Donderdag 4 januari. Tijd om ons mooie plekje in de wijngaard te verlaten. We hobbelen over de ripio naar het plaatsje Trevelin. We willen de 71 door het Nacional Parque Los Alerceres naar El Bolson rijden, maar onze Tom denkt daar iets anders over. Voor we het weten zitten we in Esquel.

We twijfelen of we terug zullen gaan en kijken nog eens goed naar de kleine lettertjes van de parkvoorwaarden.  “Mascotas prohibidas”. Dus ondanks dat het een doorgaande weg is mag Hannes niet mee!!! Dan maar verder over de R40, ook een prachtige weg, naar El Bolson. Het is er erg druk. Veel backpackers, maar ook veel Argentijnse en Chileense toeristen. Het is januari (vergeleken bij ons juli) dus volop vakantietijd.

De volgende ochtend gaan we eerst op zoek naar geld. Gisteren hadden we de bankautomaat al geprobeerd zonder succes. Er staan nu weer rijen voor. Wij proberen ons geluk bij het postkantoor. We horen dat we 180.000 Argentijnse pesos kunnen krijgen. Dus snel geld overgemaakt via de Western Union en 10 minuten later sta ik in de rij tussen de backpackers in het postkantoor. Ben volgens mij net op tijd, want het aanwezige geld is al weer bijna op. Een dik pak geld rijker (qua omvang) rijden we verder naar San Carlos de Bariloche.

De stad is in 1902 gesticht door kolonisten die voor het merendeel afkomstig waren uit Duitsland, Zwitserland en Noord Italië. Met de houten chalets in Zwitserse stijl, chocolade winkels en biertuinen waan je je dan ook bijna in Zwitserland…. We parkeren aan de boulevard en lopen het centrum in. Ook hier is het druk en erg toeristisch. De kerstversiering is nog volop aanwezig. Voor de nacht parkeren we de auto bij het strand.

Zaterdag 6 januari. Na een onrustige nacht (veel jeugd bij het strand) gaan we op pad voor het rondje Circuito Chico. Is een populair rondje van 60 km over het schiereiland Llao Llao langs het Lago Nahuel Huapi. Dat hebben we geweten. Druk! Dom natuurlijk, het is zaterdag en 3 koningen….  Eerste stop is bij de St Eduardus Kapel. Mooi houten kerkje in blokhutmodel. Binnen wordt een kindje gedoopt. Vanaf de kerk mooi uitzicht op het luxe 5 sterren hotel Llao Llao.

De route voert ons verder langs mooie vergezichten en doorkijkjes maar het is ons te druk. We besluiten Bariloche achter ons te laten en door te rijden naar de beroemde 7 meren route. Maar ook hier is het druk. Volgeladen auto’s, pickuptrucks, campers en auto’s met caravans. De route is mooi. Besneeuwde bergen, bossen en ook hier weer prachtige doorkijkjes naar de meren. We rijden door Villa Angostura (las net dat onze koninklijke familie hier meestal de feestdagen doorbrengt! Niet gezien….) Beetje een wintersport achtig dorpje, maar ook hier weer heel veel mensen.

Uiteindelijk stoppen we bij Lago Villarino, een vrije camping in natuurpark Nahuel Huapi. De enige waar ook honden op mogen! Dan KONIJNEN!!! Hannes ziet ze eerder dan wij en voor we het weten is hij ontsnapt! Frans, een aantal spontaan meehelpende Argentijnen en ik zitten zeker een uur achter hem aan…. We zitten toch wel vrij dicht bij een drukke weg…. Uiteindelijk ga ik ergens zitten en komt hij naar me toe…. hebbes!!! Allemaal blij, is gelukkig goed afgelopen. Hij deed het zo goed de laatste tijd. We konden hem rustig zonder riem uit de auto laten….. niet meer dus!!! Weer bij de camper begint het te regenen. Het had ook al geregend en er staan flinke plassen en modderpoelen op het terrein. We blijken op een spannend stukje te staan, want de ene na de andere auto rijdt zich vast. Ook hier zijn de Argentijnen heel behulpzaam. Met een pickuptruck wordt iedereen weer losgetrokken.

’s Ochtends een rondje met Hannes gelopen. Het is wat miezerig en nog heel stil. Mooi! Als wij gaan ontbijten zit de eerste auto al weer vast….

We besluiten niet verder naar het noorden te gaan en de zeven meren route te laten voor wat het is. Het weer is niet denderend en het is ons gewoon te druk. We zijn denk ik verwend! We hebben al zoveel moois gezien…. Dus terug naar Villa Angostura.

