Vrijdag 23 februari, het is maar een klein stukje naar de grens. Net buiten Arica komen we stil te staan. File voor de grens! Het is gigantisch druk. Wanneer we eenmaal toegelaten worden op het parkeerterrein zien we de rijen mensen die in zigzag lijn voor de deur staan. Het is blijkbaar gewoon, want er zijn party tenten neergezet zodat we in ieder geval deels in de schaduw staan. Doet denken aan Schiphol 2 jaar geleden met de problemen rond de bewaking…..

We hebben weinig keuze, dus we sluiten maar aan. In de rij ontmoeten we een Canadese die al jaren in Chili woont. Wanneer halverwege de rij blijkt dat we eerst formulieren (in drievoud!) moeten invullen gaat zij met ons mee om die op te halen en haar man houdt ons plekje in de rij bezet. Super! Het is chaos en compleet onduidelijk wat er moet gebeuren, niet alleen voor ons maar ook voor veel Chilenen en Peruanen. Volgorde is ook weer totaal anders dan bij andere grensovergangen. Loket 1 Politie Chili, Loket 2 politie Peru (beiden paspoort en autopapieren controle), dan naar buiten loket 3 douane Chili, loket 4 douane Peru (beiden TIP, tijdelijke in- en export papieren auto). Bij alle lokketten krijg je een stempel op de formulieren. Na loket 4 mogen  we de auto ophalen. Vanuit een stuk of 10 toevoerbanen moet alles in 1 rij door de douane. Dat duurt dus even….  

Bij loket 5 (douane controle interieur auto) blijkt de stempel van loket 4 te ontbreken!!! Terug naar loket 4. Het mannetje is al gebeld en gooit ongeveer de stempel op ons formulier. Weer terug naar 5 om te  horen we dat we eerst door loket 6, de SAG voor Hannes, moeten. De papieren van Hannes moeten door een dierenarts gecontroleerd, afgestempeld en betaald worden. Helaas is de dierenarts net op lunchpauze…… Wanneer die terug is mogen we betalen en wordt ook Hannes afgestempeld. Weer terug bij loket 5 de laatste controle van het interieur van de auto en eindelijk…… we mogen rijden. We zijn van 11 uur tot 15:30 bezig geweest! Gelukkig is het in Peru 2 uur vroeger, dus uiteindelijk valt het nog mee….. Gaar van het hangen, staan en wachten rijden we Peru binnen. Eerste indruk valt niet mee, wat een armoede langs de weg, complete krottenwijk met welkomsbord!

In Tacna halen we geld op en een Peruaanse simkaart voor de telefoon. Het centrum ziet er gezellig uit en we slenteren even rond.

Maar na de exercitie van vandaag willen we alleen nog maar een lekker plekje aan het strand en dat vinden we bij Playa Pena Colorado in Vila Vila.

Het is een prachtig strand, dus de volgende dag zijn we lui. Even lijkt de rust verstoord….. er wordt een muziekpodium opgebouwd vlak achter ons… Gelukkig voor ons gooit regen roet in het eten.

We zijn nog steeds niet gewend aan het tijdsverschil en zijn om 10 uur uitgeteld. Gevolg is dat we de volgende ochtend, zondag 25 februari, ook weer vroeg wakker zijn. Na een strandwandeling met Hannes gaan we op pad naar Arequipa.

Binnendoor via Moquegua, een drukke en gezellige stad. We eten een zalige lunch. Hadden een sandwich vlees besteld en zie wat we krijgen!

Onderweg vandaag veel woestijn. Mooie kleuren maar op den duur toch saai. Het laatste stuk naar Arequipa rijden we in een vrachtwagenfile omhoog. De langzaamste vrachtwagen bepaalt het tempo (20 a 30 km per uur) en we zien angstaanjagende inhaal tafrelen. Gelukkig gaat alles goed en we vinden een plekje in de ommuurde tuin van Hostel Las Mercedes in Arequipa. Wel aan een drukke weg, maar ook pal tegen het oude centrum aan. Goed plekje!

Maandag 26 februari. We zijn een gezellig stel vandaag. Frans is door zijn rug gegaan en ik heb hoofdpijn, dus maar even rustig aan. We blijven hier toch even om weer aan de hoogte te wennen. Arequipa ligt op 2350m en daarna gaan we een paar dagen naar 4000m. Vandaag dus rommeldag. Was weg gebracht, boodschappen gedaan, camper gekuist en telefoonkaart weer opgewaardeerd. Dinsdag 27 februari. Vandaag gaan we de stad bekijken.

Als eerste bezoeken we het klooster van Santa Catalina uit 1579. We krijgen een privé rondleiding van een aardige dame die ons verteld over de geschiedenis van het klooster maar ook hoe er geleefd werd. Vroeger was het gebruikelijk dat in de gegoede (Spaanse) families ieder 2^e kind (als het een meisje was) het klooster inging. De meisjes kwamen op 12 jarige leeftijd binnen met een bruidsschat en verbleven de eerste 2 jaar in eenzaamheid op hun kloosterkamer. Daarna kregen ze meer vrijheid en woonden ze in aparte huizen met bedienden binnen het klooster.

