Maandag 4 maart. We nemen afscheid van ons plekje aan het strand met een lekker ontbijtje en gaan op weg naar Nazca.

Het eerste stuk langs de kust is een kale woestijnvlakte. De wind waait het zand over de weg en bulldozers zijn continue bezig de weg vrij te houden. Ook verder het binnenland in kale woestijn. Saai!

Vlak voor Nazca slaan we af naar de Necropolis Chauchilla, een begraafplaats van de Nazca cultuur (200 – 600 n. Chr.) De graven zijn in het verleden geplunderd op zoek naar waardevolle kunstschatten en de begraafplaats is dan ook bezaaid et door de zon gebleekte botten. De lichamen zijn gewikkeld in doeken zittend begraven en door de hitte en droogte volledig gemummificeerd. Het is een beetje unheimisch om zo tussen deze open graven rond te lopen….

Het is erg warm 38 graden plus, dus we zijn blij met het grote zwembad op onze overnachtingsplek in Nazca. Maken we dankbaar gebruik van in de hitte. ’s Avonds wordt er voor ons uit het dorp eten gehaald. Erg lekker ondanks de rare kleuren door de discoverlichting in de bar.

Morgen wordt een spannende dag, we gaan vliegen over de Nazca lijnen. Omdat we het allebei best eng vinden kiezen we ervoor om een vlucht te maken met zijn tweeën in een klein vliegtuigje (kunnen we altijd zeggen dat we terug willen……) Bijkomend voordeel is dat je ook lager vliegt en dus meer ziet. Dit is een schot in de roos. De piloot en copiloot(gids) zijn super vriendelijk en vliegen ons heel rustig over de verschillende Nazca lijnen en figuren.

Een spectaculaire en geweldige ervaring, hoewel je soms heel goed moet kijken om de figuren goed te zien. Sommige tekeningen zijn wel 300 meter lang. De lijnen stellen geometrische figuren, vogels en andere dieren voor en zijn naar schatting 2000 jaar oud.

De tekeningen zijn gemaakt door de droge korst van de woestijn weg te schrapen en de stenen aan de oppervlakte weg te halen. Zo zie je vanuit de lucht de lijnen door de lichtere onderlaag. Ze zijn zo goed bewaard gebleven doordat er totaal geen neerslag valt. Dus niets geen buitenaardse wezens, maar de Nazca indianen die op wonderbaarlijke wijze tekeningen gecreëerd hebben, die ze zelf vanaf de grond niet eens konden zien, als boodschap aan de goden…..

De volgende dag, woensdag 6 maart, bezoeken we de ruïnes van Cahuachi. Een enorm religieus complex (400 v. Chr. – 400 n. Chr.) wat oorspronkelijk zo’n 24 vierkante kilometer groot was. Nu resteren alleen de 3 pyramides met restanten van stenen muren bedekt met leem. Indrukwekkend, maar helaas ontbreekt iedere informatie dus het is lastig om je voor te stellen hoe dit er vroeger uit gezien moet hebben.

We rijden weer terug naar Nazca en gaan nogmaals de Nazca lijnen bekijken, maar nu vanaf de grond. Vanaf een heuvel bekijken we de vorm van een kat. Opvallend zijn de geometrische lijnen die dwars door het landschap lopen (hulplijnen voor de figuren?) Tenslotte bekijken we vanaf een uitkijktoren een drietal andere figuren.

Het is warm, veel te warm, ruim 38 graden en een hete wind. We gaan terug naar de Lodge in plaats van verder te reizen wat we eigenlijk van plan waren. Maar goed ook want de volgende dag ben ik zo ziek als een hond. Frans is ook niet fit, maar gelukkig niet zo erg als ik. Een dag bedrust dus.

Vrijdag 8 maart. Gelukkig weer opgeknapt gaan we alsnog weer verder. We moeten gas hebben en we willen naar het Nationaal Park Paracas aan de kust. Onderweg bekijken we de Palpa lijnen. Deze figuren zijn ouder dan de Nazca lijnes (800 – 0 v. Chr.) en gemaakt door de Paracas indianen. Ze zijn kleiner en verbeelden vooral menselijke gezichten en figuren. Mooi! We bekijken ze vanaf een wankele uitzichttoren, spannender dan onze vlucht over de Nazca lijnen…..

Onderweg naar Ica zien we langs de weg wasplaatsen voor vrachtwagens. Onze auto is VIES!!! Dus aan de kant en een wasbeurt voor ons autootje. Ze hebben er lol in. Ik mag in de wachtkamer wachten….

Ica zelf is een drama. Op zoek naar gas kruisen we dwars door de drukke stad met overal nul op rekest.

Uiteindelijk vinden we een gasbedrijf die onze Europese flessen wil vullen voorbij Pisco. Alleen zijn we een kwartier te laat. De mensen die het moeten doen zijn al naar huis. Morgen dus. We overnachten vlak voor Paracas bij een Hostel. We passen net binnen de muren. Voordeel, er wordt zalig voor ons gekookt!

