Donderdag 14 maart. Om 10:15 staat onze taxi al klaar om Hannes naar zijn hondenhotel te brengen. Hij gaat 2 dagen logeren terwijl wij Machu Picchu bezoeken. Blijft toch altijd een raar idee om Hannes ergens anders te stallen terwijl wij op stap gaan. Tot dusverre hebben we prima oppasadressen gehad en we zijn ook nog niet lang weg als we de eerste WhatsApp beelden van Hannes ontvangen…..

Ondertussen zijn wij in het centrum van Cuzco opgepikt door een taxi die er goed vaart in zet. Onderweg rijden we langs een lokale Feria (jaarfeest).

We zijn een half uur vroeger dan gepland in Ollantaytambo bij het treinstation.Alles is super geregeld. In de trein gereserveerde zitplaatsen en op het station van Aqua Calientes worden we voor het eerst van ons leven opgewacht door iemand met een bordje met onze namen erop! De trein is speciaal voor de toeristen en er wordt zelfs een kleine show opgevoerd door onze treinstewards (Zuid Amerikaans liefdesdrama tussen een Inca dame en heer).

Ons hotel voor de nacht ligt midden in het toeristische centrum en we genieten van een lekker etentje in …….. een karaoke restaurant (wisten we ook niet van te voren). Wel gezellig en als toetje een enorme bak fruit (erg lekker!)

De volgende ochtend gaat de wekker om zes uur. Ontbijten en om 8 uur worden we door onze gids voor de kerk op het centrale plein verwacht.

Onze gids Americo brengt ons naar de rij voor de bus. Er staat een enorme rij, maar het gaat als een geoliede machine. 4000 mensen worden zo per dag in tijdslots omhoog naar Machu Picchu gebracht. Wij behoren tot de 9:00 slot en 20 minuten later staan we boven voor de ingang.

Na een korte wandeling zien we Machu Picchu voor ons…..  

Drie en half uur lang wandelen we met Americo over de terrassen en door de stad van Machu Picchu. Men denkt dat Machu Picchu het ceremoniële en bestuurlijke centrum is geweest van de regio. Het is gebouwd in de late Inca periode (na 1438) maar om onbekende redenen was de stad al verlaten toen de Spanjaarden in 1532 het land binnenvielen. We lopen van het ene uitzichtpunt na het andere en uiteindelijk door de stad zelf. Het is een geweldige ervaring en we hebben enorm mazzel met het weer.

We zijn ook nog nooit zo vaak samen op de foto gezet. Om de haverklap grijpt Americo ons toestel en mogen we weer poseren….. (later blijkt dat dit iets is wat alle gidsen doen…..)

In de stad zelf lopen we door en langs de ruïnes van de circa 200 huizen en diverse tempels. Waaronder de tempel van de Condor. De rotsen vormen de vleugels van de condor en de offersteen ervoor de kop en snavel…..

Als we moe maar voldaan teruglopen over de terrassen vallen de eerste spetters naar beneden. Het is tenslotte regenseizoen!

Weer beneden in Aqua Calientes gaan we met zijn allen nog even wat eten en dan snel naar de trein. In Ollantaytambo stappen we over op een busje voor de lange rit terug naar Cuzco.

We arriveren in het donker en nemen een taxi omhoog naar de camping. Mijn achillespees is nog steeds niet goed en na de exercitie van vandaag is het net een olifantspoot. Maar dat geeft niets we hebben een fantastische dag gehad. Wat een belevenis!!!

Zaterdag 16 maart. Om 10:15 staan we in de startblokken om Hannes weer op te halen. Dezelfde taxichauffeur brengt ons weer heen in ditmaal een NIEUWE auto. En dat over de toch zeer slechte modderwegen die we het laatste stukje naar het dierenhotel moeten nemen…. Om klokslag 11 uur sluiten dolblije baasjes een dolblije Hannes weer in de armen en Hannes springt dolenthousiast met zijn modderpoten boven op de bank in de nieuwe auto…. Gelukkig vindt onze chauffeur het niet erg. Hij moet wel lachten om het enthousiasme. Hannes heeft het goed gehad, maar is duidelijk zeer alert geweest. Hij is bekaf. Terug op de camping gaat hij direct slapen. Komt ons goed uit, want wij zijn ook moe. Rustig dagje bij de camper.