Nog snel even wat boodschappen doen, tanken en dan op naar Chili…. Dachten we….. Het begint al in de supermarkt. We staan zeker een half uur in de rij voor de kassa (de rijen staan tot achter in de winkel….) Dan tanken. Leek rustig…. Dachten we…. Tot we zien dat we omgeleid worden naar de straat achter het tankstation…. zeker 50 auto’s voor ons…. Chili is veel duurder dan Argentinië, dus iedereen neemt de rij voor lief, bovendien weet je niet wanneer je weer een tankstation tegenkomt wat diesel heeft… Gelukkig wordt onze lunch bezorgt in de vorm van lekkere warme empanada’s die een vriendelijke dame verkoopt lopend langs de rij auto’s. Na ongeveer een uur wachten zijn we aan de beurt en kunnen we richting Chili.

Een paar km voor de grens staan we opnieuw stil. Zeker een half uur geen enkele beweging. Dan gaat het langzaam…. bij een hokje met slagboom krijgen we een strookje (2 personen) uitgereikt en worden we op een parkeerterrein neergezet. Dan de grens zelf. Buiten staat een enorme rij en wij sluiten aan voor loket 1, de politie. Gaat toch nog redelijk vlot. Dan weer naar buiten en in de volgende lange wachtrij voor loket 2, de douane. Dan moeten wij nog voor Hannes langs loket 3, de Senasa. Daar is niemand. Na een tijdje tevergeefs wachten besluiten we door te gaan.

Het is 17 km rijden over een mooie pas van 1250 m naar de Chileense grenspost.

Door de ‘gespreide aanlevering van grensgangers’ gaat het hier sneller. De controle op groente en fruit is ditmaal zeer grondig. Alle kastjes en de inhoud worden bekeken. Hannes krijgt een knuffel en eindelijk mogen we verder rijden. Om half vijf rijden we Chili in. Het was een dag van het lange wachten…. We zijn er duidelijk zat van en 30 km na de grens stoppen we op camping Los Copihues aan het Lago Puyehue. Wel even schrikken, ze vragen 25.000 CLP (25 euro) per nacht en nog eens 5.000 voor Hannes…. Ik dacht dat hij een grapje maakte, maar dat was niet zo…. Maar het is een mooi plekje en voor Nederlandse begrippen ook helemaal niet duur, maar wij zijn in Argentinië anders ge(ver)wend….

Maandag 8 januari. Prachtig weer en we genieten van het uitzicht over het meer. Het is een liefelijk landschap met prachtige bomen en bloeiende planten. We rijden binnendoor naar het Lago Llanquihue en onderweg zien we ineens de besneeuwde top van een vulkaan. Er liggen er hier vier, dus welke weten we niet precies. Het is in ieder geval een adembenemend mooi uitzicht.

Vlak voor Petrohue liggen de Saltos del Petrohue. Prachtige watervallen, die ongeveer 22.000 jaar geleden zijn ontstaan aan het einde van de laatste ijstijd gelijktijdig met uitbarstingen van de Osorno vulkaan. Door de combinatie van hete lava onder het ijs van de gletsjers zijn goten van gekristalliseerd zwart vulkaangesteente ontstaan waardoor het water naar beneden dendert.

We wandelen langs de rivier en de kreek met prachtige bomen, bamboe en varens. Onderweg zien we een vosje….

Na de watervallen rijden we nog een stukje door naar het Lago Todos los Santos (smaragdgroen water). We lopen even rond en besluiten verder te rijden naar Puerto Varas. Onderweg prachtig uitzicht op de vulkaan Osorno.

In Puerto Varas vinden we nog net een plekje op een parkeerplaats aan het meer. Het is druk met mensen die hier de avond doorbrengen. In de is het gezellig druk en we eten op een terrasje.

Dinsdag 9 januari. Rustige ochtend. Beetje miezerig en de vulkaan zit in de wolken. Vandaag rijden we naar Pargua om met de veerboot over te steken naar het eiland Chiloé. Voor het eerst loopt onze Tom op de feiten vooruit. Hij stuurt ons naar een brug die er nog niet is…. Eenmaal op de goede plek hoeven we niet lang te wachten en 20 minuten later staan we aan de andere kant in Chacao.

Eerst even naar het kerkje wat we vanaf de boot zagen liggen. De kerststal wordt net afgebroken en Jozef wordt onder de arm afgevoerd….

We rijden binnendoor langs de oostkust van het eiland. Mooi glooiend landschap met kleurrijke kleine houten huizen en zo nu en dan een houten kerkje.

