Hoezo overwinteren…..

Zondag 12 maart. Terug in Nederland! Overwinteren is net niet helemaal gelukt. We krijgen nog een staartje winter mee. Gisteren zelfs helemaal wit bij ons in Harkstede.

Terug naar maandag 20 februari. Het miezert aan het strand in Costa de Lavos. Tijd om verder te reizen. We hebben besloten dat we uiterlijk half maart thuis willen zijn, dus we moeten nu toch een beetje vaart gaan maken.

We pakken onze route langs de N2 weer op maar maken eerst een tussenstop bij Bucaco. Een extravagant jachtslot gebouwd in opdracht van koning Carlos in neo-Manuelstijl (voltooid in 1907). Het paleis werd in de twintiger jaren een hotel en ontmoetingsplaats voor de rijken der aarde.

Het staat in een prachtig park en arboretum met watervallen, trappartijen en de Vale dos Fetos (vallei van de boomvarens). We parkeren bij één van de minder gebruikte toegangspoorten en lopen naar het paleis. Midden in een formele tuin staat het prachtige maar erg druk bewerkte paleis. Lijkt haast wel filigrein werk…. Jammer is dat de formele tuin ten onder is gegaan aan de buxusmot. We wandelen door het park naar de Fonte Fria met aan weerszijden een statige trap en door de vallei van de boomvarens. Erg mooi. De kortste weg terug naar de auto blijkt overwoekert door bramen en het wordt een aardige worstelpartij om heelhuids weer bij de auto te komen.

In Viseu zoeken we een camperplek op. ’s Avonds eten we bij ‘Alex’. Lekker en ook nog eens te midden van bijzondere kunst.

Dinsdagochtend gaan we de stad in naar de Se (kathedraal) van Viseu. Van oorsprong Romaans. Mooie kerk, vooral het museum met de kerkschatten is indrukwekkend.

Aan de overkant van de kathedraal staat nog een kerk, de Misericordia, met een 18^e eeuwse rococo gevel. Kan ons minder bekoren. We slenteren nog even rond in het oude centrum en zoeken dan de camper weer op en gaan ‘en route’ N2.

We rijden door de heuvels naar Lamego. Daar kiezen we voor de camping want die ligt mooi hoog, uitkijkend over de vallei en Lamego. Groot voordeel is ook dat we zo naar de bedevaartkerk Nossa Senhora dos Remedios kunnen lopen. Vanaf deze kerk loopt een prachtige trap.  680 treden naar beneden naar Lamego en 680 treden weer omhoog naar de camper……

De volgende ochtend zijn we vroeg op pad. Hebben een heel programma gekregen van de zeer vriendelijke dame van de camping. Eerst met de auto over de N2 naar Peso Da Regoa. Prachtig uitzicht over de heuvels en de wijngaarden. Dan langs de Douro naar Pinhao. Daar nemen we de trein naar Pocinho en weer terug. Een prachtige rit langs de Douro en langs de grote portwijngaarden.

Rond half drie zijn we weer terug bij Hannes en rijden naar Quinta do Seixo (Sanderman). Een grote wijngaard, prachtig gelegen boven tegen de heuvel. We kunnen helaas geen rondleiding krijgen. Alles is vol, maar in de winkel krijgen we uitgebreid uitleg en mogen we proeven.

Donderdag 23 februari pakken we de route langs de N2 weer op en rijden naar Vila Real.

Het stadje ligt boven een enorme kloof, uitgesleten door de rivieren de Cabril en de Corgo, en heeft een verrassend oud centrum met een mooie oude kerk.

We rijden door naar Chaves, het eindpunt van de N2. We parkeren de auto op de Camperplek bij de rivier en lopen met Hannes het centrum in. Beetje te laat, alles is al dicht, maar het is een mooi stadje met restanten van een kasteel en een oude Romeinse brug.

De volgende ochtend zijn we vroeg wakker. Het heeft gevroren!!! Nog 8 kilometer Portugal dan zijn we in Spanje, gelijk een uur later (tijdsverschil). We rijden naar Santiago de Compostella. Deels snelweg en het laatste stuk binnendoor. We zien de eerste sneeuw op de bergen en ondanks het zonnetje blijft het koud.

We zetten de camper op Lavacolla Camperpark, zo’n 5 kilometer buiten Santiago. Zaterdag 25 februari. Mist en regen!!! We lopen naar de bushalte en we zijn er bijna als de bus ons voorbij rijdt…. Dan maar even een kop koffie en thee in de bar er tegenover. We lopen net weer naar buiten als de bus ons weer voorbij rijdt…. Klopt geen hout van de dienstregeling!!! Blijven nu maar buiten wachten en de derde keer gaat het wel goed.

