoogd. Aan het strand liggen de Romeinse opgravingen van Baelo Claudia.

De volgende morgen bezoeken we het Archeologisch museum en de opgravingen. Het ligt echt prachtig aan zee. Door de vernauwing van de Straat van Gibraltar was dit van oudsher een uitstekende plek om tonijn te vissen. Op een reconstructie van Baelo Claudia zien we dat hier vroeger ook walvissen voorkwamen….

Woensdag 21 december rijden we naar de Fundacion NMAC, vlak bij Vejer de la Frontera. Een soort openluchtmuseum van moderne kunst, waarin kunst in samenhang met de omringende natuur de hoofdrol speelt. Ongeveer 40 objecten zijn hier te zien. Genieten om hier rond te lopen en een aantal kunstwerken springen er in onze ogen echt uit.

We rijden verder langs de kust, maar ook hier is alles uitgestorven. Al die gesloten resorts en enorme campings kunnen ons niet bekoren en we rijden door naar Jerez de la Frontera. Camperplek Camper and Van is een veredelde grindbak en ligt midden in een modern winkelcentrum aan de rand van de stad.

Donderdag 22 december wordt  min of meer een rampdag…. Bus komt niet….. wel, maar we hebben onze mondkapjes (hier nog steeds verplicht in het OV) niet bij ons dus terug naar de camper, bus komt niet….. wel, maar toen waren we net weer op de terugweg om met de fiets de stad in te gaan…. Kortom het zat niet mee. Maar het wordt nog erger. In al het gedoe laat ik mijn tas achterop de fiets liggen in plaats van in de fietstas…. Weg dus!!! Inclusief autosleutels en portemonnee. Balen!!! Eerst alle pasjes blokkeren en dan op de fiets naar de andere kant van de stad om aangifte te doen bij de Police National. Heel vriendelijk, maar duurt eeuwen…. Dan door naar de andere kant van de stad naar de Police Local voor de gevonden voorwerpen…. dicht! Terug naar de camperplek, 20 km gefietst en niets bereikt!

De volgende ochtend opnieuw op de fiets naar de Police National. Nog steeds dicht ondanks de vermelde openingstijden. Het is natuurlijk ook vlak voor kerst… Een vriendelijke politieagent probeert ons te helpen, maar helaas. De mevrouw van het bureau gevonden voorwerpen is vrij. We gaan nog even het centrum van Jerez de la Frontera in. Zijn we tenslotte niet helemaal voor niets hier gekomen… We slenteren een uurtje door het gezellige centrum. Het is druk, iedereen moet nog even boodschappen doen voor kerst.

Wij halen de camper op en rijden naar Portugal. We brengen de kerstdagen door bij familie. Ook onderweg is het druk. Bij Sevilla staan we zeker een uur in de file en de zon gaat net onder als we Portugal binnen rijden. De volgende ochtend blijkt dat de pechemmer nog niet leeg was. We hebben een lekke band.

Na de kerst op naar Olhao naar de bandenspecialist. De band loopt langzaam leeg. Even weer oppompen en dan kunnen we die paar kilometer wel rijden.
Blijkt dat niet de band lek is maar de velg. Kan dus ook. Reserveband eronder en de band blijft achter zodat de velg gesealed kan worden. 3 januari kunnen we deze weer ophalen. Dit betekent dat we een mooi plekje gaan opzoeken om de tijd te overbruggen. Dat wordt Alvor. Een mooi compact oud stadje met een kleine haven een prachtig breed zandstrand. Ook hier zijn we al eerder geweest, maar de mooie camperplek vlak bij het strand bestaat helaas niet meer. Op de parkeerplaats staan wel campers, maar officieel mag dat niet en later zien we ook dat iedereen weggestuurd wordt. Wij gaan naar de camping. Anderhalve kilometer van het strand, maar wel een prima plekje en de wandeling naar het strand loopt dwars door het mooie stadje dus dat is geen straf.

Al snel hebben we een dagelijkse routine ontwikkeld. Wandelen door het stadje naar het strand. Op het strand met Hannes balletje gooien. Beetje lezen op het strand, genieten van het zonnetje…. Dan terug wandelen over de plankieren langs de baai. Er liggen prachtige wandelroutes over de plankieren door het duingebied langs de baai en de stranden. Voor vogelaars prachtige uitzichtpunten om onder andere de zeearend te bewonderen. Tenslotte in de haven op een terrasje een biertje drinken (het verschil tussen een pilsje en een ‘emmer’ bier….). Zonsondergang in de haven en dan weer door het stadje terug naar de camping.

In plaats van surfers zijn het hier de parachutisten die voor het spektakel zorgen. Vlak bij Alvor ligt het centrum voor parachutespringen in de Algarve. Ze landen op het strand, dus dat is spectaculair om te zien.

Oudjaarsavond brengen we door voor de camper met een lekkere BBQ van vis. Uiteraard moet je wel een vest aan, maar verder is het lekker buiten. Om 12 uur wordt hier ook goed met vuurwerk geknald. Mooie siervuurwerk wat goed te zien is vanaf ons plekje bij de camper!

Naast de ‘dagelijkse routine’ maken we ook diverse tochtjes in de omgeving. De gerepareerde band wordt opgehaald in Olhao en we benutten de tijd die we moeten wachten om het stadje te bekijken.

We maken een mooie fietstocht naar de vuurtoren van Ponta do Altar. Binnendoor langs de kust naar Portimao, over de boulevard naar het fort van Santa Catarina en dan langs de haven naar de brug over de rivier de Odelouca. Aan de andere kant van de rivier fietsen we verder langs Ferragudo en het kasteel van São João do Arade naar de vuurtoren. We worden beloond met prachtig uitzicht over de rotskusten en fraaie zandstranden. Heen en terug een kleine 40 kilometer. Hannes doet het goed in de fietskar, maar liever racet hij over het strand achter de balletjes aan of, en dat vinden wij niet zo leuk, achter de vogeltjes aan.

Vlak naast de camping ligt Golfland…. en ja, wij hebben een rondje midgetgolf gedaan met zijn tweetjes. Eigenlijk best heel leuk voor een keer. Is ook een prachtig aangelegd parcours, had ik in Nederland nog nooit gezien.

In het stadje heb ik een leuke boetiekje ontdekt met prachtige handgemaakte jasjes. Natuurlijk niet in mijn maat…. Geen probleem, ben nu de trotse bezitster van een op maat gemaakt fantastisch jasje!!!

Op de camping is zaterdag life muziek. Deze keer een bandje die echt goed bekende muziek speelt en ook nog eens muziek die wij leuk vinden…. Hannes vindt het maar niets, maar wij blijven een uurtje hangen. Biertje en wijntje erbij. Is ook genieten….

Wandelen op het strand blijft favoriet, zeker voor Hannes……

In het dorp kun je ook zalig uit eten. Hier een echte Portugese Cataplana met vlees en vis…. inclusief slabbetje…. en een lekker toetje…..

Opnieuw zijn de dagen voorbij gegleden. Lekker relaxed in het zonnetje. Wandelen langs het strand, beetje lezen, beetje fietsen, beetje kletsen met andere overwinteraars…. Kortom we zijn nog steeds in de overwinterstand!