Zondag 17 maart. Vandaag gaan we in Cuzco de bezienswaardigheden bekijken. Het is wat dreigend en er wordt regen voorspeld. We beginnen bij de Kathedraal.

Het zijn er eigenlijk 3: Iglesia del Triunfo (gebouwd ter ere van de Spaanse overwinning op de Inca’s in 1536), de Kathedraal zelf (1559) en Capilla de Sagrade Familia. Alle drie zijn ze gebouwd op de fundamenten van het paleis van de Inca Wiracocha en gedeeltelijk opgetrokken uit stenen die afkomstig zijn van de net buiten de stad gelegen vesting Sacsayhuaman. Eigenlijk geldt dit voor alle Spaanse gebouwen. Er is druk gebruik gemaakt van de Incafundamenten en de stenen van andere Inca sites.

Overal in de muren van de stad zie je de Inca bouwwijze terug. De muren wijken altijd iets achterover en de stenen zijn zodanig bewerkt dat ze altijd in elkaar grijpen (aardbevingsbestendig!) De twaalfhoekige steen is in dat opzicht heel bijzonder.

We lopen naar de zonnetempel of eigenlijk de Iglesia de Santo Domingo, gebouwd op de fundamenten van de Inca Zonnetempel. Er is geprobeerd een deel van de oude tempel te restaureren binnen de kerk. Het is wat verwarrend, maar wel mooi.

Ooit was El Templo del Coricancha (de Zonnetempel) het meest luisterrijke complex van Cuzco. De muren waren bekleed met gouden platen bezet met juwelen. Op gouden tronen zaten mummies van overleden Inca leiders getooid in prachtige gewaden en sieraden….. Dit alles is geroofd en verdwenen naar Spanje…. Resteren kale muren en toeristen die zich proberen voor te stellen hoe dit er ooit uitgezien moet hebben…. Heel bijzonder is de moderne kunst die hier hangt. Het werk van Miguel Araoz Cartagena verbeeldt de seqes en wakas vanuit Cuzco. Seqes zijn imaginaire lijnen die alle heilige plaatsen (wakas) met elkaar verbinden met als centrum Cuzco. De kleuren verbeelden de 4 regio’s van de Inca’s.

Een ander werk toont de melkweg met daarin de heilige astronomische figuren van de Inca’s (de vos, de lama, de slang).

En last but not least prachtig houtsnedes van Abel Rimache Condon uit de Colca vallei.

Na al dit moois bezoeken we nog een laatste kerk, La Compania de Jesus. De mooiste kerk van Cuzco, inderdaad overdadig mooi….

Maandag 18 maart. Het regent als we wakker worden. Tegen 11 uur is het droog en gaan we naar het vlak naast de camping gelegen Sacsayhuaman, de ruïnes van wat eens het militaire centrum van de Inca cultuur in Cuzco was. Bij de ingang worden we aangesproken door een Duits sprekende gids. Wanneer je meer wilt weten van wat je ziet, ben je op een gids aangewezen.

De gids voert ons 2 uur lang langs enorme blokken steen, dubbele zig-zag muren (bliksemflits – god van de bliksem), torens en de troon van de Inca vorst.

70 jaar lang hebben ruim 20.000 Inca’s aan de vesting gewerkt (voltooid in 1508). De vernietiging van Sacsayhuaman is min of meer het gevolg van 400 jaar verwaarlozing. Vanaf het moment dat Cuzco in Spaanse handen kwam werden de stenen gebruikt voor de bouw van Cuzco.

s’ Avonds een heel ander programma. We gaan naar een dansvoorstelling van het Centro Qosqo de Arte Nativo. Volksdansen en muziek uit de regio. Een uur lang worden we vermaakt met prachtige kostuums en enthousiast uitgevoerde dansen. Leuk, maar een uur is lang genoeg….

