Hoezo druk en veel mensen? We volgen de blog van reisvrienden die op dit moment in China zijn….. dat zijn pas mensenmassa’s en drukte!!! Toch, gevoelsmatig, vinden wij het hier druk, te druk! Campings zijn overvol en de overflow camping huisvest dagelijks meer dan 100 campers, caravans, busjes en soms ook prachtige vrachtwagens…

Zondag 17 juni rijden we terug naar Banff. We vinden nog net het laatste plekje op het parkeerterrein voor RV’s en lopen Banff in. Het is net een wintersportdorpje met veel houten chaletachtige gebouwen, restaurants en terrassen. Druk! Veel mensen op straat.

Kruispunten hebben hier vaak een bijzonder voorrangssysteem. Iedereen moet stoppen bij het stopbord en mag verder op volgorde van aankomst….. Voetgangers gaan altijd voor! En het werkt ook nog!

Bij het Informatiecentrum kopen we dagkaartjes voor de bus en gaan op pad naar Sulphur Mountain. Daar kun je met de gondel omhoog. Het uitzicht over de Rocky Mountains en Banff moet fantastisch zijn. Je moet er wel 90 Canadese dollars per persoon voor neertellen en dan ben je pas de volgende middag aan de beurt….. Niet dus, gaan we niet doen.

We wandelen wat rond en gaan weer met de bus terug naar de Bow River die door Banff loopt. Vandaar lopen we naar de Bow Falls.

Vervolgens met de bus naar de Cave & Basin Historical Site. We missen alleen de halte. Pas wanneer de buschauffeur vraagt of we de rit nogmaals willen doen komen we erachter…. Dus stappen we uit en halen Hannes en de camper op.

Eerst een lekker ijsje en dan met de auto opnieuw naar de Cave & Basin Historical Site. Dit was de eerste bron (onder de grond) die in Banff geëxploiteerd werd als thermen. Nu is alles zoveel mogelijk in de oude staat terug gebracht en het zwembad gesloten.

We rijden terug naar de Lake Louise Overflow en zoeken weer een plekje. Frans pompt met de compressor één van de achterbanden op die toch wel wat zachtjes is.

Volgende ochtend vroeg op weg naar Lake Loise, is maar zo’n 10 km, maar direct zien we al borden dat alle parkeerplaatsen vol zijn. We worden verwezen naar de park & ride bij een wintersportcentrum.

Daar verzorgt Canadian Parks een shuttle service naar Lake Louise. Alleen had je dat al lang van te voren moeten boeken. Het alternatief is de commerciële sector. Dat is een ietwat ander prijskaartje… Lake Louise is volgens de reisboeken bovendien super toeristisch. Lake Moraine zou mooier en minder druk moeten zijn, maar je mag er niet zelf heen rijden. Dus nemen we toch maar de commerciële (dure) shuttle. En het is de moeite waard. Na drie kwartier in de bus zien we een adembenemend groenblauw meer.

Werkelijk fantastisch! Als je alle mensen wegdenkt een sprookjesachtige omgeving. Eerst klimmen we omhoog om het uitzicht te bewonderen.

We lopen de minder drukke trail langs het meer. Prachtige uitzichten over het meer, de omringende bergen en de gletsjers.

Wachtend op de bus terug slaat het weer ineens om.

Terug rijden we een stukje over de A1, de oude weg naar Banff. Dit zou de plek moeten zijn om dieren te spotten, enige wat wij spotten is een trein….

Terug op de Lake Louise Overflow repareert Frans eerst de waterpomp (slangen zijn losgetrild).

Maandag 16 juni. Vandaag staat een prachtige route door het Kootenay National Park op het programma, maar eerst bezoeken we de Johnston Canyon. We zijn vroeg (9 uur) dus we kunnen nog parkeren. We lopen de 1,5 km naar de Lower Falls via een pad dat als het ware opgehangen is aan de wand van de kloof. Mooi!

Op de terugweg komen de eerste busladingen toeristen ons tegemoet. Loont wel om vroeg te zijn! We rijden verder over een prachtige route dwars door de Rocky Mountains naar Radium Hot Springs en vervolgens naar Invermere.

We hebben afgesproken met Egbert, mijn neef die al zo’n 40 jaar in Canada woont. Hij woont met zijn vrouw Rosa op een prachtig plekje buiten Invermere. Zelden zo’n mooi huis met zo’n prachtig uitzicht gezien!

