Bizons! Hele kuddes zien we voor ons voorbij trekken. Wat een geweldig gezicht!

Donderdag 4 september. De ochtend in het Custer State Park begint wat rustig. Behalve een groepje gaffelbokken (pronghorns) bij het bezoekerscentrum zien we niet veel.

Het mooie golvende landschap (rolling hills) verbergt zijn bewoners goed.

Dit verandert als we halverwege de Wildlife Loop een onverharde weg opdraaien. Al snel stuiten we op een kudde bizons, of Tatanka in de taal van de inheemse bevolking.

Daar blijft het niet bij. Even later een andere kudde en nog een kudde in de verte. Ook zien we een grote groep gaffelbokken, prairie dogs en natuurlijke de burro’s die de weg blokkeren.

Deze wilde ezels zijn helemaal gewend aan toeristen en schromen niet hun hoofd een auto in te steken op zoek naar wat lekkers. We hebben een geweldige ochtend zo tussen alle wilde dieren! Als toegift loopt een grote kudde bizons langs de weg als we het park uitrijden….

We rijden richting Denver. Het waait hard en het landschap is kaal en verlaten.

We stoppen in Wheatland op een camperplek bij de sportvelden. De volgende ochtend zijn we vroeg weer op pad. We willen in Denver bij de Mercedes garage kijken of we een nieuwe velg voor de auto kunnen krijgen. Helaas lukt dit niet. Volgens hun systeem schijnt er precies 1 velg die onder onze auto past ergens in Amerika te zijn… Voordat die in Denver kan zijn duurt zeker een week. Daar gaan we niet op wachten. Het wordt een lange dag langs verschillende garages en velgenspecialisten. Wie weet ligt er ergens nog een passende velg…. Niet dus! We pakken de camping in Longmont. Morgen nog een klein stukje naar het Rocky Mountain NP. We hebben voor 11:00 uur een reservering (timeslot) voor de entree van het park. Het is zo druk dat dit helaas nodig is….

We rijden via een mooie route naar Estes Park en de entree van het Rocky Mountain NP. Eenmaal binnen eerst een stop om thee te drinken. Staat er een eland in de beek!!! Wat een horens!

We rijden de Trail Ridge Road op. Dit is één van de mooiste en hoogste wegen van Noord Amerika (open van half mei tot oktober). De weg klimt geleidelijk aan omhoog over de met ponderosa-dennen en alsem begroeide bergruggen. Onderweg prachtige uitzichtpunten, en overal eekhorentjes!

Dan worden de bomen geleidelijk minder en begint de toendra. De weg is één van de hoogste in heel Noord Amerika en loopt over een afstand van 18 km boven de boomgrens (hoogste punt 3713m). Vlak voor het hoogste punt stoppen we en lopen een trail over de toendra. Het lijkt kaal, maar toch groeit er van alles. Het uitzicht is fantastisch!

Als we teruglopen komt er een donkere lucht aan. Net voor we in de auto stappen barst en een bui met sneeuw en hagel los.

Het is maar even en dan schijnt de zon weer. 

Verder langs het Alpine Visitor Center, de Milner Pass en dan hebben we het mooiste stuk gehad. We stoppen bij Lake Granby op de Stillwater Campground (2525m).

Zondag 7 september. Na een strandwandeling met Hannes rijden we naar Dinosaur National Monument. Een lange rit door een kaal heuvellandschap op 2300m hoogte. Het wordt herfst! De herfstkleuren kondigen zich aan.

Onderweg komen we door Steamboot Springs. Een wat wintersportachtig plaatsje. Met ineens een paard op een gebouw!

Wanneer we bij het Dinosaur NM aankomen hebben we geluk! Het expositiegebouw de Dinosaur Quarry is vandaag voor het laatst open en gaat morgen voor een paar maanden dicht! 15 jaar geleden waren we hier ook en toen was het ook al gesloten! Het is een hal die gebouwd is over een bergwand vol met beenderen van dinosauriërs en andere dieren. Miljoenen jaren geleden liep hier een rivier en de botten hebben zich opgehoopt in een bocht van de rivier. Heel bijzonder!

We rijden door naar de Green River Campground en zoeken een plekje in de schaduw bij de rivier. Het is prachtig weer en warm.

Maandag genieten we van het mooie weer en het uitzicht. We hebben telefonisch contact met een garage in Grand Junction en bestellen 2 nieuwe velgen. Levertijd tot 5 dagen maar hopelijk vrijdag en anders maandag. Grand Junction ligt op onze route en er is in de omgeving genoeg te zien.

Dinsdagochtend breken we op. We rijden eerst nog een korte route langs diverse rotstekeningen en daarna willen we de scenic route door het Dinosaur NM rijden.

We zijn nog maar net op weg op de scenic route als een tegemoetkomende veewagen een steen tegen onze voorruit knalt. Net aan de zijkant en de ruit barst gelijk. Balen!!!  De lol is er gelijk af. We rijden nog een klein stukje door naar het uitzichtpunt de Canyon Overlook.

We besluiten om rechtstreeks naar Grand Junction te rijden. Op zoek naar een glasherstelbedrijf in de hoop dat er nog wat te repareren valt. We rijden via Rangely over een prachtige pas naar Fruita.

