Strand, de zee…. Trekt ons toch altijd weer. Ditmaal de Golf van Mexico (oeps, Amerika). Eindeloze zandstranden, heel veel vogels, prachtige zonsondergangen…. Wij kunnen er niet genoeg van krijgen en we doen het rustig aan.

Maar eerst terug naar Big Bend National Park. Zondag 2 november. Vannacht is hier de wintertijd ingegaan, dus we hebben een uurtje extra. Vandaag een lange saaie rit langs de grens met Mexico.

Onze visa worden opnieuw gecontroleerd door de Border Patrol en vlak voor we onze overnachtingsplek aan het Amistad Reservoir bereiken rijden we een file in. Autobrand, alle verkeer is stilgelegd. Wel grappig dat mensen gewoon hun campingstoeltjes uit de auto pakken en op de weg gaan zitten! De zon gaat bijna onder als we een prachtig plekje met zicht op het meer uitzoeken. We besluiten hier een dagje extra te blijven. Klusjes dag en tijd om de blog bij te werken.

Dinsdag 4 november. Opnieuw een lange saaie dag on the road. Texas is groot, echt groot! Enorme uitgestrekte vlaktes met zo nu en dan wat landbouw.

Aan het einde van de middag rijden we San Antonio binnen. We hebben een camping uitgezocht vlak bij een bushalte naar het centrum. Wel even slikken als we de prijs horen, maar ja, dat hoort erbij als je een stad wilt bezoeken. Zal ons hier in het zuiden nog wel vaker gebeuren. Maar dan hebben we ook van alles! Van fitnesruimte met apparatuur, yogastudio tot zwembad met hottub…. Allemaal dingen waar we geen gebruik van maken…. Maar we hebben een mooi plekje in de schaduw en dat is voor Hannes van belang als we de volgende ochtend de stad in gaan. Het is warm, zo’n 30 graden.

De bus zet ons af op drie blokken van de Alamo. De toeristische trekpleister van de stad. In 1836 probeerde Texas het Mexicaanse juk af te werpen. In het 10-daags beleg van de oude missiepost Alamo door de Mexicaanse troepen vochten 200 man tot de dood tegen 6000 Mexicanen. De kreet ‘Remember the Alamo’ was de strijdkreet waarmee een paar maanden later de Texanen de Mexicanen overwonnen en Texas deel ging uitmaken van de VS. De grens werd de Rio Grande rivier.

We lopen rond met een audiogids en luisteren naar de verhalen over wat er gebeurd is. We bekijken de oude missiekerk en het museum, zien een indrukwekkende film over het beleg en een mooie maquette hoe het fort met missiepost er in die tijd uitzag.

Daarna lopen we naar de Riverwalk. De rivier de San Antonio kronkelt zich door de stad en langs de oevers lopen wandelpaden. In het centrum prachtig begroeid met planten en grote bomen. Heel veel terrasjes, met erachter restaurantjes en hotels. Leuk om rond te wandelen, maar wel heel toeristisch. Kijken en bekeken worden vanaf de terrasjes. Ook wij doen lekker mee met een pilsje. Dat is het voordeel dat je met de bus weer teruggaat….

Donderdag 6 november. We verlaten het drukke San Antonio en rijden naar het zuiden. Langs Corpus Christi naar Padre Island, een schiereiland voor de kust. Vroeg in de middag rijden we Malaquite Beach Campground op. Net op tijd om het laatste plekje op de eerste rij in de duinen in te pikken. Blijken een uit Nederland afkomstige buurman te hebben. Gezellig! Het is echt een super plekje. Direct aan het strand en een prachtige omgeving.

Uiteindelijk blijven we hier vier nachten. Zalig! Hannes mag op het strand en de meeste honden lopen los. Hannes ook, totdat hij op dag 2 weer achter de vogels aangaat…… Jammer dus. Einde vrijheid!

Maandag 10 november. Tijd om op te breken. We rijden langs de kust naar Port Aransas.

