Woensdagochtend 6.30 uur, 13 december. De ticketoffice gaat om 7 uur open, dus ik loop al vroeg met Hannes buiten.

Terwijl ik nog geniet van de stilte en het mooie ochtendlicht word ik aangesproken door een vriendelijk mannetje van de veerboot. We moeten aan boord! Frans als de bliksem in de kleren en de auto rijklaar maken. Ik koop ondertussen een ticket en om 7 uur staan we al aan boord. De boot vertrekt punctueel om 8 uur. Best wel vol. Ook heel veel passagiers zonder auto.

Het is een hobbelige, winderige en steenkoude overtocht. Om 10 uur zijn we in Punta Arenas. We hebben mazzel en schieten in het laatste plekje op de parkeerplaats aan de boulevard in het centrum.

Eerst maar eens op zoek naar een simkaart voor de telefoon en Chileens geld. Beiden snel gevonden, maar dan hebben we een probleem met de simkaart. We kunnen er geen data op krijgen. Blijkt dat we er geen goed telefoonnummer bij gekregen hebben. Snel opgelost bij de Chileense Claro. Nadat we geld gehaald hebben bij de Western Union gaan we Punta Arenas in. Best wel een aparte stad met allerlei stijlen huizen. Bijzonder zijn alle muurschilderingen.

Het is koud en we lopen even de kerk in. Blijkt één van de mooiste tot dusver. Sfeervol versierd voor de kerst en bijzondere authentieke gebrandschilderde ramen.

We eindigen deze lange dag met een enorme pils in een bar/restaurant. Frans bestelt een groot bier ( in het Spaans?) en we krijgen elk een joekel van een glas (800 cc). Wel lekker!

De volgende ochtend zijn we opnieuw vroeg wakker. Het verkeer raast achter ons langs. Na een lange strandwandeling met Hannes pakken we op en rijden naar Puerto Natales. Saaie rit door de pampa. Met ineens Science Fiction achtige bollen…. waarvoor en waarom????

Pas vlak voor Puerto Natales rijden we de heuvels in en zien de wit besneeuwde bergen op de achtergrond. We parkeren de auto aan de boulevard en lopen het centrum in naar de Toeristen Informatie. We willen naar het Nationaal Park Torres del Paine. Hannes mag daar inderdaad niet naar binnen, dus we moeten een andere oplossing vinden. Die vinden we via iOverlander in de vorm van Lexa hondenoppas. We gaan ’s avonds kijken, (we dumpen Hannes niet zomaar ergens!) Blijkt een leuk stel (zij is dierenarts en hij runt een dierenwinkel) en hun hond heet Lexa. Hannes vindt haar leuk (zij haalt haar neus op….) maar het ziet er goed uit. We spreken af dat we Hannes vrijdagochtend brengen en zondag tegen de middag weer ophalen. Op de terugweg drinken we een pilsje op een terrasje. Dure grap in Chili!!! Moeten 16 euro afrekenen.

Vrijdag 15 december. Uitgebreide wandeling met Hannes langs het meer. Blackneck zwanen zwemmen voor de deur. Om 10 uur leveren we Hannes af bij Lexa (toch wel heel raar, hij is altijd bij ons….) We doen nog even snel boodschappen en voor het eerst op onze reis worden we belazerd. We moeten betalen voor het parkeren. Geen probleem, maar hij rekent 3 x de prijs van een auto en geeft vervolgens veel te weinig wisselgeld terug…. Ik laat hem het uittellen… Die was niet blij…

Nog even gebeld of het goed gaat met Hannes. Ja, dus wij op pad naar Parque Nacional Torres del Paine. We nemen de zuidingang. Ripio, dus Frans laat wat lucht uit de banden lopen. Rijdt nu veel beter. Bij de ingang van het park worden we getrakteerd op een steen tegen de voorruit van een vriendelijke, maar veel te hard rijdende, tegenligger. Balen, een forse ster in de voorruit! Nog meer kerstversiering!

We rijden een prachtige route naar Lago Grey. Bij het Hotel reserveren we tickets voor de boot naar de gletsjer voor morgen 12 uur en rijden door naar de parkeerplaats voor de boot. Hier mogen we overnachten. Vanuit de verte hadden we al gezien dat er een knots van een ijsberg voor het strand ligt, dus wij op pad daarheen. Prachtig blauw ijs, maar koud! en een harde wind! Terug lopen we door naar het hotel en drinken een pilsje met uitzicht op de gletsjer.

Volgende ochtend lekker uitgeslapen. Om 11:30 lopen we opnieuw naar het hotel. Precies om 12:00 horen we dat de boottocht doorgaat (weercondities en toestemming overheid) en mogen we inchecken. Daarna snel terug naar de parkeerplaats en wandelen we in ongeveer 35 minuten naar de boot. We zijn de eersten.

De boot vertrekt klokslag 13:00 uur en het eerste stuk moeten we binnen blijven. Als we aan dek mogen moeten we een zwemvest dragen en het waait een storm. Goed vasthouden en ijs en ijskoud! Veel ijsbergjes en ijsschotsen.