De beoogde camping is vol en we rijden omhoog Colorado National Monument in. Het is een steile beklimming vol haarspeldbochten en 2 lage tunnels! Spannend! Vooral voor de bijrijder…. Op de Saddle Horse Campground vinden we een prachtig plekje met uitzicht.

Woensdag, 10 september. We rijden bijtijds de prachtige afdaling weer naar beneden.

In Grand Junction vinden we na even zoeken een autoruitherstelbedrijf. Als we binnenkomen is het blijkbaar papa of opa dag, want de vloer van de receptie is in gebruik als kinderspeelzaal…. Maar daarachter bevindt zich een zeer professioneel bedrijf. De barst in de voorruit van de auto wordt voor zover mogelijk gerepareerd. Super! Geen garantie, maar zij denken dat het wel houdt tot we weer thuis zijn. Nu niet meer stenen tegen de ruit! Drie maal is scheepsrecht…. 

Daarna op zoek naar een wasserette. Dat moet ook dringend gebeuren, de was puilt uit de wasmand. Wij vinden Simple & Clean en 2 uur later ligt alles weer schoon en opgevouwen in de kastjes. Frans en Hannes hebben al die tijd tegenover een drankenwinkel staan wachten. Ook interessant wat daar allemaal naar binnen en naar buiten gaat. Vervolgens is het tijd voor boodschappen en een nieuwe hondenriem voor Hannes (had de oude flexibele lijn een aantal keren kapot gebeten en die was nu echt niet meer te repareren). Dan weer terug omhoog naar ons plekje op de Saddle Horse Campground.

Donderdag rijden we de scenic route door het Colarado National Monument. Een werkelijke adembenemend mooie route. Wat een prachtige rotsformaties!

Ooit is dit gebied biljoenen jaren geleden een zee geweest, die weer opdroogde en zich weer vulde. De vele lagen modder, zout, zand en kalk zijn in de loop van de tijd versteend. Door de beweging van de aardplaten zijn gedeelten omhoog gedrukt en soms gekanteld. Vervolgens sleet het water van de Colorado rivier diepe kloven door het landschap. Water zorgde er ook voor dat de zoutlagen uitzetten en dit proces veroorzaakte barsten in de rotsen. Water en wind deden vervolgens de rest. Independence Rock, een indrukwekkende verticale rots van 150 meter hoog midden in de Canyon, is hier een prachtig voorbeeld van.

Vrijdag, 12 september. Een dag van wachten bij de camper op het verlossende telefoontje van de garage. Niet dus. Aan het einde van de middag komt een enorme zwarte lucht over de bergen op ons af. Donder, bliksem, harde windstoten, hagel en sneeuw…… Het gaat even heel erg te keer.

Windstoten van tegen de 100 km per uur knallen tegen de camper aan. Gelukkig staan we met de kont in de wind. De tentjes op de camping zijn minder gelukkig. Na de storm worden de restanten opgeruimd en een aantal kampeerders brengt de nacht door in een hotel. ’s Avonds wandelen wij langs de canyon achter de camping. Na al het geweld van de storm nu een prachtige zonsondergang.

Zaterdag is er een amateur wielerfestijn op de scenic route door het park. We gaan even kijken. Met bewondering zien we hoe jong en oud de steile beklimming overwint. Petje af!

Zondag lopen we de Rim trail naar het bezoekers centrum. Prachtige route over de rand van de kloof met enerzijds uitzicht over het dal met de Colorado rivier en Grand Junction in de verte, en anderzijds prachtige doorkijkjes door de canyon.

Maandag 15 september. D-day bij de garage! Maar eerst brengen we Hannes naar Petco. Hier wordt hij gewassen en geschoren. De trimsessie in Vancouver had zijn vacht veel te lang gelaten. Met de huidige temperaturen van boven de 30 graden is dat geen doen voor hem. Plukken lukt niet, het haar zit gewoon te vast, dus dan maar scheren. Het is niet anders. Hannes achtergelaten in de handen van 2 lieve dames, brengen wij de reserve wielen naar de garage. Daar worden de nieuwe velgen gemonteerd. Ondertussen doen wij boodschappen, tanken gas en halen een ‘kale’ Hannes weer op.

Hij heeft het prima gedaan! Dan belt de garage dat de banden klaar zijn en we kunnen ze weer ophalen. Pffff!! Gelukkig weer 2 betrouwbare reserve wielen!!! Het is inmiddels al weer 4 uur dus we besluiten nog één nacht door te brengen op de camping. We rijden via de andere kant omhoog het park in. Opnieuw genieten we van de bijzondere rotsformaties en de mooie doorkijkjes.

Halverwege worden we verrast door een groepje bighorn schapen op de weg. Prachtig gezicht die witte kontjes op een rij.

Morgen gaan we weer verder met onze reis door Amerika. Op weg naar Arches National Park. Nog veel meer prachtige rotsformaties en indrukwekkende landschappen.

De updates van onze blog lopen de laatste tijd wat achter. Dat heeft alles te maken met matig tot geen internet. Het is helaas niet anders….