Lands end! Ushuaia is natuurlijk niet echt het einde van de wereld, maar veel verder zuidelijk kun je niet. In ieder geval niet met de auto! Cruiseschepen meren iedere dag aan op weg naar Antarctica en voor veel reizigers is Ushuaia begin of eindpunt van hun Panamericana…. Het is dus druk in het stadje. Wij hebben een centraal plekje aan de boulevard gevonden met uitzicht op de cruiseschepen.


Wel een winderig plekje want we worden vanochtend, dinsdag 5 december, schommelend in de wind wakker. Het is koud, vies, guur en natte sneeuwbuien…. Binnenblijven dus. We maken een rondrit door Ushuaia met een dubbeldekker. Leuk maar niet echt bijzonder.







Late lunch in Taberna Del Viejo Lobo met prachtig uitzicht over de haven en dan snel weer de warme camper in.



Volgende ochtend nog steeds een harde wind, maar nu met een regenboog en een mager zonnetje erbij.

Frans is druk met het pakketje bezig. UPS heeft gemeld dat het pakketje in Buenos Aires is gearriveerd en dat gewacht wordt op een reactie van de garage in Rio Grande. De garage weet van niets…. Dus een mail gestuurd naar UPS. Het is nu weer afwachten en we gaan op pad. We bezoeken het Museum Fin de Mundo. Een klein museum over de lokale natuur en historie, met een mooie collectie opgezette vogels. Alles achter glas, dus foto’s…. helaas….

Daarna lopen we door naar het museum Maritimo y Presidio de Ushuaia, gevestigd in de oude gevangenis. Er zijn meerdere musea in gevestigd, maar het gevangenis museum is het indrukwekkendst. Vooral het deel wat niet gerestaureerd is. In de gevangenis, die dienst deed van 1902 tot 1947, zaten zowel misdadigers als politieke gevangen. Zij werden te werk gesteld bij het bouwen van huizen in Ushuaia, het aanleggen van een spoorlijn en in de bosbouw. Een paar van de oude cellen zijn prachtig beschilderd.








Donderdag 7 december is een beetje een prutdag. Morgen is een officiële vrije dag, dus als we nog iets kunnen/willen regelen voor de afspraak met de garage op maandag moet dat vandaag…. Niet dus! Gaat niet lukken. We zetten het maar van ons af en kopen kaartjes voor de shuttle naar het Parque Nacional Tierra del Fuego. Hannes mag daar niet naar binnen, dus we gaan met de shuttle. Het is lekker weer dus we flaneren wat over de boulevard en bezoeken het oude regeringsgebouw. Grappig is dat de Bols nog in de bar staat!









Vrijdagochtend om 9:45 staan we klaar bij de bus. Bij de eerste stop in het park gaan we er uit. Hier staat het meest zuidelijke postkantoortje waar je poststempels kunt krijgen met ‘Lands End’. Helaas dicht omdat het een nationale feestdag is.



Het is ook het startpunt van de kustwandeling naar Alakush (het Informatiecentrum van het park). Een prachtige wandeling van ongeveer 8 kilometer langs de kust. Het gaat op en neer over de rotsen, dus best zwaar maar zeer de moeite waard! We zien onderweg veel vogels, waaronder de fraai gekleurde Magelhaenspecht met een vuurrode kop.










Tegen 14:00 zijn we moe maar voldaan bij Alakush. Nog even nagenieten van het prachtige uitzicht en dan snel terug met de shuttle naar Hannes. We hebben geen zin om nog een nacht op de boulevard te staan en rijden naar de camping vlak bij het park. Plekje bij de paarden en Hannes kan heerlijk los, spelen met zijn kameraadjes.

Zaterdag 9 december. We vertrekken uit Ushuaia. Eerst nog even boodschappen gedaan, gas en diesel getankt en dan op pad naar Estancia Harberton. Mooie rit over ripio (grindweg). Het eerste stuk door de bossen en het laatste stuk langs de rivier Rio Olivia aan de ene kant en het Beagle kanaal aan de andere kant.





