Zondag 31 maart. Met de taxi naar het centrum van La Paz. Ruim 3 kwartier rijden voor nog geen tientje… We worden afgezet op het Plaza San Francisco. Het is zondag, dus is er een mis in de Basilica Menor Nuestra Senora de Los Angeles. Druk bezocht!

Het is helemaal druk in het centrum. La Paz heeft een schitterend kabelbaansysteem, wat het centrum en een aantal buitenwijken met elkaar verbindt en ontsluit. Fantastische manier om het verkeersinfarct in het centrum te vermijden. Wij stappen bij de linea morada (paarse lijn) vanuit het centrum in en maken een rondje. Iedere lijn heeft een andere kleur (inclusief het kabelbaanstation), dus makkelijk! Prachtig uitzicht over de stad en heel bijzonder om in stilte boven de drukke stad te zweven….. Toch is het niet druk. Misschien toch te duur voor de gemiddelde Boliviaan? Voor een rondje stad zijn wij met zijn tweeën 3,50 euro kwijt. Het is jammer dat het wat miezerig en bewolkt is.

Maandagochtend stappen we opnieuw in de taxi en worden ditmaal uitgezet op het Plaza Murillo. Net op tijd voor de wisseling van de wacht bij het Presidentiele Paleis.

Ernaast ligt de Kathedraal Murillo. Een indrukwekkende Neoklassieke en Barokke voorgevel met een verrassend sober interieur. We hebben mazzel dat we nog even binnen kunnen kijken, de mis is net afgelopen en na ons wordt het licht uitgedaan en de deur gesloten.

Van hieruit lopen we naar de Mercado de las Brujas, de heksenmarkt. Eigenlijk gewoon een leuke toeristische markt, maar wel met een heel luguber kantje…. in de kramen hangen lamafoetussen, brrrrrr.

Het Museo Nacional Etnografia y Folkore verrast ons met een prachtige collectie textiel, maskers en keramiek. Vooral het textiel is fantastisch! Prachtig geweven antieke draagdoeken, kostuums en ook een collectie gebreide mutsen.

Dinsdag 2 april. Vandaag weer vertrokken uit La Paz. Eerst nog even een jerrycan Peruaanse diesel in de tank gestopt. Als het een beetje meezit hoeven we in Bolivia niet te tanken. We willen geen risico met onze auto lopen (euro 6 en de slechte Boliviaanse diesel gaan niet samen). Consequentie is wel dat onze route in Bolivia beperkt is. Vandaag rijden we naar Oruro. Eenmaal uit La Paz is het een saaie rit over de hoogvlakte, alleen onderbroken door potholes en verkeersdrempels.

In Oruro hadden we ons een plekje toebedacht op een plein bij een kerk en een mijnbouwmuseum, maar we rijden ons helemaal vast in de nauwe straatjes met éénrichtingsverkeer.

Dit is geen doen, dus terug naar de rondweg. We vinden een plekje bij de Internationale luchthaven. Daar is het uitgestorven. ’s Avonds tikt een bewaker even op het raampje om te melden dat de poort dichtgaat. Geen probleem, we willen pas morgen weer verder….

Woensdag 3 april. Na het saaie landschap van gisteren, vandaag een prachtige rit. Over de pampa (veel vicuna’s) en door de heuvels en bergen.

Tegen vieren rijden we Uyuni binnen. We parkeren de auto veilig binnen de hekken van Hotel el Nido del Flamenco. Binnen ontmoeten we Emma. Een dame uit Engeland die samen met haar vriend en 2 Mexicaanse honden in een camper rondreist. Zij biedt spontaan aan om op Hannes te passen als wij de excursie naar de zoutvlaktes van Uyuni maken. Super! Voelt vertrouwd, dus we doen het. Ana, bazin van het Hotel, regelt voor ons de excursie en in een mum van tijd is alles geregeld. Volgende ochtend om half elf worden we opgepikt. Emma heeft de sleutels van de camper en Hannes ligt te slapen. Wij zitten met 6 man in een Toyota Pickup truck. Een gemengd gezelschap, de chauffeur en gids, een Boliviaanse missiezuster, haar Engelse neef, een Iers meisje met haar Uruguayaanse vriend en wij. Eerst bezoeken we het Cementerio de Trenes. Oude locomotieven en treinstellen hebben hier hun laatste rustplaats gevonden op de verlaten pampa. Alle excursie starten hier, dus het is superdruk met toeristen. Geeft een wat surrealistisch beeld. Al die mensen klauterend op en in de roestende treinrestanten….

