Wind hebben ze zeker in Patagonië! Gisteren werden we bijna weggeblazen, maar vandaag, 28 november, worden we wakker met een zonnetje en bijna geen wind. Ik app met Viking Expedition of ze vandaag varen en YES! We kunnen om 10:30 mee op een tocht door het estuarium van de Rio.

We zitten met 5 man aan boord en hebben een super gids. Spreekt uitstekend Engels en is ook nog eens van beroep maritiem biologe. Geweldige tocht! We zien dolfijnen, allerlei prachtige vogels (verschillende soorten aalscholvers), pinguïns en zeeleeuwen.

We mogen zelfs even van boord op een pinguïn eiland.

Rond 12:30 zijn we weer terug bij Hannes. Die knapt gelukkig zienderogen op van de antibioticakuur. We pakken in en gaan op weg naar Nationaal Park Bosque Petrificado Jamarillo. Eerst 100 km terug naar de R3, dan 60 km naar het zuiden en dan nog eens 30 km ripio (grindweg) naar onze overnachtingsplek bij Estancia Paloma. Vreselijk slechte weg. Volledig kapot gereden door vrachtwagens. Harder dan 20 wil niet. Het hek van de Estancia is dicht, dus we parkeren de auto aan de kant van de weg. We zijn echt in the middle of nowhere….

Het waait weer erg hard, dus met de neus in de wind. Gisteravond is ons luikje boven ons bed stuk gewaaid. Zit nu dicht met duct tape en kan dus niet meer open.

Woensdag 29 november. Vroeg wakker in een wondere wereld. Wat een vlakte en wat een leegte… We moeten nog 20 km ripio naar het NP. Onderweg veel dieren. Lastig te spotten, de meesten gaan helemaal op in het landschap. Vlak aan de weg zien we moeder en jong mara (Patagonische haas).

In het NP moet Hannes in de auto blijven, wij maken een indrukwekkende wandeling langs en tussen enorme versteende boomstammen. Sommigen zijn wel 40m lang met een diameter van 1.80m.

Dit alles gelegen in een prachtig landschap met oude vulkaankraters. De bomen (Auracaria soorten) zijn na een vulkaanuitbarsting 150 miljoen jaar geleden bedolven onder lava as. Door de miljoenen jaren heen is hier water doorheen gesijpeld en gekristalliseerd. 

Terug over 50 km ripio. Weer veel dieren, vooral grote groepen guanaco’s. Maakt het gehobbel weer goed.

We overnachten bij de rivier in Commandante Luis Piedrabuena. Donderdag rijden we door naar Puerto Santa Cruz. We zoeken de Municipal op. Staan alleen. Fijn voor Hannes, die kan aan de lange looplijn. We moeten de grensovergang voorbereiden naar Chili. Papieren voor Hannes in orde maken en ons groente en fruit opmaken. Dat mag namelijk niet de grens over. Ook kaas, vleeswaren en vlees is twijfelachtig. Heb een grote pan soep gemaakt en een pan stamppot wortels. Dit alles in porties in de diepvries.

Vrijdag 1 december. Ontbijten lekker in het zonnetje! Heb contact met een dierenarts in Rio Gallegos en hoor dat als ik een gezondheidsverklaring voor Hannes wil hebben (nodig voor de grensovergang naar Chili), ik dat vanmiddag moet doen voor 4 uur. Anders wordt het maandag. Dus snel ingepakt en op naar Rio Gallegos. 300 km, we zijn er net voor 15:00 uur. Papieren ingevuld, Hannes bekeken en goedgekeurd (nog best spannend in verband met zijn bronchitis, maar hij doet het hartstikke goed op de antibiotica). Hannes krijgt nog een pipet tegen parasieten in de nek en dan is het kassa! In verhouding met de dierenarts en de antibiotica harstikke duur! Maar goed, het is nodig. Nu op naar de Senasa (Argentijnse NVWA) voor legalisering. Was lastig uit te leggen waar het was, dus een vriendelijke mevrouw rijdt voor ons uit. Daar aangekomen moeten we nog een uurtje wachten (gaat pas om 17:00 uur open). Dan zijn ze dik een uur bezig met de papieren…. traag systeem en een vreselijk aardige jongen, maar weet niet echt wat hij moet doen. Maar gelukt, we hebben 5 setjes papieren waarvan we er 2 bij iedere grens moeten afgeven. Om 19:00 parkeren we op een parkeerplaats aan de boulevard. Tijd voor een hamburger van de foodtruck.

Zaterdag 2 december, spannende dag vandaag. 2 grenzen en een veerboot. Bij vertrek regent het natte sneeuw…..

