We zijn in Gaucho land! Dat wil zeggen San Antonio de Areco. Eindelijk, we zijn op reis!!! Auto perfect van de boot, maar het had nog wel even wat meer voeten in de aarde dan gedacht…..

Zondag 29 oktober. De regen klettert op het golfplaten afdakje van onze patio. De boot, met daarop onze camper ligt in de monding van de Parana. Wie weet krijgen we de auto iets sneller…. Helaas, in tegendeel….. Woensdag horen we van Pablo, onze verscheper, dat ‘due to the bad weather’ de boot pas vrijdag 3 november aankomt in Zarate en dat wij misschien dinsdag 7 november de auto mogen ophalen.

Ondertussen vermaken wij ons wel. Zarate en ons appartement begint al een beetje thuis te voelen. Natuurlijk is het anders. Eenvoudiger, beetje rommelig en minimale inventaris. Maar toch, prima voor ons en Hannes. Moet er niet aan denken dat we al die tijd in een hotelkamer hadden moeten zitten. Nu kunnen we een beetje zelf aanrommelen en hebben we wat ruimte om ons heen. Sommige dingen zijn echt heel anders dan in Nederland. In plaats van vuilniscontainers staan hier voor ieder huis een soort fietsmandjes op palen. Hier wordt het huisvuil in gedeponeerd. Allerlei mensen zoeken dit na op spulletjes van hun gading zoals karton, flessen, plastic…..  Wat er met het uiteindelijke restant gebeurt? Geen idee, hebben we nog niet gezien.

Argentinië heeft zwaar te lijden van economische rampspoed. De inflatie is huizenhoog en brandstof is zwaar gesubsidieerd. Omdat Argentinië onvoldoende produceert voor de eigen behoefte moet er brandstof geïmporteerd worden. Dit stagneert omdat er geen geld is…. Resultaat lege tankstations of rijen voor de tankstations waar net een tankauto gearriveerd is. Gelukkig lijken de ergste tekorten achter de rug als wij de camper krijgen.

Vrijdag 3 november, we zien op de app dat de boot de rivier is opgevaren en bijna bij Zarate is. Snel richting de rivier (half uurtje lopen), maar helaas, we hebben hem net gemist. Dan maar de aankomst gevierd met een ontbijtje in de stad. Een rondje stad levert weer wat mooie plaatjes op. De kerkdeur stond open, dus om beurten even naar binnen. Prachtige bomen langs de straten (zijdeboom volgens Plantnet). En tot slot een stop in een bruin café met een mooie houten bar (drie gezusters?)

Nieuw fenomeen wat we nog niet meegemaakt hebben, de run op geld….. Blijkbaar is het begin van de maand voor de mensen hier het moment waarop men weer beschikking krijgt over geld (salaris, uitkering, pensioen?) Vanaf vrijdag zien we ineens rijen voor de geldautomaten…. Omdat je per keer maar zo weinig uit een automaat kan halen (15.000 tot 40.000 ARS, 18 tot 55 euro) staan veel mensen meerdere keren te pinnen. Duurt dus eindeloos en op een gegeven moment zijn de automaten leeg. Zaterdag een paar keer in de rij gestaan zonder succes. Uiteindelijk lukt het zondag.
Bij het geldopnemen is het ook nog eens goed oppassen, hebben wij ervaren. Visa en V-Pay wisselen tegen de lokale goedkope koers en Mastercard en de bankkaart tegen de dure officiële (2x zo hoge) koers.

Ondertussen loopt het hondenleven voor Hannes niet over rozen. Waar hij vroeger de beest uit kon hangen met vriendjes Sammy en Gijs, hier halen de aangelijnde honden hun neus op voor Hannes. Spelen is not done voor honden! Hooguit een snelle snuffel en dan wordt de hond al weer weggetrokken. Knokken moet Hannes dus met de baas…… en die wil wel….

Inmiddels is het weer prachtig weer. Zondag lopen de temperaturen op tot zo’n 28 graden. Prachtige dag om bij de rivier te flaneren, in het gras te zitten, de markkraampjes te bezoeken en wat te eten of te drinken op de foodboulevard aan de rivier. Frans valt nog met zijn neus in de boter, een voetbaltoernooi met veel bekijks buiten de hekken (is dat Kwiek in het geel daarachter?????)…..