We stoppen in Llueco op een parkeerplaats bij een begraafplaats en een oud kerkje aan het strand. Eerst maar eens met Hannes een flinke strandwandeling gemaakt. We blijven hier staan. Prachtig plekje. ’s Avonds komt een boerenkar getrokken door 2 koeien het strand op …..

Woensdag 10 januari. We gaan op kerkenpad! De houten kerken van Chiloé zijn heel bijzonder en van de 60 resterende kerken vallen er 16 onder het Unesco wereld erfgoed. In de 17^e en 18^e eeuw waren het de Spaanse Jezuïten die de bouw van deze kerken in gang zetten. Duitse invloeden zijn terug te zien in de dakshingles. De eerste kerk die we bezoeken ligt in Quemchi met een mooi houten interieur. Een verrassend authentiek plaatsje waar we ook lekker brood, taart en empanadas op de kop tikken.

Volgende stop is Isla de las Almas, waar we via een lange vlonderbrug naar de Capilla Nuestra Senora de la Merced Aucar lopen (helaas dicht). We hebben de smaak te pakken en we bezoeken achtereenvolgens de kerken in Colo (dicht), Tenaun (open) en Calen (dicht).

In de vriendelijke dorpjes waar we doorheen rijden kleine kleurrijke houten huizen met golfplaten daken en in ieder dorpje een Bomberos… Tot slot van de dag en ter afwisseling ook nog een stukje natuur. De watervallen van Tocoihue. Een spannend 4×4 pad brengt ons op een grote parkeerplaats waar tot onze verbazing ook weer bussen staan!  De waterval zelf is mooi, maar druk met Argentijnen die met elkaar op de foto willen.

We rijden nog een klein stukje door naar Castro (zien de eerste palafitos) en vinden een plekje op camping El Chilote.

De volgende dag laten we Hannes in de camper en gaan met de bus Castro in. We worden vlak bij de Kathedraal (Iglesia de San Francisco) op het centrale plein afgezet. Opnieuw een prachtige houten kerk.

Ernaast, in een eveneens houten gebouw wordt lokaal handwerk te koop aangeboden. Van prachtige geweven poncho’s, schapenwol en andere huisvlijt tot ordinaire kitsch (made in China). Ik kan het niet laten wat mooie wol te kopen. Vind wel weer een bestemming.

Langs de straat houten beelden die de mythen en sagen van Chiloé verbeelden.

We maken een rondvaart langs de baai en de beroemde palafitos van Castro (kleurrijke houten huizen op palen in het water). Mooi tochtje met prachtig weer.

Aan de haven ook weer een enorme hal en stalletjes met ‘handwerk’. Heel veel van hetzelfde.

Wanneer we teruglopen naar de bushalte hebben we prachtig uitzicht op de palafitos Gamboa aan de andere kant van de stad. 

Vrijdag 12 januari gaan we naar de Westkust. Eerst nog 2 kerken om het af te leren. Die van Vilupuli (dicht en valt tegen) en die van Chonchi (open en erg mooi).

Dan steken we dwars het eiland over naar Cucao en dan langs de kust naar Muelle de las Almas. We lopen de laatste 3,5 km naar het kunstwerk ‘Dok der zielen’ van Marcelo Orellana Rivera uit 2005. Het is een mooie wandeling met steile klimmetjes en afdalingen en tussendoor prachtige doorkijkjes naar de ruige kust.

De houten sculptuur (eigenlijk is het niet meer dan een houten vlonder) ligt precies op de plek die volgens een Chilote legende dient als doorgang naar de andere wereld voor de zielen der doden…. Ondanks deze wat lugubere achtergrond is het er druk. Veel families die in alle houdingen en samenstellingen op de foto gaan.

Wij wandelen weer terug en zoeken een mooi plekje op het strand voor de nacht.

Zaterdagochtend begint wat miezerig. We besluiten niet verder naar het Zuiden te rijden, maar terug te gaan naar Ancud. Daar vinden we een plekje op de mirador. ’s Avonds eten we in het ernaast gelegen restaurant met prachtig uitzicht over de baai en het kanaal tussen het vasteland en Chiloé. We delen een gerecht met een variëteit aan verschillende vlees- en visspiesjes en een enorme moot lekkere vis.

Een waardig afscheid van Chiloé. Morgen gaan we terug naar het vasteland.

Update autoproblemen. Hoopvol! Pakketje is gearriveerd in Santiago, de belastingen zijn betaald en we hopen dat het maandagavond geleverd wordt….. Dan kunnen we een afspraak maken bij een garage voor reparatie.