Time flies…..

Zondag 19 februari. Prachtig strandweer in Costa de Lavos….. Eigenlijk zouden we vandaag weer verder rijden naar Viseu en langs de N2 verder naar het Noorden. Maar, zoals vaker deze reis, besluiten we lekker te blijven en te genieten van strand, zee en zon….

De Blog zit al een tijdje in mijn achterhoofd…. het is al weer zo lang geleden dat we wat van ons hebben laten horen. Punt is dat wanneer je lui bent je ook niet veel te melden hebt…. Time flies when you’re having fun.

Terug naar Alvor, overwinterstand. De dagelijkse routine bevalt ons prima. Broodje halen bij de bakker, rustig ontbijten, krantje lezen, lange strandwandelingen met Hannes maken en tot slot een drankje doen in de Engelse Pub. Wanneer we zo ongeveer als stamgasten begroet worden realiseren we ons dat het nu echt tijd wordt om verder te reizen.

Eindelijk, 31 januari alles weer ingepakt, afscheid genomen van de buren, Hannes in zijn tuigje en wij in de gordels….. rijden maar. Niet ver vandaag. We gaan kijken in Silves, zo’n 30 km verderop het binnenland in. Laatste keer dat we hier waren was op een zondag en toen was alles dicht. Wanneer we rond 12 uur het stadje binnenrijden is het druk. De eerste camperplaats is vol, de tweede ook maar heeft nog net een plekje naast de ingang zonder stroom. Dat maakt ons niet uit, we staan. Vol in de zon en prachtig uitzicht over de velden met tientallen ooievaars. Zoveel hadden we er nog nooit bij elkaar gezien.

We lopen het stadje in met Hannes. Om de beurt de Se (kathedraal) in. Hannes mag mee, maar dan moet hij op de arm….. Niet dus. Het kasteel mag hij ook niet in, dus morgen nieuwe kansen, helaas zonder Hannes.

’s Nachts heeft het gevroren! We zien rijp op de velden. De ooievaars zijn druk met het bouwen van nesten. Tegen de middag lopen we (zonder Hannes ditmaal) de stad in naar het kasteel. Rood zandsteen uit de Moorse tijd (12^e eeuw). In de tuin een mooie beeldententoonstelling van vooral hoofden.

We lopen door naar het archeologisch museum. Dit is gebouwd rond een grote van oorsprong Arabische cisterne (ook uit de 12^e eeuw) die pas in 1980 is ontdekt. Verder veel potten en scherven, maar daar hebben wij niet zoveel mee. Dan is het nodig tijd voor een terrasje. We nemen er een kaasplankje bij en worden verrast met een groot bord met allerlei verschillende kaasjes. Erg lekker!

Vrijdag 3 februari rijden we verder naar Sagres. Je ziet het landschap onderweg veranderen naar een kale en door weer en wind geteisterde wereld. In Sagres zoeken we de camping op. Strand ligt op 2,5 kilometer en is verboden voor honden! Toch even balletje gegooid met Hannes.

Volgende dag op de fiets naar Cabo de Sao Vincente. Vroeger stonden we hier met de camper, maar alle mogelijke camperplekken zijn nu afgezet en onbereikbaar gemaakt. We genieten van ons fietstochtje. Het is mooi weer en we hebben prachtig uitzicht over de kust. Bij de vuurtoren is de collectie keramiek met als thema de onderwaterwereld weer uitgebreid. Mooi! Terug bij Sagres nog even naar het Praia de Telheiro geweest met Hannes. Een mooi door rotsen omsloten strand. Het is druk met veel surfers.

Maandag 6 februari rijden we naar Carrapateira. We willen binnendoor, maar rijden vast door allerlei verbodsborden.

Dus maar terug en via de officiële weg naar Praia do Amado. We gaan staan op een mooi plekje met uitzicht over het strand. Mag eigenlijk niet, maar er staan al meer dus we gokken het erop. Dit is één van mijn favoriete plekjes in Portugal. Zo mooi….. 

We hebben prachtig weer dus we maken mooie wandelingen over de heuvels, het strand en genieten van de prachtige zonsondergang.

Woensdag 8 februari. Het heeft geregend vannacht. Het waait hard. Enorme golven denderen op het strand en de rotsen. Het is koud. We rijden over de ‘voor campers verboden’ kustroute. Een paar jaar geleden mocht dit nog wel en we kunnen het niet laten de route nog één keer te rijden. Door de woeste zee is het nog mooier.

We rijden door naar nog een favoriet van ons, Porto Covo. Het voetbalveld waar we eens stonden is weer in gebruik als voetbalveld en we komen terecht op de camping, 1 kilometer van zee. We mogen een plekje uitzoeken, maar als we ons registreren horen we dat we daar niet mogen staan …. In de inmiddels stromende regen zoeken we een ander plekje….. Droge kleren aan en op naar het strand. Prachtige zee met woeste golven tegen de rotskust. De volgende dag opnieuw een mooie wandeling langs de kust.

