Heeft wat langer geduurd deze keer. We zijn een beetje achtervolgd door pech. Met de auto, met de laptop….. Maar, overal lijkt nu een oplossing voor gevonden (wordt vervolgd).

Terug naar het begin, vrijdag 10 november, in San Antonio de Areco. We blijven hier toch wat langer hangen dan gepland. Door het gaucho festival is het gezellig druk in het stadje en er is van alles te zien en te doen.

Het gaucho festival is de 84^ste editie van het festival der traditie…. Een feest in voor ons ongekende aantallen, duizenden toeschouwers en duizenden paarden. En dat alles door elkaar heen, zonder problemen en zonder wanklank.

Het begin van het festival valt vrijdag en zaterdag letterlijk en figuurlijk in het water. Een continue wolkbreuk! Onweer, bliksem en wateroverlast. Alles staat blank… Zaterdagavond klaart het wat op en het geplande dansfestival in het centrum van de stad kan doorgaan. Wij op pad samen met een stel andere reizigers. En het is gezellig! Lange tafels waar je kan zitten om wat te eten en te drinken en verder wordt er gedanst…. en gefeest…. en gebarbecued……

Zondag 12 november zijn we weer vroeg op. Om 10 uur zou de uitgestelde paardenshow plaatsvinden. Helaas…. het veld is nog veel te nat. Dus in plaats daarvan gaan we naar de officiële parade op het centrale plein in San Antonio de Areco. Voordat we daar zijn vallen we midden in de voorbereidingen van de parade. Echt duizenden paarden staan klaar. Met en zonder berijders…. Vrouwen met prachtige jurken, gedrapeerd over de kont van het paard, kinderen die nauwelijks in het zadel kunnen blijven zitten, gaucho’s met hun lange messen achter in de riem, groepen ongezadelde paarden op kleur gesorteerd….. Kortom we komen ogen te kort. En het mooie is dat alles gewoon los en door elkaar loopt.

Op het centrale plein vinden we een plekje waar we alles goed kunnen zien. Eerst vurige toespraken over tradities en het leven der gaucho’s, kransleggingen door de plaatselijke bobo’s en dan begint het met een gezamenlijke dans. Opnieuw zijn de mensen prachtig aangekleed.

Dan komen de eerste paarden. Per groep, vaak een Estancia (boerderij), komen de paarden met de mooi uitgedoste gaucho’s en de vrouwen voorbij. Geweldig om te zien! Tussendoor ook groepen ongezadelde paarden met een gaucho, die voor het podium even een rondje draaien…. We kijken onze ogen uit, maar aan de andere kant komt er ook geen einde aan.

Na 2 uur hebben we het wel gezien en lopen terug. Dan zien we dat er nog minstens 20 groepen klaar staan om nog mee te doen aan de parade….

Tegen drie uur lopen we naar het festival terrein achter het gaucho museum. Daar vinden de paardenshows, rodeo’s en andere dressuur wedstrijden plaats. Geweldig! Zoveel paarden, zoveel mooi aangeklede mensen. Een heel bijzonder feest om mee te maken. Blij dat we tot vandaag gebleven zijn.

Maandag 13 november is het dan zover en vertrekken we. Eerst nog even benzine getankt (inclusief onze reserve tankjes) en dan op weg volgens de route van Tom, de RV 31. Het asfalt houdt al snel op, het blijkt een dirt road te zijn en geen beste! Maar het is goed te doen met zo’n 30 km per uur. In Carmen de Areco komen we weer op het asfalt. Daarna redelijk tot goede wegen. We rijden door uitgestrekte graanvelden, weilanden met her en der wat vee…. Uitgestrekt en na verloop van tijd ook wel een beetje saai. ’s Avonds zijn we de enigen op de camping in Azul. De dames baňos wordt speciaal voor ons geopend.

Volgende ochtend slagen we er eindelijk in om geld te halen bij de Western Union! Geld is echt een crime…. We proberen nu zoveel mogelijk te betalen met de Visa kaart. Op weg naar Monte Hermoso begint de auto ineens te protesteren. Er begint een kerstboom aan meldingen te flikkeren. ABS, ESP, iets met de banden….. We stoppen maar even. Na een tijdje zijn de meldingen weg en rijden we weer verder. Helaas niet voor lang. De meldingen blijven terugkomen. Zoekend op het internet lijkt het erop dat we door kunnen rijden, maar dat we het wel moeten laten controleren! Dus verder.

