Feest voor Hannes! Hij heeft hier in Toronto Coronation Park een heel eigen hondenpark ter beschikking, omheind en zo groot als een voetbalveld! Rennen en rauzen met zijn vriendjes. Toch is hij best een beetje terughoudend. Met een grijs witte ‘Gijs’ wil hij nog wel even los…

Vanochtend, woensdag 28 mei, zijn we Toronto binnen gereden. Erg druk, maar we vinden een plekje in downtown Toronto. Van 6 am tot 12 pm kunnen we hier voor 11 Canadese dollars staan, ’s nachts gratis. Nadat Hannes uitgeraasd is gaan we de stad in. Letterlijk en figuurlijk hoogtepunt is de CN Tower, 553 meter hoog.

Frans wacht beneden terwijl ik omhoog ga. Het observatiedek ligt op 346 meter boven de stad. Prachtig uitzicht, alleen jammer dat het wat bewolkt is. Nog een stukje hoger ligt de Sky Pod op 447 meter. Toch wel heel spectaculair zo hoog boven de stad.

Weer beneden lopen we naar de Toronto Dominion Gallery of Inuit Art (kunst van de oorspronkelijke inheemse bevolking). Blijkt een vaste tentoonstelling op een tussenverdieping in een kantorencomplex te zijn. Wel hele mooie stukken, maar helaas weinig achtergrondinformatie.

We lopen verder naar het centrale plein. Daar liggen het oude en het nieuwe stadshuis tegenover elkaar. Het oude stadhuis is tegenwoordig het gerechtsgebouw. Vlak ernaast ligt Eaton Center, een enorm overdekt winkelcentrum met een fraaie glazen koepel.

Terug bij de camper hebben we ruim 12 km gelopen, afgesleten….

De volgende morgen is Frans al om 6 uur bij de parkeermeter! Hij is niet de enige… vroeg op dus! Hannes rent nog een rondje in zijn hondenpark en dan vertrekken we naar de Niagara Falls. We vinden een plekje onder de Skylon Tower (uitzichttoren) vlak bij de watervallen. Het is er druk en wanneer de zon begint te schijnen zien we de regenboog in de waternevel verschijnen. Aan de Amerikaanse kant de American Falls en aan de Canadese kant de Horseshoe Falls. Mooi maar wel een beetje nattig. De wind staat onze kant op en we worden behoorlijk nat van de sproeinevel van de watervallen.

Het stadje zelf is net ‘Las Vegas aan de Falls’. Eén groot kermisgebeuren met absurd veel spookhuizen en andere vreemdsoortige attracties.

We belanden in het Hard Rock Café met life muziek. Dat is wel gezellig. Ieder 2 pilsjes en een schaal nacho’s verder mogen we 124 Canadese dollars afrekenen!!! We weten dat het duur is, maar dit gaan we toch niet al te vaak doen.

’s Avonds tegen 10 uur lopen we opnieuw naar de watervallen. Prachtig verlicht met allerlei kleuren en klokslag 10 uur wordt het vuurwerk boven het water ontstoken… Heel fraai, en dat doen ze hier elke avond!

Vrijdag 30 mei, het is prachtig weer en we gaan het water op. Een boottocht naar de Falls. Als we aan boord stappen krijgen we ieder een regenponcho en die hebben we nodig ook! Het is een bijzonder, maar ook bijzonder nat, avontuur. Een groot deel van de tocht zit je in de sproeinevels van de watervallen, dus foto’s maken is er haast niet bij.

Weer terug aan wal doen we nog een excursie, de ‘Journey behind the Falls’. We gaan met een lift naar beneden, krijgen opnieuw een regenponcho en komen uit op een uitkijkplatform pal naast de watervallen. Er lopen gangen achter de watervallen waarbij je achter de waterval in het water kijkt. Verbazingwekkend hoe hard het water hiernaar beneden dendert!

Terug bij Hannes breken we op en verlaten het drukke gebeuren. We rijden naar St. Catherine Canal Locks. Dit is het kanaal waarmee de scheepvaart de Niagara Falls vermijdt. We hebben mazzel en er komt net een schip de sluis binnenvaren. Indrukwekkend hoe snel de 9 meter verschil in waterstand overbrugd wordt.

Zaterdag 31 mei, het is bewolkt als we naar Oshweken rijden. Een stadje midden in het Reservaat Six Nations of the Grand River. Dit is één van de weinige autonome Inheemse Reservaten en er wonen 6 volken (Nations). Indiaans mag je niet hier niet gebruiken, dat is een scheldwoord. De Canadezen noemen de Inheemse Stammen Indigenous People. Eigenlijk zien we maar in twee dingen verschil met het omliggende gebied. Het grote aantal Cannabis Shops (is legaal in Canada) en de vele goedkope benzinestations (geen belastingen). We bezoeken het kunst- en handwerkcentrum. Veel huiden, mooie kaarten en kleine beeldjes. Helaas buiten ons budget.

Terug naar de grote weg en naar de files rondom Toronto. Onderweg een pauze zodat Frans de finale van de Champions League kan zien. Helaas vergist hij zich een uur, dus de eerste 2 doelpunten gemist… Na de wedstrijd rijden we nog een stuk door. Toronto is een crime! De snelwegen ongekend groot en druk. In het midden de express way, met aan weerszijden snelwegen voor het in- en uitvoegende verkeer van en naar de stad.