De veerboot brengt ons naar het vaste land en langs de kust gaan we verder naar Magnolia Beach. Een door iedereen geroemde vrije plek waar je pal aan het strand kunt staan…. Wij vinden het eigenlijk niet meer dan een kale strandboulevard, maar goed, we zijn verwend op Padre Island! Opvallend hier de prachtige houten huizen op palen (in verband met stormen en overstromingen).

De volgende ochtend rijden we verder langs de kust naar Galveston. Ook hier weer van die mooie huizen in allerlei kleuren. Vooral op de eerste rij aan het strand moet het een geweldige plek zijn om te wonen!

We kijken even met de auto op het strand. Je mag hier rijden en overnachten op het strand. Wel voor eigen risico! Het strand is vrij smal en er wordt gewaarschuwd heel goed op te letten bij vloed…..

We nemen het risico niet en overnachten op Jamaica Beach, Galveston Island State Park. Ook hier mag Hannes lekker op het strand.

Woensdag, 12 november. Space Center Houston. We laten ons verwonderen over de geschiedenis en toekomst van de ruimtevaart. Blikvanger bij binnenkomst is wel de shuttle carrier aircraft en de eigenlijke shuttle, de Independent.

Verder natuurlijk ook in de Starship Gallery het Skylab, de Apollo 17, een replica van de maanlander en de maanbuggy. Heel indrukwekkend om dit allemaal in het echt te zien.

Een treintje brengt ons naar het Rocket Park. Daar ligt een Saturn V raket. 111 meter lang opgedeeld in 3 delen. Ieder deel heeft zijn eigen motoren voor de specifieke verbrandingsfases. Wat een enorme bak brandstof gaat hier de lucht in en verdampt in luttele minuten…. We krijgen een uitgebreide uitleg van iemand van NASA. Heel erg interessant!

Terug in het Space Center kijken we naar de Artemis, de toekomst eerst opnieuw naar de maan en dan naar mars. Maar hier is minder te zien. Zijn natuurlijk ook allemaal ontwikkelingen die gaande zijn.

We rijden Houston uit over de I-10 richting New Orleans. We overnachten in een park dicht bij de snelweg. Veel herrie dus! Volgende dag een lange dag op de I-10. Weinig aan zo’n dag op de snelweg, maar soms moet het even om een afstand te overbruggen. Onderweg bruggen…..

We rijden Louisiana in en slaan af naar Morgan City. Daar is het Rig Museum. Een olieplatform dat nog in authentieke staat is en bezichtigd kan worden. We overnachten op een camping aan het meer. Hier zien we de eerste moeras cipressen en eiken behangen met Spaans Mos.

’s Ochtends om 10 uur staan we klaar voor de rondleiding over het olieplatform door Mr. Drill…. Een zeer enthousiaste gids die ons alles verteld over hoe het leven en het werk er op een olieplatform uitziet.

Mr. Charlie Rig was van 1954 – 1986 in gebruik in de Golf van Mexico en doet nu dienst als museum en als opleidingsplatform. 67 meter lang, 22,5 meter breed, 2 verdiepingen woongedeelte en een bemanning van 58 mensen. Het olieplatform kon gebruikt worden tot een diepte van 12,5 meter en was de eerste van zijn soort die verplaatst konden worden.

Tegen 12 uur rijden we verder op weg naar New Orleans.

We hebben een camping uitgezocht aan een jachthaven met shuttle service naar het centrum. Om 5 uur gaan we met de shuttle de stad in naar de French Market. We lopen naar Bourbon Street langs prachtige oude huizen met gietijzeren balkonnetjes en veranda’s, vaak mooi beplant.

Bourbon Street is DE feeststraat met de ene na de andere kroeg en restaurant met live muziek. Het is gezellig! De sfeer is gemoedelijk en feestelijk. We wandelen wat rond, drinken wat, eten wat en genieten van de live muziek, van jazz tot blues tot rock & roll.

Om half negen brengt de shuttle ons weer terug naar de camping. De volgende ochtend gaan we om 10 uur opnieuw met de shuttle mee. Nu New Orleans bij dag. We stappen op de Hop On Hop Off en laten ons door New Orleans rijden onder begeleiding van een gids.

