Hoe klein is de wereld! Als we in Vancouver de camping op willen rijden worden we gestopt door een personenauto. Eruit rollen Mees en Ria die we eerder in Whittier tegenkwamen…. Zij zagen ons rijden…. We hadden een afspraakje staan als we elkaar weer tegen zouden komen. Dat wordt dus morgen, donderdag 14 augustus, koffie bij de Lynn Canyon Suspension Bridge. Voor we er zijn hebben we eerst een afspraak bij de Mercedes garage voor morgen geregeld en Hannes afgeleverd bij een hondentrimsalon. Om 10 uur zijn we bij hen en we lopen het park in. Eerst even kijken bij de Suspension Bridge en dan op het terras uitgebreid aan de koffie. Gezellig en voor we het weten is het al weer 13:00.

Zij gaan verder oostwaarts Canada weer in en wij gaan Hannes ophalen. Hannes zit keurig gewassen, getrimd en voorzien van stropdas op ons te wachten. De dames die hem geholpen hebben komen oorspronkelijk uit Iran (Mashhad) en zijn 10 jaar geleden naar Canada gekomen. Dan hoor je dat dat niet zo eenvoudig is als het klinkt. Opgeleid als Microbiologe is zij nu hondentrimster…. Alles om hun dochter een beter leven te kunnen geven. Zoals zij het formuleert ‘Life is a struggle’.

Rond 15:00 zijn we weer terug op de camping. Frans neemt de auto onderhanden in de wasstraat en ik doe de was. Vrijdagochtend gaat om 6 uur de wekker. We moeten om 8:30 bij de Mercedes garage in Richmond zijn, dwars door Vancouver in de spits. Ondanks de drukte en de stromende regen zijn we op tijd maar we vragen ons af waar we zijn. Lijkt een compleet Chinese wereld. Het personeel wat rondloopt is Chinees, bijna alle klanten zijn Chinees en zelfs alle teksten zijn in het Chinees (Engelse ondertiteling).

Rond 12 uur heeft de auto een kleine beurt gehad en rijden we in de stromende regen terug naar de camping. Morgen gaan we Vancouver in.

Zaterdag, 16 augustus. Het weer is opgeknapt en we gaan met de bus de stad in. Stappen uit in het centrum en lopen een rondje langs de bezienswaardigheden. Zien de zeilen van het Canada Place, Gastown met de stoomklok en Waterstreet en lopen terug via Chinatown.

Dieptriest zoveel verslaafden we langs de straat en in de steegjes zien. We wisten dat fentanyl verslaafden krom gingen lopen, maar zo erg dat sommigen bijna in een hoek van 90 graden lopen….. Verschrikkelijk! En dat zijn dan nog jonge mensen! Hebben geen foto’s gemaakt. Is te erg.

Zondag, 17 augustus. Vandaag verlaten we definitief Canada. We slaan Vancouver Island over in verband met de bosbranden die daar woeden. Campings en hotels zitten vol met evacuees en dan hebben wij daar niets te zoeken.  Vancouver op zondagochtend is nog best druk!

Vlak voor de grens maken we onze laatste Canadese dollars op aan diesel en om 12 uur staan we stil in de file voor de grens….. 2 ½ uur later zijn we aan de beurt. Geen koelkastcheck, alleen controle van de papieren.

Duidelijk is dat geld hier regeert! Er zijn 5 poorten voor ‘gewone’ grensgangers waar dus iedereen staat. Maar als je betaald (125$) kun je via een speciale rijbaan en de 3 snelle poorten…. Eenmaal Amerika (Washington) in eerst maar op zoek naar een supermarkt. Omdat je officieel geen groente, fruit en vleesproducten mee de grens over mag nemen hebben we alles zoveel mogelijk opgemaakt. Een uur later is de koelkast weer gevuld en de portemonnee leeg. Wat is hier alles duur!!! Over Interstate 5 rijden we langs Seattle en stoppen op een Rest Area voor de nacht.

Onrustige nacht met een hoop herrie van de snelweg. Bij Tacoma slaan we af naar Olympic National Park.  We lopen even rond in het havenstadje Port Angeles. Klein maar gezellig dorpje.

Vervolgens rijden we de achterliggende bergen in naar de Hurricane Rim (ca. 1550 m hoog). Prachtig uitzicht, maar tijdens onze wandeling trekt het dal vol met wolken. We zien een aantal herten. Lopen gewoon tussen ons door. Helemaal niet bang voor mensen.

We overnachten op de Heart o’ the Hills Campground. Een onwerkelijk mooi plekje in het oerbos. We staan tussen reuzen van bomen wel 60 meter hoog!

Dinsdag, 19 augustus. Via het mooie Lake Crescent rijden we naar het Hoh Rain Forest.