Blij dat we dit heelhuids achter de rug hebben stoppen we bij de parkeerplaats van een Casino bij Georgian Downs. De bewaker komt even een praatje maken. Prima dat we daar overnachten. Het is hartstikke druk in het Casino, dus even kijken. Giga groot! Heel veel speelautomaten en een paar tafels met Black Jack en roulette. Eigenlijk een heel triest gebeuren…. Zoveel mensen die alleen achter een speelautomaat hangen….

Als we ’s avonds Hannes nog even uitlaten zien we ook groepen jeugd naar binnen gaan. Toch een andere wereld….

Zondag 1 juni. Op naar Midland. Hier ligt Sainte Marie among the Hurons. Een reconstructie van een oude missiepost van de Fransen uit 1639. Het lukte de Fransen om een aantal Hurons te bekeren, maar wanneer de Europese ziektes toeslaan onder de Hurons keren de Hurons zich tegen de missionarissen en wordt de missiepost vernietigd. De reconstructie laat het Franse deel van de missiepost zien, maar ook de longhouses van de Hurons.

Midland zelf staat bekend om zijn muurschilderingen, dus we maken een zondagmiddagwandeling door het slaperige stadje.

Dan verder op Highway 17, de Trans Canadian Highway. Deels 4 baans, deels 2 baans door de moerasgebieden langs de grote meren. We overnachten in Sudburry, tegenover de ‘grootste’ muurschildering van Canada!

De volgende ochtend schrikken we ons een hoedje van een enorme knal. Een stuk van een rots vlak bij ons wordt opgeblazen! De weg is even afgezet, maar 5 minuten later rijdt alles weer! Sudburry is een mijnstad en er staat nog een enorme schoorsteenpijp, de Inco Superstack, 381 meter hoog. Echt een enorm ding!

Verder op de Trans Canadian Highway. Door een golvend landschap met bos, moerassen en meren en zo nu en dan een dorpje.

Bij Sault Ste Marie (grens VS) kijken we even bij de sluizen, maar helaas geen actie.

We overnachten op een prachtig strandje aan Lake Superior. Eén nadeel, het stikt er van de muskieten. Voor we er erg in hebben zit er een hele volksstam in de camper, dus na een bloedige strijd…. zitten we de volgende ochtend toch nog onder de muggenbulten….

Dinsdag 3 juni. Als ik met Hannes wandel stopt de schoolbus naast me. De chauffeuse waarschuwt me dat er een eland om de bocht staat. Niet handig met Hannes, dus snel terug. Later zullen we langs de weg een echte ‘moose’ zien. Van een Canadese medereiziger krijgen we de tip dat een paar kilometer verderop de beste apple fritters ter wereld te krijgen zijn… Stoppen dus! Blijken joekels van appeloliebollen. Niet vet en wel lekker! Zo lekker dat ze al op waren voor we aan een foto dachten….

Door naar Wawa, wat sneeuw gans betekent. Een enorme gans bij de ingang van het dorp kan dan ook niet ontbreken. Bij Youngs General Store spotten we een toch wel heel bijzonder camperservice en een opgezette moose (eland).

Weer onderweg zien we langs de weg een echte eland. Wat zijn dat grote beesten! Helaas de camera niet paraat. We lunchen bij de High Falls, de eerste van drie watervallen die we vandaag bekijken. Tussendoor zien we in White River een plastic beeld van Winnie the Pooh, blijkt dat de beer die de inspiratie was voor de naam Winnie the Pooh afkomstig was uit White River. Zo leer je weer allerlei dingen die je helemaal niet wil weten…..

Waterval nummer twee vandaag, de Mink Creek Falls, blijkt aardig verstopt. Maar na een lastige klim worden we beloond met een prachtig uitzicht op de waterval.

Tot slot van de dag bekijken we bij Terrace Bay de Aqusabon Falls & Gorg. Een smalle waterval die diep in een kloof dendert.

We overnachten op een parkeerplaats aan het water van Lake Superior. Een prachtig plekje en ’s ochtends maken we eerst een mooie wandeling met Hannes.

Het is wat nevelig, maar de rit langs de kust is erg mooi. Onderweg weinig bezienswaardigheden. Bij Nipigon een bijzondere brug, verder een heuvelachtig boslandschap. Iedere dag zoveel kilometers op de Trans Canadian Highway begint ons een beetje op te breken, het wordt wat saai…

Vandaag, 5 juni, nog één lange dag voor we Winnipeg bereiken. Opnieuw een lange rit door bossen, langs meren en zo nu en dan een dorp of een stadje. In één van die stadjes (Dryden) een standbeeld van een enorme eland….

De lucht is nevelig en soms ruikt het wat branderig. We zijn in de buurt van één van de vele bosbranden die Canada teisteren. Gelukkig hebben we er geen last van, maar de luchtkwaliteit is erg slecht en de zon is versluierd door de rook.

Het laatste stuk voor Winnipeg verandert het landschap ineens naar een landbouwgebied. De eerste helft van de Trans Canadian Highway zit er op. Morgen gaan we Winnipeg bekijken en dan op weg naar de Canadese Rocky Mountains.