Zebra’s! Wat een prachtige beesten. Niet één heeft dezelfde tekening. Rondrijdend in Etosha NP zien we grote kuddes zebra’s, springbokken, blauwe wildebeesten, koedoes en nog veel meer. Begint haast gewoon te worden….

Zaterdag 31 oktober. Het is maar een klein stukje van Tsumeb naar de ingang van Etosha NP. We moeten ons registeren en als aankomsttijd wordt genoteerd 9:13 uur. Dat is belangrijk want precies 3 dagen later moeten we voor 10:13 uur het park weer verlaten.  Het is één van de oudste en grootste natuurparken van Afrika en de beste plek om groot wild te spotten in een kurkdroge omgeving. In het midden van het park ligt een reusachtige zoutpan (5000 km2 groot). Het wild concentreert zich ten zuiden van de pan rond een aantal waterpoelen. Wij zijn de oostelijke ingang binnengekomen en de eerste waterpoel op onze route is Klein Namutoni. Het feestje begint gelijk. Bij de poel staat een kudde koedoes te drinken met aan de zijkant Maraboes.

We rijden de DikDik route. Stom genoeg vanaf de verkeerde kant. Hebben nooit gezien dat het éénrichtingsverkeer was. Gelukkig geen probleem, iedereen maakt plaats. Onderweg een heuse giraffenfile! Een kudde Suzuki’s stuift over het parcours en wordt ineens geblokkeerd!

Wanneer de rust weer wedergekeerd is maken we prachtige foto’s van drinkende giraffen.

Verder naar de Pans Edge Road. Deze loopt langs de rand van de zoutpan. Prachtig uitzicht over de vlaktes die straks in het regenseizoen gevuld zijn met een laagje water. Grote groepen zebra’s, koedoes, blauwe wildebeesten, struisvogels en een zeearend.

We rijden terug langs Groot Okevi en daar denken we in eerste instantie een grote bruine steen in het water te zien liggen. Totdat Frans ziet dat ‘het’ beweegt….. Blijkt een bruine hyena te zijn die lekker in het water ligt af te koelen.

Het is inmiddels weer ruim 37˚C, ook voor hier ongekend warm! We besluiten ook de Fisher’s Pan Drive te rijden. Weer een prachtige landschappelijke route met op de achtergrond een dreigend onweerslucht.

Opnieuw grote kuddes blauwe wildebeesten. Eén zit vast in de modder, kuddegenoten kijken toe. Als hij of zij er de komende uren niet uit kan komen zijn de overlevingskansen nihil….. zo hard is de natuur! Onderweg voor het eerst gemsbokken met een prachtige tekening en enorme hoorns. Vlak voor camp Namutoni zien we nog een olifant en wat giraffen. We hebben 8 uur rondgereden, wat een prachtige dag.

Half zeven de volgende ochtend rijden we. De zon is nog maar net op als we opnieuw bij Klein Namutoni komen. Een groep zebra’s en giraffen staan prachtig in het ochtendlicht.

We rijden verder naar de waterpoel bij Chudop. Onderweg een wilde hond en bij de poel een kudde zebra’s en impala’s.

Dan komen we erachter dat ons dieselpeil schrikbarend daalt. Lijkt alsof we op deze slechte onverharde wegen en lage snelheden de auto veel meer diesel verbruikt! Er zou in elk camp een tankstation zijn, maar vanochtend in Namutoni was het tankstation gesloten. We besluiten daarom eerst naar het volgende camp te rijden (Halali) om daar te tanken. De doorgaande weg is gelukkig ook prachtig en we zien heel veel wild. Grote groepen wildebeesten, zebra’s, springbokken en een gevlekte en bruine hyena.

Opnieuw prachtige landschappen met op de achtergrond de zoutpan. Onze beslissing om naar Halali te rijden pakt helemaal verkeerd uit! Het tankstation is ook gesloten. We horen nu dat in het park al sinds een jaar geen tankstation meer open is!!! Foutje in ons roadbook @#!$%X. We hebben nu de keuze om helemaal terug te rijden naar waar we gisteren het park ingekomen zijn of door te rijden naar Okaukuejo en de zuid-westelijke ingang om daar te tanken. Volgens de ranger is de weg naar Okaukuejo beter. Wel iets langer (120 km), maar dat moeten we nog net kunnen halen. Plan is daar te tanken en dan terug te rijden naar Halali om morgen weer gewoon volgens programma verder te rijden. Gaan we niet tanken dan kunnen we eigenlijk nergens meer rondkijken en alleen recht toe recht aan het park uitrijden. Dus, zo gezegd, zo gedaan. Nou dat hebben we geweten!!! Een ongelofelijk slechte weg met omleidingen….. zo’n 3 ½ uur later zijn we eindelijk met de laatste druppels diesel bij het tankstation!!!