De Estancia ligt in de heuvels boven het Beagle kanaal en is gesticht in 1886 door Thomas Bridges. Hij kreeg de Estancia van de Argentijnse overheid als beloning voor zijn inzet voor de oorspronkelijke bevolking, de Yamana. De Estancia is eigenlijk een klein dorpje aan een baai. We drinken thee in het theehuis met een heerlijk stuk crumble (Frans met framboos en rabarber, ik met peer en appel). Voordat we eraan dachten een foto te maken was het al op….. lekker!!!

Eén van de nazaten van Thomas Bridges heeft in het begin van de 20ste eeuw een boek geschreven over het bestaan op Vuurland. Dit boek heeft heel veel reizigers naar de Estancia Harberton gelokt. Eén daarvan was een Canadese die getrouwd is met deze nazaat. Zij heeft een museum ingericht met skeletten van alle mogelijke zeezoogdieren gevonden in Tierra del Fuego. We krijgen een privé rondleiding door het museum van een enthousiaste biologe. In sneltreinvaart krijgen we een college over de verschillende zeezoogdieren. Zonder tanden (baleinwalvissen, waaronder de bultrug), alleen tanden in de onderkaak (tandwalvissen waaronder de potvis) en tanden in zowel onder- als bovenkaak (dolfijnen en orka’s). Razend interessant, maar wel heel veel informatie…..



Terug bij het theehuis worden we opgepikt door een medewerker voor een (weer privé) toer over de Estancia. Eerst een stukje geschiedenis en dan een rondleiding door de diverse gebouwen en de tuinen. Verrassend hoe in dit klimaat gewone planten als primula’s, akeleien, monnikskap, etc. zich kunnen handhaven. Via de groentetuinen komen we op de heuvel bij de begraafplaats en het kleine natuurparkje met diverse inheemse bomen.





Na afloop rijden we nog een 3 km door naar een vrije camping langs de rivier met uitzicht op het Beagle kanaal. Schitterend uitzicht en we genieten nog even van het zonnetje buiten.


Zondagochtend, 10 december. Het regent als we wakker worden. Blijven lekker liggen tot het droog is. Zonnetje komt er zelfs weer bij. Prachtige omgeving. Wandel met Hannes langs de rivier. Niet los, die zien we nooit weer als die de kans krijgt om achter de vogels aan te gaan. We vertrekken in de 4×4. Maar goed ook! Door de regen is de ripio op sommige stukken veranderd in een modderige glijbaan. Maar wat een mooi landschap!






We rijden de R3 terug naar Rio Grande. Kiezen een parkeerplaats achter het YPF benzinestation aan de boulevard. Morgen de papieren van Hannes in orde maken voor de grensovergang naar Chili en langs de garage.
Maandag, 11 december. Om 9:30 zijn we bij de Senasa. Zij accepteren de gezondheidsverklaring van 1 december niet. We zijn 1 dag te laat (weekend???) en moeten dus opnieuw langs de dierenarts voor een gezondheids- en parasietenverklaring. Dat gaat gelukkig heel vlot en om 10:30 staan we weer in het kantoor van de Senasa. Het invullen en stempelen van de papieren kost veel tijd….. drie kwartier later staan we weer buiten.


Op naar de garage. Daar ontmoeten we de man met wie we steeds geappt hebben. Bevestigd onze vermoedens….. zo inflexibel als een deur…. Maar, er zit ook een mannetje die wel met ons meedenkt en nu komen we erachter wat er werkelijk aan de hand is met het pakketje. Blijkt dat voor het invoeren van het pakketje een officiële ‘broker’ nodig is en die moet dit in Buenos Aires afhandelen. Na betaling van de kosten (op dit moment zo’n 100 dollar buiten de kosten van de broker) wordt het pakketje vrijgegeven. We moeten maar eens goed gaan nadenken of we dit willen en hoe we dat dan kunnen doen….. Ondertussen eerst maar naar Chili. Om 4 uur sluiten we bij de grens aan in een rijtje van 10 auto’s…. 17:15 zijn we aan de beurt….