De volgende dag gaan we in Cuzco nog een paar musea bekijken over de geschiedenis van het Andes gebied, van Prehistorie tot en met de Spaanse overheersing, en vondsten uit de omgeving van Cuzco.

Natuurlijk moet er ook nog gewinkeld worden. Cuzco puilt uit van de winkeltjes met handwerk en traditionele producten. Als we wat kopen worden we ineens in traditionele kledij gehesen en op de foto gezet!

Woensdag 20 maart. Onze laatste dag in Cuzco. We zijn veel langer gebleven dan gepland, maar we hebben het ook heel erg naar onze zin gehad hier. Een gezellige stad en heel veel te zien. Terwijl ons wasgoed te drogen hangt gaan we een laatste keer de stad in. In een museum over moderne kunst lopen we tegen prachtige fluitjes aan. Van keramiek in de vorm van vogels. Schitterend!

Weer terug op de camping de was opvouwen en inpakken! Als we de volgende ochtend vertrekken is het prachtig weer. We rijden boven langs Cuzco. Onderweg komen we een tweetal Inca ruïnes tegen. De eerste is de vesting Puca Pukara. Trappen, terrassen en restanten van torens. Strategisch gelegen met prachtig uitzicht over de Heilige Vallei.

Daarna bezoeken we Tambo Machay, wat er vlak tegenaan ligt. Tambo Machay was de heilige badplaats van de Inca vorsten.

Twee mooie sites waar we met plezier een uurtje rondlopen. Dan door naar de Inca ruïnes van Pisac, 30 km ten noorden van Cuzco. Een gids biedt aan met ons rond te lopen en daar maken we dankbaar gebruik van.

De Inca vestiging van Pisac was voornamelijk een agrarische samenleving met vele terrassen tot in het dal. Op deze manier wisten de Inca’s verschillende klimaatzones te creëren voor de verschillende gewassen (aardappelen, quinoa, mais, vruchten…..) De terrassen werden gezamenlijk bebouwd en de oogst ging deels naar Cuzco.

In Pisac ligt ook de grootste Inca begraafplaats. In grotten in de bergen liggen ca. 3000 graven, allen geplunderd door de Spanjaarden.

Het is een prachtige plek, jammer alleen dat het halverwege ons bezoek begint te plenzen. Dus onze charmante gele regenponcho’s weer aan. Weer bij de auto rijden we in de regen naar Lucre. Op het plein, tegenover het politiebureau, vinden we een plekje voor de nacht.

Vrijdag 22 maart. Na het ontbijt boodschappen gedaan bij de vrouwen die in de straat hun eigen producten verkopen. Verse spinazie! Zalig, eindelijk weer eens wat anders dan het obligate komkommer, tomaat, ui en paprika. Vandaag bezoeken we nog twee archeologische sites voordat we verder reizen. De eerste is Kanaraqay, vlak bij Lucre aan het meer. Pre-Spaans dorp met restanten van ca. 40 huizen. Even rondgewandeld. De natuur is zo prachtig en er bloeit nog van alles.

Daarna doorgereden naar Pikillaqta. Het administratieve centrum van de Wari of Huari cultuur (pre Inca van 600 – 900 n. Chr.). Het is een enorme stad en er ligt helemaal een soort van ‘Chinese’ dubbele muur omheen.

Veel hoge muren (tot 5 meter!) zijn bewaard gebleven en men is druk aan het uitgraven en restaureren.

Indrukwekkende stad te midden van de bloemenweiden. Prachtig om rond te wandelen, al missen we wel een gids om ons te vertellen wat we precies allemaal zien. De vrijheid waarmee je overal tussen de oudheden mag rondlopen heeft één schaduwkant, het gebrek aan informatie over wat er te zien is.

Pikillaqta is de laatste site die we bezoeken in de Heilige Vallei. We gaan de hoogvlakte oversteken richting het Amazonegebied. Op naar de jungle!