Dan komen we dichterbij de Grey gletsjer. Adembenemend, zo mooi! We varen dicht langs de 3 uitlopers van de gletsjer in zee (jaren geleden was het nog één grote gletsjer…) Prachtige blauwe kleur van het miljoenen jaren oude ijs. De kleur blauw ontstaat doordat de andere kleuren van het spectrum (licht) minder ver doordringen in het ijs. Vandaar dat het ijs zo prachtig blauw is in de zon.

Aan de rotsen kun je zien wat voor krachten de gletsjer door de tijd heen uitgeoefend hebben op de steen….. We mogen genieten van het miljoenen jaren oude ijs in een borreltje (bitterzoet drankje van druiven). IJs ja, drank nee, niet voor herhaling vatbaar!

Om drie uur zijn we terug op het strand en na de wandeling terug naar de parkeerplaats rijden we naar camping Lago Pehoe. Prachtige rit langs de oevers van de gletsjer meren.

Camping Lake Pehoe heeft prachtig uitzicht!

’s Avonds eten we in het restaurant. Menu completo. Groentesoep, steak met salade en een zalig toetje. En dat met fantastisch uitzicht! En een show van een prachtige roofvogel (kuifcaracara – Caracara Plancus). Al met al een fantastische dag!

Zondagochtend, 17 december, vroeg op. We moeten om 12 uur Hannes ophalen en voor die tijd willen we nog de noordelijke route door het park rijden. Fantastisch! Wat een uitzichten en wat een prachtig landschap!

Onderweg een enorme kudde schapen met gaucho’s op de weg….

Keurig op tijd zijn we bij Hannes. Zo blij! Wij, maar hij ook zeker! Maar of hij ons gemist heeft… hij is zelfs in de ijssalon geweest…. Plekje buiten Puerto Natales aan zee gezocht.

Morgen eerst op pad om de ster in de voorruit te laten repareren. We hebben een adres in iOverlander gevonden en het is de enige in de verre omgeving! Geen keuze, moet gewoon gebeuren. Volgende ochtend erheen. Ja, ze kunnen repareren, maar we moeten om 12 uur terugkomen, dan is de expert aanwezig. Klokslag 12 uur zijn we er, de expert kijkt, ja het kan, en we mogen terugkomen om 3 uur (na de siësta) voor de reparatie. Goede dag voor de blog…. ben een heel eind gekomen….

Om half vier is de ster gerepareerd en rijden we de stad op weg naar de grens bij Cerro Castillo. Opnieuw komen we de kudde schapen tegen. Klaarblijkelijk is de weg hun weidegebied….

Bij de grens aangekomen gaat de Chileense kant supersnel, maar aan de Argentijnse kant komen we in een file van bussen terecht. Alle passagiers moeten uitstappen en door de douane.

Wij ook maar in de rij. Net als we bijna aan de beurt zijn worden we eruit gebonjourd door een buschauffeur. Eerst moeten alle buspassagiers…. Zijn we het niet mee eens, maar dat helpt niet. We hebben een Chileense lifter meegenomen in het stuk niemandsland tussen Chili en Argentinië, en die pikken we na de grens weer op. Er is hier helemaal niets…. Behalve wij en de bussen geen verkeer en nog ongeveer 20 km ripio voor we op de doorgaande weg komen…. Bij het eerstvolgende plaatsje zetten we hem af. Wij stoppen ergens aan de kant van de weg. Het is half acht ’s avonds en we hebben het gehad.

Dinsdagochtend, 19 december. We zijn vroeg wakker. Het is warm. In die kleine 200 km dat we naar het Noorden gereden zijn is het is zeker 10 graden warmer geworden. We zitten in T-shirt in de camper…. De rit over de R40 naar El Calafate is eerst saai, kale pampa, en zo nu en dan wat guanaco’s.

Ongemerkt zijn we op 800 m hoogte gekomen en dan volgt een spectaculair uitzicht op de vlakte beneden en de bergen in de verte.

El Calafate zelf is een druk toeristisch stadje. Overal lopen rugzaktoeristen en andere vakantiegangers. Het wordt een klusjes middag. Eerst op zoek naar de gasman (één van onze gasflessen is leeg, en dit is voor Chili de laatste mogelijkheid om de gasfles te laten vullen). Via WhatsApp een afspraak gemaakt en om 3 uur mogen we komen. Dan 2 volle tassen wasgoed naar de wasserette gebracht. Mogen we om 8 uur ophalen. Boodschappen gedaan en om drie uur de lege gasfles ingeleverd bij de gasman. Mogen we om 6 uur weer ophalen…. Ondertussen hebben we ook nog een hondenoppas voor Hannes voor morgen geregeld als wij het Parque Nacional Los Glacieres gaan bezoeken. Prima adres wat we via een parkwachter gekregen hebben (stond ook in iOverlander). Toen de gasfles weer opgehaald, wat gegeten op een terrasje en tot slot de was opgehaald. Ruikt lekker fris, maar als ik op de camping aan het opbergen ben, ontbreekt een spijkerbroek van Frans. Daar moeten we morgenochtend eerst weer achteraan…..

Moe, maar voldaan. Een dag vol klusjes, maar dat hoort er ook bij. Morgen weer een fantastisch dag naar het ijs….

Update autoproblemen. Nog geen nieuws, maar gelukkig kunnen we er ons goed mee redden….