We lopen de Hall of Mosses trail door het regenwoud. Het is druk, maar het is een prachtige wandeling. In Olympic NP ligt ’s werelds grootste regenwoud van de gematigde streken. Gigantische bomen, varens, zwammen en sluiers van mossen en epifyten hangend in de bomen….. Gefilterd zonnelicht zorgen voor een hele bijzondere sfeer. Erg mooi!

We rijden door naar de prachtige kust van het park. We hebben een plekje op de Kalaloch Campground voor 2 nachten kunnen reserveren. Eerst natuurlijk een mooie strandwandeling met Hannes. Er ligt heel veel drijfhout in fantastische vormen…. Zou graag wat mee willen nemen….

Woensdag is een zalig rustige dag. We genieten van het strand, de zee en de zon. Op het strand een hele groep pelikanen. Wat zijn dat prachtige beesten! Er staat wel een koude wind, dus we zoeken de bescherming van wat drijfhout. ’s Avonds een prachtige zonsondergang.

Donderdag, 21 augustus. Na een strandwandeling met Hannes breken we op. Verlengen is helaas geen optie. Alles is hier bomvol! Het is nog vakantietijd. Eind augustus moeten de kinderen weer naar school en wordt het rustiger. We rijden naar Mt. Rainier NP. Ineens zien we onderweg een enorme besneeuwde berg uit het land verrijzen. Ook wel weer heel bijzonder!

We overnachten bij een rivier vlak bij het NP met uitzicht op de berg.

Wanneer we de volgende dag het park in willen rijden komen we in de file terecht. Het is DRUK!!! We rijden min of meer in file door het park.

Onderweg stoppen we bij de Narada Falls en rijden dan door naar Paradise en kijken daar even rond. Met Hannes mogen we geen trails lopen en het is te warm om hem in de auto te laten. Eigenlijk vinden we dat helemaal niet erg. Het is ons veel te druk!

We rijden verder door het park langs de Stevens Canyon, Box Canyon en het park weer uit omhoog over de Chinook Pass.

Een mooie route, vooral de Chinook Pass is erg mooi door de prachtige vergezichten. Op de Plaesant Valley Campground vinden we een mooi plekje onder de bomen. Sommige campings hebben een paar plekken First Come First Served en hier hadden we mazzel, er was nog een plekje vrij! Tijd om even lekker in de schaduw te zitten en te genieten van de BBQ.

Zaterdag, 23 augustus. We starten aan de lange rit naar Yellowstone. Wordt een paar dagen snelweg rijden en het is warm. Plus 35 graden. Vandaag begint met een mooi stuk door het Wenatchee National Forest en dan rijden we verder over de Interstate 90 via Moses Lake naar Spokane. Het landschap is veranderd naar eindeloze glooiende dorre heuvels.

In Spokane overnachten we op de parkeerplaats van een Outdoor winkel. Er staan veel campers, busjes en bussen en het is een klereherrie van generatoren…. Iedereen wil de airco aan….. Wij doen het met 3 ventilatoren. Eén voor Hannes, één voor Frans en één voor mij. Gaat ook prima. Zondag opnieuw een lange dag over de I-90. Best een mooie route door heuvels en bergen. Rond Coeur D’Alene eerst bosrijk en later steeds kaler.

Het is nog steeds boven de 35 graden. We stoppen bij de Anaconda Rest Area, iets van de weg en met een mooie trail waar Hannes ook mag lopen. De trail is een compensatie voor de voormalige kopersmelterij die hier in de buurt heeft gestaan en natuurlijk de nodige vervuiling met zich mee heeft gebracht. Daar zie je nu niets meer van terug. Het is een mooi stukje natuur geworden.

Maandag het laatste stuk tot Yellowstone. De zon doet al weer goed zijn best als we vertrekken. Nog een klein stukje I-90 en dan slaan we bij Cardell af naar Yellowstone. Een prachtige rit door de prairie en langs grote ranches. Doet heel erg denken aan het landschap in de TV serie Yellowstone.

Het laatste stuk gaat langs een stuwmeer en dan bereiken we de Westelijke ingang van Yellowstone NP.

We zijn nog maar net in het park als we stilstaan. Een berenfile!!! Tegen de berghelling is een beer druk bezig de bessenstruiken te plunderen. Een ranger probeert het verkeer op gang te houden maar iedereen staat op zijn beurt stil om foto’s te maken…

Gelukkig is onze kant van de file vrij kort (park uitgaand verkeer was denk ik wel 5 km file…..) en we rijden door langs het prachtige Lake Yellowstone naar de Bridge Bay Campground. Het was zoeken naar een vrije campingplek en we hebben last minute hier nog een plek voor 2 nachten kunnen krijgen. Het is een prima ruime plek, zoals gebruikelijk met vuurplaats en picknicktafel. Temperatuur is hier op 2300 m hoogte een stuk koeler dan de afgelopen dagen. Lekker! We zijn in Yellowstone! De komende dagen gaan we genieten van al het moois wat het park te bieden heeft….