We rijden verder naar Colchani en dan de zoutvlakte op. Al snel verdwijnen al die hordes toeristen in de immense uitgestrektheid van de zoutvlakte. Eerste stop is een eilandje waar het gas van onder de zoutkorst opborrelt. De zoutkorst kan op sommige plekken wel 11 meter dik zijn met daaronder verschillende lagen water gemengd met modder, gevoed door de rivieren die in het meer uitmonden. Het zoutmeer is tot 120 meter diep en 160 km breed.

We lunchen met elkaar midden op de zoutvlakte. Krukjes, tafel, rijst, vlees, groente, cola, water en watermeloen worden uit de auto getoverd. Heel bijzonder om zo hier buiten te zitten.

Dan volgt een fotosessie. Eerst hebben we daar niet zoveel mee, maar het is toch wel heel erg leuk wat voor foto’s onze gids met simpele middelen en een telefoon weet te maken. We hebben met elkaar een hoop lol!

Boeltje weer ingepakt rijden we naar de zoutpiramides. Dit zijn beelden gemaakt van zoutblokken. Heel bijzonder, vooral ook de spiegeling in het water.

Laatste stop is bij het Zouthotel (volledig gemaakt van zoutblokken). De Parijs-Dakar rally  (2014-2016) heeft hier een monument achtergelaten. Hier vlak bij stoppen we voor een laatste fotosessie. Het water wat op de zoutvlakte staat zorgt voor een prachtige weerspiegeling.

Onze gids maakt met een time lapse een schitterend filmpje van ons terwijl hij rondjes om ons heen rijdt. Hilarisch!

Dan is het tijd voor de zonsondergang. Onder het genot van een glas wijn en een hapje zien we een weergaloze zonsondergang weerspiegeld in het water van de zoutvlakte. Zo mooi dat het bijna nep lijkt!

In het donker terug naar Uyuni, waar Hannes zich prima vermaakt heeft met Emma en haar honden. Wat een geweldige dag!

Vrijdag 5 april. We zijn vroeg wakker. Emma en haar vriend willen weg en wij staan met onze camper als een kurk op de fles de boel te blokkeren. Maar uiteindelijk hebben ze geen haast en wij besluiten met de hotel wifi onze vliegtickets terug te boeken. 2 uur verder is dat eindelijk gelukt. Tickets geboekt inclusief Hannes!!! Toch weer een hele exercitie! Eerst nog even wat boodschappen in de stad.

Om half twaalf vertrekken we en tot onze ‘horror’ blijft het motormanagement lampje in de auto branden! Balen! Zijn we zo voorzichtig geweest met het tanken van ‘goede’ dure diesel, niet getankt in Bolivia, en ook nog eens het toevoegen van dieselverbeteraar en toch is het lampje gaan branden…… Gelukkig doet de auto het verder goed, dus maar verder (zijn immers ook zo uit Centraal Azië terug gekomen…..) Onderweg de laatste jerrycans Peruaanse diesel in de tank gegooid en op weg naar Tupiza.

Een prachtige rit door het ‘Wilde Westen’ van Bolivia. Eerst prachtige pampa afgewisseld door zoutvlaktes en dan een heel bijzonder grillig rood berglandschap. Bij Tupiza rijden we naar camping La Casa del Baron. Klinkt heel wat, maar het is een gewoon gezellig veldje met Overlanders.