We worden in het centrum afgezet. We lopen de wandelroute die we gekregen hebben van de camperplaats beheerder. De route voert ons langs prachtige gebouwen naar de kathedraal. We waren hier al eerder maar we zijn weer diep onder de indruk van deze prachtige kerk. Ditmaal geen zwaaiend wierrookvat. Bij bijzondere gelegenheden wordt een zilveren wierrookvat van 25 kilo, hangend aan een katrol in de koepel, door de kerk geslingerd. De overlevering wil dat dit gebeurde omdat de bedevaartgangers na hun zware tocht niet altijd even fris roken…. 

We vervolgen onze wandeling door de stad en eten zalige tapas met een biertje in een barretje.

Zondag pakken we weer op en rijden verder naar het noorden naar de kust. Vlak voor Ribadeo slaan we af naar Playa de las Cathedrales. Een rotskust met op het strand enorme rotsblokken en grotten waar je doorheen kunt lopen bij eb. Het is zondag dus het is druk. Hannes viert even zijn feestje op het strand. Op de camperplek hoog boven de rotsen waait het hard, dus we rijden een stukje door naar Tapia de Casariego. Daar staan maar een paar campers zo’n 50 meter van het strand in de luwte.

Maandag 27 februari. We rijden over de snelweg naar Bilbao. Onderweg mooi uitzicht op de besneeuwde bergen van de Picos Europa. Zelf zien we onderweg ook nog wat sneeuwvlokjes.

In Bilbao rijden we omhoog naar de Camperplek Kobetamendi. Prachtig uitzicht over de stad. Zien zelfs Guggenheim en de rode brug liggen.

Hannes kan lekker vrij lopen in het park bij de camperplek. Super, hij heeft lekker gespeeld met andere hondjes en gaat lekker slapen als wij met de bus Bilbao in gaan. Half uurtje bussen, 20 minuten lopen en we zijn bij het Guggenheim. Wat is dat toch een prachtig gebouw (architect Frank Gehry). Buiten natuurlijk het hondje van Jeff Koons. Knap dat ook in deze winterse kou de viooltjes volop bloeien…..

Binnen genoten van de dark room met lichtjes van Yayou Kusama en de prachtige stalen constructies van Richard Serra. De tentoonstelling van Miro kon ons niet zo bekoren, maar we hebben weer met heel veel plezier rondgedwaald. Wat een fantastisch lijnenspel.

Daarna het centrum van Bilbao in. Het is koud, daardoor missen we de gezellige terrasjes en is het sfeertje minder bijzonder als we ons herinnerden, maar ja, wat wil je, het is winter.

Woensdag 1 maart. Eerst een Mercadona (supermarkt) opgezocht om onze Spaanse kaasvoorraad aan te vullen en dan op weg naar Frankrijk. De zon schijnt en we hebben mooi uitzicht op de besneeuwde bergtoppen. Deze keer rijden we het eerste stuk in Frankrijk over de tolweg. Kost ons ongeveer 18 euro aan tol, maar scheelt een dag ergernis met rotondes en file rijden rond Saint Jean de Luz, Biarritz en Bayonne. We stoppen in Capbreton. Een mooie camperplek pal achter de duinen. Er zijn meer liefhebbers want er staan zeker 80 campers. Lekker met Hannes op het strand. Kan weer even zijn energie kwijt….

We vervolgen de reis met onze Tom op tolwegen vermijden. Gaat wonderwel snel en we zijn zo door Bordeaux. Dan volgt een saai stuk via Angouleme en Poitiers naar de Loire. We overnachten op de camperplek van Turquant. Een charmant dorpje aan de rivier met bijzondere grotwoningen (veel ateliers van kunstenaars).

De volgende dag rijden we via Rouen naar de kust net onder Calais. Het is nog even spannend als we erachter komen dat we voor Rouen een milieu sticker nodig hebben. Wat een gedoe is dat! Elk land een andere sticker….. Via sluip en kruipwegen weten we de milieuzone te vermijden en parkeren de camper in Le Crotoy aan de monding van de Somme. Leuk, maar erg toeristisch dorpje. We eten ‘moules frite’. Lekker, maar wel heel kleine baby mosseltjes. Zaterdag 4 maart rijden we nog een stukje langs de kust tot net onder Calais. Mooi, we zien in de verte de witte kliffen van Engeland liggen.

Bij Calais nemen we de snelweg en rijden door België Zeeuws Vlaanderen binnen. We zijn weer op Hollandse bodem. We hebben de komende dagen nog wat leuke, gezellige bezoekjes gepland in Goes, Den Haag, Bergambacht en Amsterdam, dus we stellen de onvermijdelijke rit naar huis nog even uit….. Maar vrijdag 10 maart is het dan zo ver. Terwijl de sneeuwvlokken op ons neerdalen rijden we om half twee onze oprit op. We zijn 5 maanden weg geweest en hebben 10584 kilometer gereden. We zijn weer thuis!