Van bloody hot (plus 40˚C) in Death Valley naar een sneeuwstorm (min 7˚C) in Kings Canyon… en dat alles binnen 5 dagen in oktober! Wel met de neus op de feiten gedrukt. Luisteren naar de weerswaarschuwingen. Niet denken ‘zal wel meevallen’…. Niet dus!

Maar even weer terug naar waar we gebleven waren in de vorige blog. Woensdag 1 oktober. We verlaten de mooie Coral Pink Sand Dunes en gaan op weg naar Page.

Vlak voor Page ligt de Glen Canyondam, voltooid in 1966. Een omstreden dam omdat hierdoor de prachtige rotsformaties van de Glen Canyon onder water kwamen te staan (Lake Powel). De laatste jaren is het waterniveau in Lake Powel bijzonder laag door jaren van droogte gecombineerd met een hoog waterverbruik door de omringende steden.

Vandaag is ook dag 1 van de Goverment Shutdown. Dit betekent dat de nationale parken wel open zijn maar bezoekerscentra dicht en georganiseerde activiteiten gecanceld. Dus geen bezichtiging van de Glen Canyondam. Wel heel bijzonder dat er een medewerker van onder een partytent voor de ingang van het bezoekerscentrum folders en informatie uit deelt…..

Verder. We hebben besloten niet naar de Lower Antilope Canyon te gaan. Onze herinneringen aan het bezoek 15 jaar geleden zijn zo bijzonder dat we dat niet willen laten verpesten door de verhalen die we nu horen over mensenmassa’s die door de canyon geperst worden. In plaats daarvan bezoeken we Horseshoe Bend. Een bocht in de Colorado Rivier in de vorm van een hoefijzer. Hoezo druk? Bussen vol toeristen en uiteraard moet iedereen in 20 verschillende posities poseren balancerend op de rotsen voor het uitzicht…. Maar we hebben het gezien en het was mooi….

Door naar de Grand Canyon. We zijn later dan gedacht en het is al bijna donker als we een BLM plek vlak voor de ingang van het park oprijden. We zien nog net een mooi vlak plekje en we staan!

De volgende ochtend zijn we al om 9 uur bij Desert View. Hier staat een prachtige wachttoren in Hopi stijl met replica’s van originele rotschilderingen.

Onze eerste blik in de Grand Canyon. Groot, breed en hele vage kleuren.

We rijden verder richting van de Grand Canyon Village en parkeren de auto bij het Bezoekerscentrum (dicht). We lopen een stuk over de Rim naar Yavapai Point en pakken de shuttle naar Yaki Point. Mooie vergezichten over de canyon.

De auto weer opgehaald even rondgekeken in Village en terug naar Desert View Campground. Hier hebben we een plekje kunnen reserveren voor 2 nachten. Vanaf de camping is een mooie trail (mag met Hannes) naar de Rim. Prachtig uitzicht over de Grand Canyon!

De volgende dag bekijken we met de shuttle bus de uitzichtpunten ten westen van de Grand Canyon Village (mag je niet met de auto komen) en lopen een stukje Rim. Mooi, maar eigenlijk zijn we niet zo onder de indruk. Het is veel hetzelfde (of we zijn gewoon straalverwend met alles wat we al gezien hebben….)

Onderweg…..

Zaterdag 4 oktober, we bekijken onderweg nog wat viewpoints en rijden dan het park via de zuidelijke ingang uit naar Williams.

We komen op de beroemde Route 66. Williams is een leuk stadje helemaal in het teken van Route 66. We vinden een prachtig oud ‘troep’ winkeltje met mannetjes in kostuum.

Over de oude Route 66 rijden we naar Seligman, ook zo’n dorpje in de ban van Route 66. We overnachten bij de Grand Store. Langs de weg veel mooie (oude) auto’s en een stukje wild west geschiedenis.

We eten bij de Roadkill Saloon met een lekker maf uithangbord ‘you kill it we grill it’. Maar ze grillen prima! Zo lekker dat we de volgende ochtend hier ook ontbijten. Ze hebben pancake’s met fruit!!!

We rijden verder over Route 66 tot Kingman. Onderweg herinnert weinig meer aan het verleden. Bij Kingman komen we de drukke I-93 op naar Las Vegas. Vlak voor Vegas stoppen we bij de Hoover Dam. Na een grondige controle van de auto (alles moet open) mogen we doorrijden de dam over.

Is wel grappig. Ik ben op het ogenblik het boek Wisselwachter van Geert Mak aan het lezen. Daarin wordt verhaald hoe de recessie en de enorme werkloosheid in Amerika in de jaren 30 aangepakt werd door allerlei door de overheid gefinancierde projecten op te starten. Voor ‘a dollar a day’ bood de overheid weer toekomstperspectief. De Hoover Dam (gerealiseerd tussen 1931 en 1936) was zo’n project. Door de dam is Lake Mead ontstaan, maar ook hier (net als Lake Powel bij de Glen Canyondam) is het waterpeil verontrustend laag. Zo laag dat recentelijk een aantal maffia slachtoffers gedumpt in auto’s of met een blok beton teruggevonden zijn. Las Vegas is dichtbij…..