Vrijdag 10 februari.  We gaan een stuk het binnenland in. Plan is om langs de N2 omhoog door Portugal te reizen. De route langs de N2 wordt ook wel route 66 van Portugal genoemd. Beetje overdreven, maar het lijkt ons een leuke route waar het een en ander te zien en te beleven valt. In Castro Verde pakken we de route op. Als we het stadje inrijden zien we dat we hier een paar jaar geleden ook al waren.

We lopen weer even rond en vervolgen onze route op de N2 door de olijvenvelden en kurkeiken. We stoppen op een camperplek aan Barragem do Roxo.

Na een lange wandeling met Hannes langs het meer vertrekken we naar Viana do Alentjo. De bedevaartkerk stond 5 jaar geleden in de steigers en nu gaan we kijken hoe het geworden is. Een echte barok kerk met tierlantijntjes. Niet echt mooi, maar wel heel bijzonder zijn de fotogalerijen en eigendommen (waaronder veel trouwjurken) van bedevaartgangers.

Verder over de N2 naar de Cromeleque dos Almendres. Een soort Stonehenge met een cirkel van grote staande stenen. Via een slechte dirt road en een alleenstaande menhir komen we bij de grote cirkel uit. Indrukwekkend!

We zitten vlak bij Evora en besluiten op het grote plein te overnachten. Eerst nog een rondgelopen door het stadje en lekker gegeten op een overdekt terras.

Slecht geslapen. Veel lawaai. Was natuurlijk ook zaterdagavond! We rijden weer terug naar de N2 bij Montemor de Novo. Boven het stadje torent de ruïne van een groot kasteel uit. We rijden omhoog en gaan met Hannes aan de wandel. Prachtig uitzicht!

Verder over de N2 naar het Noorden. We lunchen vlak bij een hunebed. Er zijn er hier genoeg!

Over de N2 naar Abrantes. De officiële camperplek is bezet in verband met kermis dus we zoeken de andere kant van de Taag op en overnachten op een parkeerplaats. De volgende morgen ontbijten we met uitzicht over de Taag.

Over de N2 naar Sardoal. Een mooi klein en authentiek Portugees stadje. De kerk die we willen bezoeken is dicht, maar het is leuk om even rond te wandelen.

Verder op de N2 naar het geografisch middelpunt van Portugal. Heel bijzonder, komt precies uit op de top van een heuvel. Echt???

Rond Serta raken we even de N2 kwijt, maar pikken hem weer op bij de Barragem do Cabril. Hoog! of Laag, net zoals je het bekijkt.

Dan kiezen we voor een weg binnendoor, de N236, naar Lousa. Mooie smalle binnenweg door de bossen en over de heuvels (tot ruim 900 m). Mooi, maar wat een bochten! Kost meer tijd dan verwacht dus we rijden laat binnen op de camping van Coimbra. 

Dinsdag 14 februari, weer een lekke band! Zelfde als eerder en na het wisselen blijkt de velg nu op een andere plaats lek te zijn. Moet een nieuw wiel komen dus! Gaan we thuis doen. De mensen op de camping vinden het prachtig om te helpen. We hadden gevraagd om een compressor om de band op te pompen, maar voor we het weten liggen ze onder de auto. Super!

Als alles weer geregeld is gaan we op de fiets Coimbra in. We parkeren de fietsen bij de brug over de rivier de Mondego in het centrum. Het is een steile wandeling omhoog. Als eerst komen we langs de Se Vehlha, de oude Kathedraal. Mooie kerk met kloostergang.

Daarna naar het universiteitsgebouw. Coimbra bezit de oudste universiteit van Portugal. De barokke universiteitsbibliotheek Joanina is prachtig. We mogen geen foto’s maken, maar stiekem…… De St. Michaels kapel valt ons wat tegen maar het plafond is wel heel mooi.

We lopen wat rond en dalen de trappen weer af naar het klooster Santa Cruz. Dit blijkt echt een juweeltje met een prachtige kerk waar 2 graven van Portugese vorsten liggen en een heel bijzonder koor boven op het balkon.

Tot slot nog even rondgelopen in het stadje. Een mix van allerlei stijlen door elkaar en een gezellige studentenstad, heeft wel wat van Groningen….

Woensdag 15 februari breken we op en maken een uitstapje van de N2 naar Costa de Lavos aan de kust. Voor ons een bijzonder plekje waar we eerder prachtig aan het strand gestaan hebben. Aan het strand lukt niet meer (is verboden), maar we vinden een plekje aan de zijkant. Het is fantastisch weer dus we genieten opnieuw van lange strandwandelingen met Hannes en de prachtig ruige zee. ’s Avonds eten we bij Pedro (A Perola do Ocean). Niets veranderd. Dagmenu is nu 11 euro 50 (vroeger 11 euro). Zelfs Pedro loopt nog steeds in een korte broek (niet dezelfde) te bedienen…. De komende dagen genieten we van strand, zee en zon.

De dagen glijden voorbij. Toch komt er binnenkort echt een einde aan onze winterstand. Begin maart moeten we terug zijn in Nederland!