Zo komen we langs Begraafplaats Nr.1 (oudste begraafplaats van New Orleans) en het Garden District. Deze wijk is gebouwd op een voormalig plantage. Prachtige houten huizen met veranda’s, ijzeren balkons, volop in het groen.

We stappen uit bij de Mississippi. Kijken rond bij de radarboten, zoals die vroeger op de rivier voeren.

Lopen verder langs het water naar Jackson Square. Hier veel kunstenaars en opnieuw live muziek. Krijg het aan de stok met een muzikant die geld wil voor een foto…. Ondertussen maakt Frans een prachtig foto van de man…..

Kijken even binnen in de St. Louis Cathedral (18^e eeuw met mooi glas in lood). Lunchen bij het beroemde Café du Monde. Beignets met koffie van koffie en cichorei (enige wat je daar kunt krijgen).

Daarna verder over de French Market, Royal Street met mooie winkeltjes en galerijen, naar Bourbon Street. Zelfs overdag druk met mensen en live muziek! We hebben genoten van New Orleans. Echt een leuke stad!

Zondag 16 november. We verlaten de camping en rijden eerst nog een stukje terug naar Destrehan Plantation uit 1787. Gebouwd in Frans Koloniale stijl door een slaaf (vakman in metselen en timmeren) met nog 8 andere slaven in 3 jaar tijd. Alle materialen werden lokaal vervaardigd (bakstenen uit de klei van de Mississippi en balken uit de eikenbomen).

We krijgen een rondleiding en horen dat de Destrehan Plantage oorspronkelijk een indigo plantage was (blauwe verfstof gewonnen uit de indigo plant) met ca. 15 slaven. Later werd het een suikerrietplantage met ca. 200 slaven. Opvallend is de inventaris lijst waarop slaven met naam, herkomst, leeftijd, kenmerken/beroep en waarde vermeld staan. Rondom de plantage enorme eiken met Spaans Mos.

Terug naar New Orleans en verder langs de kust, met prachtige koloniale huizen, lange bruggen en toeristische stadjes.

We overnachten op Point Park Pascagoula op een parkeerplaats. Het is zondagavond, warm en het wordt dus een vrij onrustig nacht. ‘s Ochtends stoppen we vlak buiten Pascagoula bij de Gulf Coast Gator Ranch. Oorspronkelijk een alligator boerderij, maar nu een opvang voor alligators. Alle dieren die ergens overlast veroorzaken worden hier geplaatst. Zonder dat er een vergoeding tegenover staat overigens!

Naast opvang is het nu vooral een toeristische trekpleister met airboat moeras tours. We praten uitgebreid met Dave, onze gids. Tijdens de overstromingen van orkaan Katrina zijn 250 alligators over de hekken verdwenen in de omliggende moerassen. Er zijn slechts 20 teruggekomen! Nu zijn er in de opvang ca. 90 dieren. We maken een mooie tocht door het moeras. Zien 3 alligators, wat schildpadden en witte vogels. Maar wat de tocht spectaculair maakt is wanneer de boot op snelheid door de moerassen spuit. Leuk!!! Beetje nat geworden, maar dik lol!

Kijken nog even rond op de opvang zelf. Hier liggen gigantische alligators van wel 5 meter lang die ongeveer 60 jaar oud zijn. Het is nu winterperiode dus de alligators zijn heel rustig (water is voor hen te koud, dat betekent dat ze niet eten omdat ze dat dan niet kunnen verteren). Wat een enorme beesten!

Weer verder in de auto langs de kust via Mobile naar Fort Pickens NP.

We moeten een tolbrug over, maar daarvoor heb je een tolvignet nodig. Ondanks 3 pogingen (komen zelfs per ongeluk op een legerbasis terecht!) lukt het niet. Dan maar zonder de brug over. Regelen we later wel. Met een prachtig zonsondergang rijden we naar de camping bij Fort Pickens.

Opnieuw een fantastische strand locatie. Hier blijven we een paar dagen. Daarna verder Florida in.