In Las Vegas hebben we een plekje gevonden op King’s Row. Een camping met veel vaste bewoning en bewaking. Veilig dus en we kunnen Hannes met een gerust gevoel in de auto laten. Tenminste….. het is bloedheet en we staan in de volle zon. Overdag kunnen we Hannes hier niet achterlaten, maar gelukkig gebeurt het in Las Vegas vooral ’s nachts. Met een Uber gaan we de stad in. Hij zet ons af in de kelder van Ceasar’s Palace (is net een bus station daar in die kelder….) en we hebben even moeite om door de Casino zalen de Strip te vinden. De Strip is de 7 kilometer lange weg met aan weerszijden de meest prachtige, absurde en fantastische Casino’s en Hotelcomplexen.

In 2009 waren we hier al eens en toen hebben we met veel plezier rondgelopen en onze ogen uitgekeken. Tijden veranderen… Alles is volgebouwd en je kunt amper over de Strip lopen. Je wordt via luchtbruggen over de straat heen de casino’s in gedrukt…. Zelfs de prachtige waterfonteinen van het Bellagio zijn alleen nog vanaf de zijkant te bewonderen. De voorkant is helemaal volgebouwd….

Kortom, we lopen een avondje rond, eten in de Irisch Pub van New York New York en dan hebben we het wel gezien. Terug met een Uber naar de camping.

Woensdag 8 oktober. We laten de neon lights en de herrie van Las Vegas achter ons en rijden richting Red Rock Canyon State Park. Wonderwel is het Bezoekerscentrum open (de State Parks vallen onder de Staat en niet onder de Nationale Overheid). We krijgen wat goede tips en maken een rondje door het park. Mooi, maar niet heel bijzonder.

Door naar Death Valley. Vlak voor het park slaan we een zijweg in naar een oude mijn. Prima camperplek! En mooi stil na alle drukte van de afgelopen dagen.

De volgende ochtend rijden we om 9 uur het park in naar Dantes Hell. Prachtig uitzicht over Badwater en de zoutvelden.

Blij dat we dit gedaan hebben want verder op komen we er achter dat de afslag naar Badwater, Artist Palet en de Golden Canyon (het mooiste gedeelte van het park) afgesloten zijn in verband met overstromingen. Huh, in Death Valley???? Maar dat kan dus ook, gisteren zagen we vlak voor Death Valley Junction ook al plassen langs de weg. Gelukkig kunnen we wel kijken bij Zabriskie Point. Eén van de mooiste uitzichtpunten in Death Valley over prachtig gekleurde rotsformaties.

Onderweg naar de westelijke uitgang van Death Valley komen we langs Harmony Works (de oude Borax mijnen), Mesquite Flat Sand Dunes en we lopen een stukje van de trail naar Mosaic Canyon.

Dan is het goed. Het is te warm en we rijden door de bergen Death Valley weer uit naar Lone Pine. Daar vinden we een plekje op Portugiese Joe Campsite. We hebben mazzel want eigenlijk is de hele camping afgehuurd voor een paardenfestijn, maar de organisator vindt nog een plekje voor ons tussen de paarden….

Vrijdag 10 oktober. Het waait knetterhard als we over Hwy 395 naar de Tioga Pass rijden.

We zijn net op tijd, want de verwachting is dat half oktober de pas dicht gaat. Op de Tioga Pass prachtige herfstkleuren.

Verrassend genoeg geen toegangscontrole bij de entree van Yosemity NP (shutdown) en dus is het druk in het park. We hadden al gehoord dat veel mensen gebruik maken van de situatie om het park te bezoeken. We rijden een prachtige route langs Tuolumne Meadows (grijze deegklompen steen), Porcupine Flat, White Wolf, etc. naar de noord westelijke ingang van het park. Daar, net buiten het park, vinden we een prima BLM plekje voor de nacht. Het is koud!!!

Volgende ochtend een mooie rit naar beneden naar de Valley.

Druk!!! Overal waar het kan en niet kan staan auto’s. We hebben mazzel met een vrije RV plek bij Curry Center en nemen de bus de Village in. Veel is dicht vanwege de Shutdown. We kopen lunch en willen picknicken bij de Yosemity Falls. Dat hebben meer mensen bedacht. We lopen in file naar de waterval!

Niet leuk voor lunch dus verder met de shuttle naar de El Captan picknick plek met zicht op de (klim)bergen.