Daarna klaart het op maar het waait hard. Tegen 12:30 zijn we bij de grens. Tenminste we komen er net op tijd achter dat dit de Argentijnse grens is. Je kunt zo doorrijden…… er is niets aangegeven. Het is dat we wat mensen zien stoppen en mensen met papieren zien lopen. Nou, wij dus ook maar gestopt en het gebouw ingelopen. Staat een hele rij. Achter ons nog een stel Nederlanders. Eerst controleert de politie onze paspoorten en autopapieren. We krijgen een strookje papier met een stempel. Dan moet ik (als autobaas) in de volgende rij voor de douane, hier opnieuw paspoortcontrole en inleveren van de inklaringspapieren van de auto die we in Zarate gekregen hebben, en een nieuwe stempel op ons strookje papier. Volgende halte is de Senasa voor de papieren van Hannes, opnieuw een stempel. Dan steken we de straat over naar de Chileense kant. De politie controleert onze  paspoorten en autopapieren en geeft een stempel op ons strookje. De douane controleert opnieuw en geeft ons een papier voor de invoer van de auto in Chili (TIP) en een nieuwe stempel. Dan moeten we nog een formulier invullen dat we geen groente en fruit invoeren in Chili. Als laatste stap wordt de auto gecontroleerd op aanwezigheid van groente en fruit. Ik sta met Hannes buiten en Frans toont de koelkast, de lades, etc. Tot slot mogen we ons vol gestempelde strookje inleveren (controle dat we alle stappen doorlopen hebben) en dan zijn we in Chili!!! Het is maar een klein stukje, 26 km, naar de veerboot over de Straat Magellaan. Als we aan komen rijden mogen we gelijk doorrijden op de boot.

De Nederlanders die we bij de grens ontmoet hebben rijden achter ons de boot op. De laadklep wordt opgetrokken en we vertrekken. De boot is lang niet vol. Het wordt een ruige overtocht. Hoge golven en een harde wind.

We staan binnen bij de kassa wat te kletsen met de Nederlanders. We stellen ons voor en hoe klein is de wereld. Zij blijken in 2018 ook de Zijderoute te hebben gereden, alleen zij zaten in de eerste groep en wij in de tweede….. Voor we het weten zijn we aan de overkant. Isla Grande Tierra del Fuego (Vuurland). Met dank aan R&E voor de foto’s van ons op de boot!

Na 90 km door Chili komt de grens met Argentinië weer in zicht. Herhaling van zetten, alleen ligt er tussen de Chileense en Argentijnse grens een strook van 15 km niemandsland….. Het is inmiddels bijna 8 uur en we zijn het zat. Een kilometer na de grens rijden we een zijweg in en parkeren de auto naast/onder de weg. Mooi rustig plekje met uitzicht op zee. We zien, Hannes gelukkig niet, een Patagonische vos voor de auto langs sluipen…..

Zondag 3 december, vandaag een rustige dag met een kort ritje naar Tolhuin aan Lago Fagnano. Het is een heel ander landschap vandaag. Heuvelig, bomen, veel watertjes, meanderende beekjes en heel veel dode bomen.

Tegen half vier rijden we camping Hain del Lago Khami op. Heel bijzonder… eerst denk je ‘wat een troep’, maar als je beter gaat kijken zie je achter de zooi toch ook wel hele leuke dingen. Recycle Art. De vader van de huidige eigenaren is hier mee begonnen en maakte van alles wat hij vond weer nieuwe dingen. Zijn zoons proberen dit voort te zetten. Naar mate je langer rondkijkt wordt het steeds leuker!

Wij staan prachtig met de neus in de wind kijkend naar de besneeuwde bergen in de verte over het meer.

Volgende ochtend lekker zonnetje en een mooie strandwandeling met Hannes gemaakt. Bijzonder zijn hier alle gedenkplekken voor heiligen of iemand die gestorven is. Aan het strand ook ineens een mooi versierde gedenkplek.

Na het ontbijt raken we aan de klets met R&E, die gistermiddag ook de camping opreden. Lekker in het zonnetje koffie gedronken. Wanneer het begint te waaien breken we op. We gaan onderweg naar Ushuaia! Het is een prachtige rit langs het meer. Het lijkt wel op de hoogvlakten in Noorwegen, maar hier is het maar maximaal 400 meter hoog (Paso Garibaldi).

Weer heel veel dode bomen. Enerzijds het gevolg van de enorme beverplaag die hier heerst, anderzijds leven de bomen hier ook niet zo lang als gevolg van het klimaat. ’s Winters bezwijken ze onder de sneeuw en ’s zomers verrotten ze in het smeltwater.

We komen langs een wintersportgebiedje, een husky farm en dan…… de toegangspoort tot Ushaia.

Het is een grote drukke stad. Drie rondjes voor we een parkeerplek aan de haven vinden waar we kunnen staan. Snel het stadje in. Het is een combi van oud en nieuw.

Hier blijven we een paar dagen. Wachten op het pakketje met de sensor uit Nederland. Er is genoeg te zien!

Update autoproblemen. Gaat helaas niet zoals we gehoopt hadden. We weten dat het pakketje is gearriveerd in Buenos Aires en wacht op inklaring. De garage in Rio Grande zou door UPS om aanvullende informatie gevraagd zijn, alleen de garage weet van niets. Na contact met UPS in Nederland hebben we geprobeerd dit proces op gang te brengen. Helaas zonder resultaat. De sensor ligt nog steeds in Buenos Aires. Maandag 11 december gaan we nog wel in overleg met de garage in Rio Grande over wat er nog mogelijk is, maar we hebben ons er eigenlijk al bij neergelegd dat we doorgaan als kerstboom. Vieren gewoon wat langer kerst…..