Dan de loketten parade. Papieren afgeven aan het linker loket en wachten, papieren weer terug en afgeven aan het rechter loket en wachten…. Alles weer terug ……. Toch gaat het best vlot en kunnen we doorlopen naar de ingang van het parkeerterrein.…. daar komt de auto al aanrijden….. Ongekend snel, binnen 2 uur (staat een volle dag voor), hebben we de auto! En in perfecte staat! Er is niets aan de buitenkant te zien en ook binnen lijkt alles in orde. Pak van ons hart….  

We rijden naar het appartement, pakken de bagage in en nemen afscheid van onze vriendelijke huisbazen. Dan is het eindelijk op weg.

Eerste stop is San Antonio de Areco. Hier laten we de gasflessen vullen en rijden door naar camping Club Atletico River Plate, aan de rand van het stadje en mooi gelegen aan de rivier. Nu begint het grote her inpakken…. Frans bouwt de gasflessen weer in en ik pak de tassen met kleding uit de garage weer in de kasten in de camper.

Ondertussen druppelen er meer campers binnen vanaf de boot, die bij de Seabridge Panamericana groep horen. Hier horen we toch wel wat vervelende dingen over vermiste kleding en beschadigingen. Wij hebben dus mazzel gehad! Het is inmiddels lekker warm, zo’n 30 graden en nadat alles weer op zijn plek ligt gaan we de stad in. Een welverdiend biertje (liter fles Heineken!) op een terras met een zalige hamburger (Frans) en broodje steak (ik). Hannes moet het doen met een lekker botje…

Volgende ochtend doen we rustig aan. Eerst nog wat rommelen in de camper en dan willen we op pad om boodschappen te doen. Dan komt er een gastankwagen het terrein opgereden en blokkeert onze uitgang. De Seabridge groep krijgt gas geleverd op de camping! Is wel een mooi spektakel om te zien. Van de grote vrachtwagens met enorme gastanks tot de kleine gasflesjes uit de camperbusjes….

Wanneer ze klaar zijn is het inmiddels siësta, dus heeft het geen zin om naar de winkel te gaan. Tegen vieren gaan we alsnog op pad. Eerst de boodschappen en dan op naar de dierenwinkel voor Hannes. Ze hebben hier Eukanuba!  Hetzelfde merk, maar een andere variant, als hij thuis heeft. Hij vreet ’s avonds als een malle!!! Dan gaan we weer op zoek naar geld… Lijkt een terugkerend thema te worden. Contant geld is hier een schaars goed! Frans heeft via Western Union geld overgemaakt naar mij en dat moet ik bij een Western Union Agentschap tegen een voordelige koers kunnen ophalen. Alle drie de agentschappen in San Antonio de Areco zijn dicht! Later horen we van medereizigers dat dit ook alleen agentschappen zijn waar je betalingen kunt doen en geen geld kunt halen…. Daar moeten we nog verder op studeren….

Donderdag 9 november. We hebben besloten nog 2 nachten bij te boeken op de camping. Ten eerste zijn we dan uit het schema van de Seabridge groep die vandaag vertrekt en de komende week ongeveer dezelfde route rijdt als ons en ten tweede maken we dan ook nog een dag mee van het jaarlijkse Gaucho festival in San Antonio de Areco dit weekend. Na vertrek van de groep schuiven we met andere Nederlandse medereizigers op naar de rivieroever. ’s Middags komt de tweede groep van Seabridge aan en we willen niet opnieuw ingebouwd worden. We dachten dat deze groep één nacht zou blijven maar we horen later dat dit drie nachten zijn. Die zijn we dus nog niet kwijt helaas.

We bezoeken het Museum Gauchesco Ricardo Güiraldes. Een prachtig in het landschap gelegen museum, gebouwd in de vorm van een oude estancia (boerderij/fort). Een soort openlucht museum met oude gereedschappen, rijtuigen, paardentuig, brandmerken, etc.

In het huis een collectie schilderijen uit het begin van de 20^ste eeuw met als thema de gaucho’s en hun cultuur. Mannen van de pampa’s, met de ziel van een herder, ofwel de ziel van de horizon….. (vrij naar Ricardo Güiraldes).  

Mooie voorbereiding op morgen, de eerste dag van het driedaagse Gaucho festival met parades, paarden show, muziek en allerlei andere festiviteiten. Toch een geweldige start van ons avontuur in Argentinië!