Gezellig een paar uurtjes gekletst en toen weer verder. Plan was om het rondje terug naar Lake Louise niet helemaal af te maken en vlak bij Golden te overnachten op de Hoodoo Campsite in het National Park Kootenay. Blijkt helaas gesloten dus toch maar weer door naar de Lake Louise Overflow.

Dinsdag 17 juni. Vandaag gaan we de beroemde Icefields Parkway naar Jasper rijden. Een prachtige 230 km lange panoramaroute met langs de weg meer dan 100 gletsjers, turkoois groene meren en watervallen. Onderweg vele uitzichtpunten en korte wandelingen. Eerste stop is op Bow Summit de Peyto Lake Overlook. Een steil pad omhoog brengt ons bij een prachtig uitzichtpunt over de Mistaya rivier, Peyto meer en de Peyto gletsjer.

Weer terug bij de auto rijden we verder naar Mistaya Canyon. De rivier baant zich hier een weg door een smalle kloof en dat levert mooie doorkijkjes op de rivier en de door het water afgesleten rotsen op.

Het volgende uitzichtpunt is Howse Valley. Hier hebben we weids uitzicht over de Noord Saskatchewan vallei, de Howse vallei en de bergen.

Dan komt het hoogtepunt van de Icefield Parkway, de Colombia gletsjer. We lopen naar boven langs de bordjes waar aangegeven staat tot waar de gletsjer door de jaren heen gelegen heeft. Verbijsterend om te zien hoeveel terrein de gletsjer in de laatste honderd jaar heeft prijsgegeven. We komen niet echt bij de gletsjer (op zo’n 200 m). Als je echt op de gletsjer wilt staan had je tijdig een ticket voor een busritje op het ijs moeten reserveren.

Wanneer we terug lopen naar de auto zien en horen we ineens aan de zijkant van de gletsjer een lawine met donderend geweld naar beneden komen. In dit gedeelte zijn gelukkig geen mensen. Later horen we dat op dezelfde dag elders in het park 2 mensen omgekomen zijn bij een steenlawine. De natuur is nooit vanzelfsprekend!

Wij rijden door naar Jasper. We hebben hier een camping kunnen boeken voor 2 dagen. Pffff gelukt! Zo’n 25 km voor Jasper komen we in het gedeelte waar vorig jaar een enorme bosbrand heeft gewoed. Troosteloos en zo triest. Toch is het de natuur….

Ook de camping waar we geboekt hebben is afgebrand. De voorzieningen zijn hersteld, maar we staan tussen de afgebrande stronken. Haast een apocalyptische wereld. Gek genoeg is het hout in de verbrandde stammen nog prachtig wit en niet aangetast…. Ook de dieren zijn weer terug. Hannes staat vol verbazing te kijken naar een bezoeker op onze plek…..

Minder leuk is dat we wat problemen met de camper hebben. Een van de achterbanden loopt langzaam leeg en is waarschijnlijk lek. Daarnaast doet onze koelkast het niet meer op gas. Wel op 12 volt als we rijden en wel als we aangesloten zijn op elektriciteit, maar dus niet als wij vrij staan zonder voorzieningen (en dat is meestal!) Heel vervelend! Contact opgenomen met de dealer in Nederland. Misschien heeft die een oplossing… Morgen op zoek naar een garage voor de lekke band en misschien weet die iemand die ons kan helpen met het gas.

Woensdag 18 juni. Vanochtend eerst naar de receptie van de camping of we een plek kunnen krijgen met elektriciteit. Lukt helaas niet op onze camping, maar wel op een camping een stukje verder weg. Dat geregeld op pad naar de garage.

Daar wordt een forse bult op de band geconstateerd… hadden we niet gezien en dat had heel vervelend kunnen aflopen bij een eventuele klapband. Die band kan dus niet meer gerepareerd worden. Eén (we hebben er twee) van onze reservebanden wordt onder de auto gezet. Terwijl we wachten bezoeken we met Hannes het nabijgelegen hondenpark. Kan hij even rennen (en liggen).

Voor ons gasprobleem worden we verwezen naar een ander bedrijf, maar die kan ons helaas niet helpen. Terug naar onze nieuwe campingplek en aan de stroom. Helaas een veel minder mooie plek op het asfalt, maar wel met uitzicht op de rivier.