Onderweg uiteraard wel weer veel dieren gezien waaronder giraffen en olifanten, maar we zijn helemaal geradbraakt van het gehops, geschud en lawaai van het rijden op zulke slechte wegen. No way dat we die 3 ½ uur weer terug rijden naar Halali om dan morgen hetzelfde stuk nog een keer te rijden. We informeren of er plek is op de campsite in Okaukuejo en dat is gelukkig het geval. Dus een lekker rustig avondje zonder groep met zijn tweetjes.

’s Avonds lopen we naar de verlichte waterpoel bij de campsite. Eerst is er niet veel te zien, maar dan ineens…… een neushoorn!!! En even later nog één!!! Wonderbaarlijke dieren. Vol verwondering staan we te kijken hoe de dieren water komen drinken en dan weer uit het licht in het landschap verdwijnen. Geweldig!!!

We hebben nu alle dieren van de Big Five gezien (leeuw, olifant, luipaard, buffel en neushoorn). Hadden we niet durven hopen, maar toch!

Maandag 2 november, ben vannacht zo ziek geweest als een hond. De constante hitte, waarschijnlijk te weinig water en eten, breekt me op! Geen cent waard, maar we gaan toch op pad. Willen tenslotte wel wat zien hier. Naast Frans in de airco is het alsnog genieten van alle wilde dieren. We rijden een stukje naar het noorden langs de oevers van de zoutpan. Kaal landschap met grote groepen zebra’s, springbokken, wildebeesten en struisvogels.

Opvallend is dat heel veel dieren de schaduw opzoeken. Onder de bomen groepjes springbokken en zelfs twee struisvogels. Eerst zien we het niet eens. Lijkt alleen een hele rare boomstam…..

Terug op de campsite worden we herenigt met de groep. Blijk niet de enige te zijn die niet fit is. Meerdere mensen hebben last van de hitte, verschijnselen overgeven en diarree, maar het goede nieuws is dat het ook weer overgaat. ’s Avonds steekt een forse wind op en even lijkt het of we een enorme donderbui krijgen. Het gaat aan ons voorbij maar door de wind is het toch iets koeler.

Dinsdag 3 november. Vandaag moeten we voor 10:13 uur het park uit zijn, dus vroeg op pad om nog een stukje park te verkennen. We zien in het mooie ochtendlicht een grote groep springbokken en een giraf.

En dan mazzel! Na een bocht in de weg zien we een leeuw over de weg lopen. Hij of zij heeft geen zin in gezelschap dus schiet snel de bosjes in.

Ook weer bijzondere vogels, waaronder In de bosjes een grijze tok met een sprinkhaan of hagedisje in de bek.

Dan komen we ineens oog in oog met een olifant. Die vindt duidelijk dat wij te dicht bij zijn en draait zich om, klappert met zijn oren…… gauw in de achteruit dus. Maar wel een prachtige foto!

Tot slot kijken we nog bij de Ombika waterpoel en ook daar hebben we geluk! Een olifant heeft net gedronken en een kudde zebra’s komt net aan.

Dan is het tijd het park te verlaten. Vandaag 220 km naar Otjiwarongo. Een weinig enerverende weg.

Halverwege stoppen we in Outjo om boodschappen te doen. Zoals gewoonlijk wordt de auto ‘bewaakt’. Gebruikelijk is wat geld te geven, maar deze jongen heeft honger. Hij is ook broodmager. We nemen wat te eten voor hem mee uit de supermarkt. Dit zijn toch wel lastige dingen. Je kunt niet iedereen wat geven, maar soms kun je toch wat doen.

Daarentegen is onze overnachtingsplek weer een superluxe lodge. We hebben een prachtig plekje met uitzicht over een soort rivierbedding waar het wild loopt.

’s Avonds is er een gemeenschappelijk etentje. Heel erg lekker en als sluitstuk Afrikaanse zang door iedereen die ’s avonds bediend, gekookt en geholpen heeft. Het leuke is dat ze er ook echt plezier in hebben om even in het middelpunt van de belangstelling te staan.

Mooi sluitstuk van ons bezoek naar Noord Namibië. Morgen gaan we verder naar het zuiden.