Griekenland Vasteland Zuid
Zaterdag 3 augutsus, we vertrekken bijtijds van camping Hellas. We willen voordat we de snelweg richting Delphi pakken nog een rondrit over het schiereiland Pilio maken. Wij dachten een uurtje, maar het worden er ongeveer 4. 80 km haarspeldbochten over een bergkam, langs pittoreske bergdorpjes, schitterende baaitjes en zelfs een wintersportgebied. Heel erg mooi, maar wel vermoeiend rijden over smalle steile weggetjes die door de plaatselijke bewoners als parkeerplaats gebruikt worden. Gevolg zo nu en dan forse opstoppingen omdat er geen ruimte voor tegenliggers is.
Na Volos pakken we de snelweg naar Lamia en daar slaan we af naar Delphi. We komen langs Thermopylae. Bekend van de slag om Thermopylae van 480 v. Chr. (de Spartaanse koning Leonidas weet hier een gigantische overmacht een paar dagen tegen te houden). We rijden door een prachtig bergachtig landschap met daartussen diepe dalen met landbouw en heel veel olijfbomen. Tot Delphi blijft het zo. Op de camping worden we verrast met een prachtig uitzicht over de golf van Korinthe. De camping ligt hoog, we denken op zo´n 300 meter en we vinden een plekje met prachtig uitzicht over de baai.
We staan niet onder netten, dus Frans kan tv kijken en ziet de start van de competitie in Nederland. Groningen staat bovenaan!
Ondanks de hoogte blijft het warm en als we zondag 4 augustus met de bus naar Delphi willen is het om half 11 al 33 graden in de camper. Zo kunnen we Sam niet achterlaten. Morgen dus maar de vroege bus om 20 voor acht te nemen (wekker zetten dus!) en vandaag maar weer wasdag en voor Sam een knipbeurt. Vind hij niet leuk! We doen het maar in delen. Zijn kop en staart zijn nu klaar, de rest moet nog.
Maandag 5 augustus. Vroeg opgestaan om de bus naar Delphi te halen. Lukt allemaal prima en om half negen staan we al op de opgravingen van Delphi!
Bijzonder gevoel om zo vroeg te zijn. Er zijn maar heel weinig mensen, de temperatuur is aangenaam en het licht is nog heel helder (later op de dag gaat het licht door de hitte als het ware trillen in de zon).
De opgravingen liggen tegen een heuvel aan en we lopen de ‘heilige weg’ naar boven.
Het is mooi, maar wij zijn toch wel verschrikkelijk verwend in Turkije. Daar is zoveel meer en je mag overal op en bij. Hier is alles afgezet en moet je op de paden blijven. Logisch, maar als je bedenkt dat Frans een rondje gerend heeft in het stadium van Aphrodisias en hier mag je het stadium niet eens in!
Het Orakel van Delphi bevond zich in tempel van Apollo, maar we zien hier niets van terug. Misschien een gat in vloer waar vroeger ‘voorspellende’ dampen door kwamen, maar dat is puur giswerk. We lopen door naar de Marmaria (marmergroeve) waar het heiligdom van Athene Pronoia ligt. De ronde tholos is indrukwekkend. Wat ooit de functie van dit gebouw geweest is?
Dan terug het museum van Delphi in. Daar staan en hangen alle beelden en reliëfs die gevonden zijn in Delphi. Beroemdste beeld is natuurlijk de bronzen wagenmenner, maar er is veel meer moois te zien.
Rond 12 uur zijn we uitgekeken en lopen we het dorp door. De eerstvolgende bus gaat pas om drie uur. We twijfelen, er is een pad binnendoor naar de camping (ongeveer 2,5 km) maar we weten niet waar het pad start. Over de weg is het ruim 4 km en een taxi kan ook maar dan moeten we een km omhoog terug. De man van het benzinestation zegt dat we het pad over een km kruisen en het is allemaal bergafwaarts. Nou…. Het pad hebben we nooit gezien (bleek achteraf ook eerder in het dorp te starten) en we hebben ruim 4 km over de weg gelopen op het heetst van de dag. Niet slim dus!
Vlak bij de camping zien we ineens donkere rookwolken uit de vallei beneden komen. Aan de voet van de bergen naar de golf van Korinthe ligt een enorme uitgestrekte vallei met olijfbomen en hier is brand ontstaan. Het gaat ineens heel hard. Binnen een mum van tijd zijn er door de harde wind meerdere brandhaarden verspreid over de vallei. Blusvliegtuigen vliegen af en aan. Vanaf de hooggelegen camping hebben we als het ware een zitplaats op de eerste rij.
Pas tegen de avond krijgen ze het vuur onder controle en de hele nacht zien we de flikkerende lichten van de brandweer in de vallei. Maar het is best eng te zien hoe snel het vuur zich verspreid! Zeker omdat je weet dat er boerderijen en huizen tussen de olijfbomen staan.
De volgende dag besluiten we verder te trekken langs de kust richting het westen. Er zijn niet veel campings in dit gedeelte van Griekenland, maar wel een paar camperplekken. We rijden naar een camperplek voor Nafpaktos (bij de brug naar de Peloponnesos). Een prachtige ruige zee nodigt uit om lekker te zwemmen. Dat doen we dan ook. We worden zowat van de voeten geslagen door de golven! Prachtig.
Sam vindt het iets minder. Hij houdt er niet zo van als hij kopje onder gaat, die is snel weer aan de kant.
Het is geen leuke camperplek. Wij gaan winkelen in Nafpaktos en kopen een grote ventilator, misschien lukt het hiermee om de warmte uit de camper te krijgen en hoeft Sam zijn ventilatortje niet meer met ons te delen. We rijden door naar het eiland Lefkada. Nog een flink eind, door het binnenland langs Mesolongi en Amfilochia. Het is hier echt HEET!!!
We rijden op Lefkade door naar Vasilliki, daar is een surfcamping (dus aan zee en misschien ook wat makkelijker met Sam in zee). De camping is bomvol. We krijgen nog een plaatsje aan de drukke weg. De camping ligt ook niet echt aan zee (op 100 meter afstand) en het strand stelt niet veel voor, kiezels en rotsig. Vasilliki is wel een aardig vakantiedorpje vlak bij de haven met een leuke boulevard. ’s Avonds wandelen we over de boulevard en eten op de kade. Wat een boten! En wat een flanerende mensen. Leuk om naar te kijken. Ondertussen staat de nieuwe ventilator de camper koud te blazen (hopen we). En inderdaad we krijgen de temperatuur nu onder de 28 graden. Lekker!
Frans & Mathilde op reis 