Hier blijven we een dagje staan. Volgende ochtend rommelen we wat aan en aan het einde van de middag lopen we de stad in. Terug nemen we een driewieltaxi. De lucht is zwart en is noodweer op komst. Enorme hagelstenen knallen op de auto (gelukkig geen schade).

Zondag 7 april rijden we naar de grens. Nadat we alle loketten gehad hebben begint het lange wachten. Voor ons moet een Boliviaanse auto bij de Argentijnse douane echt alles uitpakken. De hele straat ligt bezaaid. Als alles bekeken is moet alles ook weer ingepakt….. dit duurt eeuwen…..

Wij moeten wachten tot hij klaar is en dan moeten wij. Eerste opmerking van de douane…. Garage uitpakken, alles door de scan… Wij kijken hem aan en beginnen spontaan te lachen…. We laten zien wat er allemaal in zit…. Na enige discussie tussen de douanemensen onderling mogen we door. Uiteraard nadat iedereen uitgebreid binnen heeft gekeken…. Maar het is allemaal heel vriendelijk… Het duurt alleen allemaal zo lang…. Tegen vieren mogen we eindelijk verder. We rijden nog een honderd kilometer door naar Humahuaca. Onderweg weer prachtige landschappen!

’s Avonds worden we verrast door muziek in het stadje. Het lijkt erop dat iedere wijk, buurt, dorpje uit de buurt een groepje muzikanten met trommels en fluiten afgevaardigd heeft om in een soort parade door de stad te lopen. Soms met mooie muziek, soms zo vals dat Hannes achter onze benen in elkaar kruipt….. Maar heel bijzonder!

Maandag 8 april. Eerst even het stadje in om wat boodschappen te doen en geld te wisselen.

Na de boodschappen rijden we de bergen in (4280 m) naar Mirador Serrania de Hornocol, de 14 kleurige bergen. Deze bergen zijn 150 tot 40 miljoen jaar geleden ontstaan door verschillende lagen sedimenten (kleuren) afgezet door de zee en rivieren die hier in die tijd lagen. Op het uitzichtpunt zien we iemand offeren aan Pachamama, moeder aarde.

Na weer 24 km ripio terug de berg af rijden we door naar Tilcara. Begin februari waren we hier ook, maar toen was het carnaval en zo druk dat we niet eens het stadje inkwamen….. Nu is het er een stuk rustiger en we lopen met plezier even door het stadje.

De volgende ochtend gaan we eerst op pad naar de Pucara van Tilcara. Een pre-Inca vesting op de top van een heuvel. Gerestaureerd, dus het geeft een aardig beeld hoe het er vroeger uit moet hebben gezien.

Daarna rijden we door naar de Garganta Del Diablo. Een ‘uitdagende’ rit over een smal ripio weggetje langs diepe afgronden.

Boven is een uitkijkpunt met uitzicht over de kloof en een waterval. Nog een stukje langs de rivier gelopen naar de watervallen verderop. Laatste stukje wordt iets te avontuurlijk, dus dat hebben we maar niet meer gedaan.

Weer naar beneden en door gereden tot ongeveer 40 km voor Salta. Bij een YPF benzinestation overnacht. We zijn de bergen uit en weer veel lager. Staan nu op ongeveer 1000 m en het regent……

Woensdag 10 april. Op weg naar de Mercedes garage in Salta. Shit! Het toerental komt niet meer boven de 3000! Het wordt een lange dag bij de garage. We zijn er om half elf en om drie uur zijn we aan de beurt. Afspraak is dat ze alleen kijken wat er aan de hand is en dat we dan morgen terug komen voor de eventuele reparatie. Maar….. om vier uur horen we wat het probleem is. De roetfilter is verstopt en de oplossing is een geforceerde regeneratie. En…. dat hebben ze al gedaan! De auto is weer klaar en het lampje is uit!!! Super! We zoeken de camping op in Salta. Begin februari waren we hier al. Het enorme zwembad is nu leeg. Het is herfst hier, het regent! We hebben de bergen en de Andes verlaten, morgen gaan we op weg naar het noordoosten van Argentinië.