Lekker gelunched en toen verder met de shuttle…… Na ongeveer een uur komt er eindelijk weer een bus. Bomvol, maar we mogen mee. Terug bij de auto blijken we helemaal ingebouwd. Wij niet alleen, het hele rijtje RV’s is vastgezet. Mensen hebben gewoon hun auto erachter geparkeerd! Het is al gemeld en de auto’s worden weggesleept, maar wanneer???? Met veel geluk en gemanoeuvreer lukt het ons toch eruit te komen. Dit zijn toch echt on-Amerikaanse toestanden en heeft alles te maken met de Shutdown. We rijden in file terug naar ons BLM plekje voor de nacht.

De volgende ochtend rijden we het park weer in naar Glacier Point. Mooie route door de bossen in herfstkleuren.

Vlak voor Glacier Point rijden we vast in een parkeerfile.

Het is het einde van de weg met een grote parkeerplaats, waar je doorheen moet om weer terug te kunnen rijden (éénrichtingsverkeer)…. Alles is vol dus zit het vast…. De RV plekken zitten aan het einde en er is er één vrij…. Even tegendraads tegen het verkeer in gereden naar de parkeerplek…. We staan! Samen met Hannes aan de wandel naar Glacier Point. Prachtig uitzicht op de Half Dome, de watervallen en de Valley zelf. Gelunched met uitzicht.

We zien op de winkel een bordje met de aankondiging dat ze vanavond vroeg sluiten in verband met de te verwachten sneeuwval…… we lachen erom, dat kan toch niet…..

We halen de auto weer op en rijden door naar de zuid uitgang van het park bij Wawona. Opnieuw een prima BLM plek net buiten het park.

Maandag 13 oktober. Vanochtend eerst nog even weer terug het park in naar de Mariposa Grove of Giant Sequoias. Maandagochtend, maar toch al weer druk. En koud!!! We rijden met de shuttle het bos in en lopen de prachtige Grizzly Giant Trail.

Er stonden hier rond de 500 mammoet bomen, maar in 20/21 is zo’n 20% bij brand verloren gegaan. In het bos dan ook erg veel verbrande en omgevallen bomen. Mooie wandeling. Veel chipmunks (eekhoornmarmotten) en zelfs herten.

Terug bij de auto bij Wawona getankt en de achterbanden bijgepompt. Rechts achter is verontrustend leeg!!! Dan verder naar Kings Canyon NP. Een saaie rit, maar het laatste stuk wel weer erg mooi.

Het motregent en er is weinig zicht. Het is koud! Voor vannacht wordt wat sneeuw verwacht, maar dat zal wel meevallen. Niet dus!!! We staan op 2000 m hoogte vlak voor de ingang van het park op een BLM plek en we worden ’s ochtends wakker in een pak sneeuw!!! In de loop van de nacht is de regen overgegaan in sneeuw en er ligt zeker 10 cm en het sneeuwt nog steeds!!! In het vervolg geloven we de weerberichten…

Gelukkig hebben we de 4×4!  We glibberen heel langzaam naar het bezoekerscentrum. Dicht uiteraard, maar bij de Grand Store vertelt de winkeldame dat de route naar de vallei te doen is met onze 4×4 als we maar heel langzaam rijden. Heel voorzichtig met 25 km per uur ploegen we door de sneeuw naar beneden. Na ongeveer een half uur zijn we op 1600 m en gaat de sneeuw over in regen. Pffffff gered… Kings Canyon NP laten we voor wat het is, we gaan naar de kust. Naar de zon! Als we tanken ontdekken we dat onze band rechts achter weer veel zachter is. Balen! Op zoek naar een garage. In Dinuba wordt de band gewisseld. Velg nummer 3 (de laatste originele Mercedes velg) blijkt lek. Zo blij dat we in Grand Junction 2 nieuwe velgen besteld hebben!!! Binnen 15 minuten rijden we weer verder op één van onze nieuwe (Chinese) velgen…. Hebben nu nog 1 reserve….

Rond 5 uur rijden we Morro Strand State Beach Campground op. Mooi plekje aan het strand.

Morgen blijven we hier een dagje. Even bijkomen. Verderop ligt een mooi hondenstrand waar Hannes lekker kan rennen.

Donderdag 16 oktober. Strandverhuizing vandaag. Van Morro Bay naar Mugu Point – Sycamore Canyon. Een prachtige rit over Hwy 101 en 1. Eerste deel door landbouwgebied (groente, fruit en druiven) rond Lombok en dan langs de kust.

We hebben hier 3 dagen een plekje in de canyon met aan de overkant van de weg een mooi strand. Lekker genieten van even helemaal niets. Vieren mijn verjaardag met een lekker etentje aan het strand. Voor de rest lekker op het strand zitten. Beetje lezen, kijken naar de spelende dolfijnen in zee (zijn wel heel groot, toch misschien orca’s?) en genieten van de ruige zee.

Zondag 19 oktober. We besluiten er nog een dagje aan vast te knopen. Wel op een andere camping, Thornhill Broom Campground. Nu pal aan zee! Prachtig plekje.

Morgen weer op weg voor het serieuze reiswerk…. Op weg naar Joshua Tree NP.