In Monte Hermoso vinden we een prachtig plekje aan het strand. Hannes heeft er gelijk een paar vriendjes bij. Gezamenlijk op zoek naar een strandtentje om wat te drinken. Helaas, niet gevonden. Alles is nog dicht. Het is hier echt nog voorseizoen, hoewel de temperaturen uit de wind al heel aangenaam zijn.

Woensdag 15 november. Frans heeft een Mercedes dealer gevonden in Bahia Blanca op een uurtje rijden. Het probleem met de auto is toch wel heel vervelend, want als de meldingen verschijnen dan werkt de cruise control niet meer en ook de 4 x 4 wil niet aangezet worden.

Bij de dealer komen we net binnen begin siësta tijd en hebben ze eigenlijk geen tijd voor ons. Gelukkig maken ze tijd en ze lezen de meldingen uit. Blijkt dat de rotatiesensor van het rechter voorwiel kapot is. Helaas hebben zij dit type sensor niet in Zuid Amerika (in de auto zit een Europese sensor). Advies is gewoon doorrijden????? Het kan niet echt kwaad….

Bevalt ons niet, als we kerstverlichting willen zoeken we die liever zelf uit! Maar vooreerst hebben we er genoeg van en zoeken een plekje bij een benzine station langs de weg. Prima plek met goede wc’s en douches.

Donderdag weer verder en route naar het Zuiden (Ruta 3). Het waait hard en het is niet echt lekker rijden. De pampa is nu naast uitgestrekt vooral ook heel erg kaal. Met de harde wind ontstaan veel windhoosjes en is het zicht door al het zand slecht.

Overnachtingsplek voor vannacht is Balneario el Condor. We vinden een plekje alleen op een camping bij het strand. Frans heeft inmiddels contact gezocht met onze Mercedes garage in Nederland over het opsturen van een nieuwe sensor. Dus dat is in gang gezet. ’s Avonds eten we in een eenvoudig tentje een geweldige steak met patat en brood. Ondertussen is het net of we in een scene uit de film Birds beland zijn. Overal om ons heen, op lantarenpalen, elektriciteitsdraden, bomen, etc. zitten papegaaien…. Er zit hier een enorme kolonie van deze vogels. Het is een kabaal van jewelste….

De volgende ochtend zijn we laat op pad. Contact met de garage in Nederland loopt niet helemaal vlekkeloos. In verband met eerdere slechte ervaringen met zendingen naar het buitenland moeten we eerst de rekening betalen voor de sensor besteld kan worden…. Maar goed, voldaan aan deze verplichting gaan we weer op pad. Eerst naar het monument voor de Falkland oorlog boven op de kliffen. Niet zozeer voor het monument, maar wel voor alle papegaaien die hier rondvliegen…. Duizenden….

Dan weer terug naar Ruta 3. Het waait nog harder dan gisteren. Enorme windvlagen en we worden zo nu en dan haast over de verkeerde weghelft geblazen….

Halverwege de middag hebben we er genoeg van en we stoppen in Las Grutas op een camping net buiten het dorp. Even lekker al het stof af douchen….

’s Ochtends is de wind gelukkig wat afgezwakt als we opnieuw de Ruta 3 oprijden. Het waait nog steeds hard maar niet meer zo extreem.

Tegen drie uur rijden we Peninsula Valdes op. Een groot schiereiland en natuurreservaat. Nadat we entree betaald hebben attendeert een vriendelijke ranger ons op het informatiecentrum iets verderop. Inderdaad zeer interessant en daar horen we ook dat Hannes gewoon mee mag het reservaat in, zolang hij maar in de auto blijft.

We rijden door naar Puerto Piramedes, het enige dorpje op het schiereiland. Hier mag Hannes uiteraard wel buiten lopen.  De vrije camperplek op de parkeerplaats met uitzicht op de baai is voorzien van een bord verboden te kamperen. Er staat ook niemand, dus we rijden maar naar de camping achter de duinen.

Het is een heel gezellig dorpje met veel restaurantjes en kroegjes. Er komen hier veel toeristen voor de prachtige flora en fauna en vooral ook om walvissen te spotten. Tussen september en december is de baai voor Puerto Piramides de kraamkamer van de walvissen….  En dat gaan wij ook doen! Morgen gaan we een boottocht maken op zoek naar walvissen! Zo benieuwd of we walvissen zien…..

Inmiddels hebben we ook contact gehad met de Mercedes garage in Rio Grande. Wij kunnen de sensor naar hen op laten sturen en als het daar arriveert kunnen wij langs komen om het te laten installeren. Verwachting is begin december.