De volgende ochtend is onze gerepareerde band helaas weer bijna leeg. Terug naar de garage waar ze constateren dat de velg lek is. Er zit een gaatje in. Hoe dat kan??? Dus het andere reservewiel onder de auto en we kunnen weer rijden. Terwijl we wachten lopen we even Jasper in. Best een gezellig stadje.

Frans op pad om de gasfles te laten vullen en wat balletjes te gooien met Hannes, ik naar de wasserette. Twee uur later pikt Frans mij weer op. Hij heeft drie kwartier voor het spoor staan wachten op een eindeloze goederentrein en is nu definitief allergisch voor treinen…. ’s Avonds gaan we met de bus Jasper in en eten met Gisele en Inieh,  Duitse reizigers die we onderweg in Canada regelmatig tegengekomen zijn. Gezellig even bijkletsen met een pilsje en een hapje eten.

Vrijdag 20 juni. Het regent en het is somber weer. We vertrekken naar Grande Prairie. Frans heeft daar een paar adressen gevonden waar we misschien geholpen kunnen worden met ons gas probleem. Onderweg zien we in de regen ineens bij een parkeerplaats een prachtige elk staan. Die moet op de foto. Het lijkt alsof hij het gewend is, want hij blijft gewoon staan.

We rijden via Highway 40. Doet ons terugdenken aan Ruta 40 in Argentinië….. wel een hele andere omgeving en weg! Het weer wordt langzaam beter en het is een mooie route.

In Grande Prairie aangekomen rijden we naar de Thetford dealer (merk van onze koelkast) die Frans via internet gevonden heeft. Mc Govern’s RV and Marine blijkt een schot in de roos. Hoewel wij op vrijdagmiddag 4 uur aankomen nemen ze alle tijd voor ons. Het gassysteem van de koelkast in onze Europese auto is natuurlijk volledig nieuw voor hen. De technische chef toont veel kennis van zaken dus dat schept vertrouwen. Na anderhalf uur van alles proberen geeft hij aan maandag verder te willen zoeken. Ok, dat was niet gepland, maar het is ons heel wat waard als het gerepareerd kan worden, dus we besluiten de camping in Grande Prairie op te zoeken. Het wordt de Koa net buiten de stad. Een mooi plekje met elektriciteit.

Zaterdag een luie dag. We doen boodschappen. Gaan kijken bij Canadian Tire naar een nieuwe band en velg. Hebben ze niet op voorraad maar kan wel besteld worden en dat kost een paar dagen. We kijken ook alvast naar koelboxen op 12 volt. Ons alternatief als de koelkast niet gerepareerd kan worden…. ’s Avonds lekker gebarbecued.

Zondag nog zo’n lekkere luie dag. Soms is het toch ook best fijn om niets te doen….

Maandag is d-day. Om 9 uur staan we opnieuw bij Mc Govern’s Rv and Marine.

Terug naar Mc. Govern’s RV and Marine en Kevin heeft inmiddels tijd voor ons. Samen met Frans en nog een monteur zijn ze 2 uur bezig. Ik zit ondertussen met Hannes in de winkel en wordt aangenaam beziggehouden door de verschillende medewerkers die allemaal Hannes willen aaien, willen weten waar we vandaan komen en waar we heen gaan….. Kortom, super vriendelijk. Dan komt de baas vertellen dat het GELUKT IS!!! WE HEBBEN WEER GAS!!! Blijkt toch een probleem van vervuiling geweest te zijn. Met name de brander zat volledig verstopt en ondanks dat deze verschillende keren schoon geblazen is met perslucht bleef deze in eerste instantie verstopt. Maar de aanhouder wint…. Super blij dat het opgelost is. Zijn we weer vrij om te gaan en te staan waar we willen, onafhankelijk van stroom en dus campings….

Vervolgens de gerepareerde velg opgehaald en met de band afgeleverd bij TireCraft. Zij monteren de band weer op de velg. Kortom, onze dag kan niet meer stuk. 3-0 voor ons terwijl rekening hielden met 0-3. Maar het is natuurlijk ook onze geluksdag…. 23 juni 2025…. Vandaag zijn we 30 jaar getrouwd!!! We vieren het op het Saskatchewan Island Provincial Park met een lekkere barbecue bij een houtvuurtje….