Chileense kant gaat gelukkig sneller. Helaas moet ik bij de groente en fruit controle mijn ingevroren biefstuk tartaar inleveren! Mag dus ook niet. Vorige keer hadden ze hier niet naar gekeken. Naast groente en fruit is dus rauw vlees (ook ingevroren) een no go! Dan is het nog 65 km, waarvan de laatste 15 ripio) naar Reserva Natura Pinguïno Rey. We parkeren de auto op de parkeerplaats met uitzicht op de pinguïns in de verte.
Dinsdag, 12 december. Prachtig meer met een harde wind. Mooie wandeling met Hannes tot hij zijn vriendjes de guanaco’s ziet. Streng aan de voet weer terug.

Om 1 uur mogen we naar binnen en krijgen we een rondleiding naar de King pinguïns. Per keer mag er een groepje van 15 mensen kijken. Er zijn ca. 4 kolonies in de wereld met King pinguïns. Hier leven er ongeveer 160. Prachtige beesten (bijna een meter hoog). We mogen een uurtje genieten. De gids leert ons een trucje om door de verrekijker te fotograferen. Levert verrassende foto’s op.





Na afloop op ripio naar Porvenir. Zo’n 100 km langs de kust met prachtige vergezichten.



We hebben een beetje haast, de boot gaat om 8 uur…… Als we aankomen blijkt dat de volgende veerboot naar Punta Arenas inderdaad om 8 uur gaat, alleen pas morgenvroeg. We overnachten samen met 2 vrachtwagens in de rij voor de veerboot.




Morgen een nieuw hoofdstuk in onze reis. De westkant van Tierra del Fuego….


Update autoproblemen. Om het pakketje bij de douane in Buenos Aires vrij te krijgen is een officiële geregistreerde broker nodig. Over 2 a 3 weken zijn we in Bariloche waar een Mercedes garage is. We gaan proberen het pakketje daar te krijgen. Hoe? Weten we nog niet. We zijn druk bezig dit uit te zoeken.
PS. Harstikke leuk dat zoveel mensen reageren! Anoniem is helemaal prima, maar we vinden het wel heel leuk om te weten wie er achter anonymus schuilgaan. Initialen zijn ook prima!





















Wat een prachtige reis maken jullie! Met jullie verhalen en foto’s geven jullie een mooie inkijk. Leuk om zo te volgen. Fijn dat Hannes weer opgeknapt is en dat het zo goed gaat met hem op reis. Nog heel veel plezier.
Gr Steven-Jan en Anne Marie
Mooi het einde van de “Wereld” te zien!
Anja
Hé Mathilde en Frans, een genot om op deze wijze mee te genieten van jullie reis. Wat een mooi avontuur. Bij deze ook alvast fijne feestdagen en een mooi 2024
Groet Paul
Hoi, veel te zien en genieten dus. Hoop dat de reparatie uitgevoerd kan worden. Goede kerstdagen en een bruisend oud en nieuw. Groet van Liesbeth.
leuk die King pinguïns, die hebben wij niet gezien. Niet alleen rauw ingevroren vlees is niet toegestaan, ook gebraden vlees mét bot is niet toegestaan. Alle groenten en vlees [met bot dus] verwerkt en dan moet je het inleveren. Jammer als je net een stoofschotel voor een paar dagen hebt gemaakt. Soms zit het mee en soms tegen.
Maar in gedachten reizen we mee en lezen ons eigen blog nog maar eens. Ondanks de pech genieten jullie toch wel. Groetjes van Teun en Ine. Ik moet nog van dat anoniem af zien te komen maar echt anoniem zijn we natuurlijk niet.
Wat een bijzonder land, zo ver hier vandaan…
Succes met de reparatie van jullie huisje op wielen, en alvast fijne kerstdagen gewenst!
Groetjes van Fred en Birgit