Het is een groot maar mooi complex en al ronddwalend krijg je een aardig beeld van hoe de nonnen hier vroeger leefden. De Mercado San Camillo is onze volgende stop. Druk!!! Net een Oosterse bazaar, we wanen ons haast weer in Centraal Azië!

Weer terug op het Plaza de Armas bij de kathedraal vraagt een oud mannetje of hij de schoenen van Frans mag poetsen. Die hebben wel een beurtje nodig, dus dat mag. Daarna ben ik aan de beurt. Mannetje blij, wij blij met weer keurige schoenen.

Als ik een foto wil maken van 2 dames in klederdracht met 2 jonge alpaca’s krijgt ik er een in de armen gedrukt. Vind het helemaal niets, het beestje blaat zo zielig…. maar goed, de dames hebben weer wat geld verdiend met de foto. Je ziet op het plein wel meer aparte dingen. Zo zit een oude meneer met een typemachine op schoot om documenten voor anderen te typen….

Om 5 uur gaat de kathedraal open voor publiek en kunnen we binnenkijken. Een beetje suikertaart achtig met al het roze en crème. We eten wat in het centrum. Ook ’s avonds is het plein nog gezellig druk en de kathedraal wordt prachtig uitgelicht.

De volgende ochtend starten we vroeg en gaan op weg naar Colca Canyon. We doen er zeker een uur over om de stad uit te komen en dan komen we op een drukke tweebaansweg met veel vrachtwagens. Het gaat straf omhoog, dus de vrachtwagen halen niet meer dan 20 a 30 km per uur. Schiet niet echt op. Pas als we afslaan naar de Chivay wordt het rustig op de weg.

We rijden op 4200m over een hoogvlakte met een pas van 4800m. Helaas slecht weer. Regen, mist en zelfs sneeuw onderweg. We zien veel dieren, vooral alpaca’s en vicuna’s.

Na Chivay krijgen we onze eerste blik op (of in) de Colca Canyon. Eén van de diepste canyons ter wereld (laagste punt 3180m, dieper zelfs dan de Grand Canyon in Amerika)! Aan de rand van de kloof veel groene terrassen. Mooi gezicht zo in de diepte!

We klimmen weer gestadig aan en in de mist bereiken we mirador Cruz del Condor (3850m). Hier overnachten we op de parkeerplaats. De volgende ochtend zijn we om 6 uur wakker. Of wakker? We hebben slecht geslapen. Hoogte speelt toch een rol! Eerst maar een rondje met Hannes gelopen en om 7 uur komt de zon boven de bergen uit. De canyon is gevuld met wolken.

Levert mooie plaatjes op, maar door de bewolking vliegen de condor’s (waar we tenslotte voor komen) niet. Om 8 uur lopen we een rondje over de diverse uitkijkplatforms. We zijn nog alleen op de wereld.

Dan komen de eerste busjes aan met verkopers en hun waren. De vrouwen trekken de traditionele kostuums aan (over de trainingspakken) en de waar wordt uitgespreid. Rond half negen arriveren de eerste toeristenbusjes.

Om 10 uur lopen we nog een laatste rondje. Helaas nog steeds geen condor’s. Als ze vliegen, vliegen ze tussen 8 en 10, dus langer wachten heeft geen zin. De toeristen verdwijnen, de verkopers pakken hun waar weer in en wij stappen ook op. Verder langs de Colca Canyon.

Tot Huambo is de weg prima, maar daarna komen we op zeer slecht ripio terecht naar Majes. Het regent, het is mistig en we gaan weer hoog (4100m) de bergen in. We overwegen om terug te gaan, maar dan moeten we helemaal terug naar Arequipa. Dus toch maar door en geleidelijk aan wordt het weer wat beter. Het landschap is prachtig! Duurt alleen erg lang met 30 km per uur….

Pas in het begin van de avond bereiken we Camana. We zijn tevreden met een plekje aan de boulevard. Zicht op zee!

Vrijdag 1 maart. Aan de boulevard staan betekent vroeg wakker! De eerste verkoper begint zijn waar al om 6 uur aan te prijzen en op het strand worden de parasols en strandstoelen weer neergezet.

We zijn dus weer vroeg op pad. Een lange rit langs de kustweg naar Puerto Inca. Mooie maar erg kronkelige weg met levensgevaarlijke inhaalmanoeuvres van vrachtwagens. We zien er dan ook één over de kop geslagen langs de weg….

Tegen vier uur bereiken we onze bestemming. Een hotel met camping aan het strand. Een prachtig plekje! Hier blijven we lekker een dagje! 

En een dagje wordt twee dagen….. We bezoeken de inca ruïnes die naast de camping liggen en genieten van het strand. Zalig! Prachtige zee en we wagen ons zelfs in de golven!

Morgen op naar de Nazca lijnen…..