Zaterdag 9 maart zijn we om half tien opnieuw bij het gasbedrijf en 15 minuten later rijden we met 2 volle gasflessen weer verder. Gelukt! Helaas mislukt ons plan om het Nationaal Park Paracas te bezoeken. Hannes mag er niet in, maar we hadden gehoord dat ze niet controleren. Als Hannes gewoon in de auto zou blijven was er geen probleem. Helaas laat Hannes net een blafje horen als we de entree willen betalen. Foute boel dus! Heeft u een hond bij zich? Ja. Uiteraard liegen we er niet om, maar het betekent wel dat we om moeten keren. Helaas!

We hebben besloten Lima en het Noorden van Peru te laten voor wat het is. Het is te warm en wat we ervan horen van andere reizigers is ook niet erg positief. We gaan de bergen weer in richting Cuzco. In Ica stoppen we eerst nog bij de oase en lagune van Huacachina. Een wonderlijk meer te midden van hoge zandduinen. Uiteraard een toeristisch gebeuren, maar wel leuk om even rond te wandelen en te lunchen.

Daarna rijden bij Nazca de bergen in. Ons plan is om nog een kilometer of 30 door te rijden en te overnachten op 2800 meter, zodat we even weer kunnen wennen aan de hoogte. Daarna wordt het alleen maar hoger. Wat we niet weten is dat die 30 kilometer alleen maar bochten en haarspeldbochten omhoog zijn, met heel veel vrachtverkeer wat niet harder dan 10 tot 20 km per uur rijdt…. Het wordt dus al donker voor we onze overnachtingsplek bereiken. In principe rijden we niet in het donker, maar we hebben niet veel keuze….

De volgende ochtend worden we wakker met mooi weer en prachtig uitzicht! On top of the world…

Eenmaal weer op weg verandert dat snel. Wolken en regen als we over de hoogvlakte rijden (4200 m). Het klaart weer een beetje op bij de mooie afdaling naar Santiago de Vado, maar weer omhoog naar de hoogvlakte wordt het snel slechter.

Het onweert, sneeuwt en het hagelt. Op een gegeven moment rijden we over een enkel spoor van een vrachtwagen door de sneeuw…. Dit is niet leuk meer! We rijden heel langzaam door en gelukkig klaart het wat op en verdwijnt de sneeuw.

Bij Izcahuaca dalen we in de stromende regen af naar de rivier. Voor wat we ervan zien is het een prachtige kloof. De regen zorgt voor problemen op de weg. Vlak voor Chalhuanca is een deel van de weg weggeslagen. Nadat we daar voorbij zijn stoppen we bij een benzinestation. Het is genoeg geweest voor vandaag.

Maandag 11 maart. Wonderlijk genoeg worden we wakker met stralend weer. Alleen de plassen en modderstromen getuigen van het slechte weer van gisteren. Als we weer op pad gaan zien we meer schade. Weggeslagen stukken weg en rivieren van water over de weg. Gelukkig is er niets afgesloten.

We rijden langs de rivier naar Abancay. Daar belanden we in druk verkeer dwars door de stad over een steile, slechte en smalle weg. In de stad stijgen we al kronkelend 500 meter! Het verkeer is chaotisch en we kleven ons vast aan de voor ons rijdende vrachtwagen. Die maakt ruimte voor ons…..

Dan volgt weer een forse klim naar 4000 m en afdaling naar Curahuasi. Daar zoeken we Camping Casa Lena op. De camping maakt deel uit van een scholingsproject voor kansarme kinderen. We krijgen een plekje met prachtig uitzicht over het dal.

Dinsdagochtend 12 maart genieten we nog even van het uitzicht. Hannes maakt kennis met de huislama (gaat goed, beiden zijn nieuwsgierig).

Dan vertrekken we voor het laatste stukje naar Cuzco.

Door de drukke binnenstad van Cuzco rijden we naar camping LaLa boven Cuzco.

De camping ligt op ongeveer 20 minuten lopen (naar beneden) van het Plaza de Armas, het oude centrum van Cuzco. Nadat we ons geïnstalleerd hebben lopen we naar beneden.

Daar lopen we Freddy tegen het lijf. Een leuke vent die ons uitgebreid uitlegt wat de mogelijkheden zijn om Machu Picchu te bezoeken. Hij helpt ons om een hondenhotel voor Hannes te regelen en bij hem boeken we een tweedaagse trip naar Machu Picchu (donderdag en vrijdag). We vieren dit in de stad met een pilsje en een Peruaanse shepherd’s pie in de Irish Pub.

Woensdag wordt een regeldag. De telefoonkaart moet weer opgewaardeerd worden en dat gaat hier in Peru niet vanzelf. We halen de tickets op bij Freddy. Maken nadere afspraken met het hondenhotel voor Hannes en gaan de stad in voor boodschappen.

In de stad zijn heel veel prachtige winkeltjes met typisch Peruaanse producten. Veel toeristische prullaria, maar ook prachtig handwerk. Natuurlijk kopen we wat. Frans een hele mooie trui van baby alpaca en ik een tasje en 2 handgeweven ceinturen (bandweven).

Dan snel weer met de taxi terug naar Hannes. Morgen gaat het gebeuren….. op naar Machu Picchu.